พิมพ์หน้านี้
|
จะเดินทางไหนในที่สุด จะเดินไปทางไหนในที่สุด ในรูปนามสมมุติสะดุดหลัก ในความจริงชิงชังกระทั่งรัก ในแตกหักฝักฝ่ายรอบรายทาง เราจะเดินทางไหนในที่สุด ไม่สะดุดทางเทือกการเลือกข้าง ไม่บอบช้ำปวดร้าวการก้าวย่าง ไม่กระด้างทางใหม่ไว้ถาวร วันนี้ที่องอาจราชดำเนิน วันอดีตขีดเดินมาอุทาหรณ์ วันรกร้างทางเก่าเราแรมรอน วันอนุสรณ์สถานลานคอกวัว บนเส้นทางบางทิศมืดมิดฝ่า บนระบอบครอบมามืดฟ้าหลัว บนปราการผ่านฟ้ามาระรัว บนน่ากลัวฮึกเหิมใจเติมเต็ม ฟากฟ้าสรวงดวงดาวพร่างพราวพริบ ฟากฝั่งสิบเป็นร้อยพันหมื่นแสนเข้ม ฟากฝั่งฟ้าราตรีเปี่ยมปรีดิ์เปรม หมุนทุกเข็มทิศพิศเพ่งเพียงเล็งตรง รู้วันนี้ที่สุดเพื่อหลุดพ้น ทว่าบนช่องว่างปิดทางหลง สานสายใยไมตรีที่มั่นคง ขวากพงหนามยามนี้อยู่ที่ใจ |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||