พิมพ์หน้านี้
|
กับพันธะจะผ่านกาลสมัย
พากเพียรเขียนเปลี่ยนหวังกำลังสู้ แก่ทุกผู้ลำบากฝ่าขวากหนาม เดินสู่จุดหมุดหมายคล้ายนิยาม อย่าครั่นคร้ามตกต่ำสิ้นกำลัง เพื่อความรักความหวังตั้งใจอยู่ การต่อสู้มิรู้จบพบฟากฝั่ง ฝ่าอุปสรรครักทออย่ารอรั้ง ประสบพบพ่ายพังอย่าฝังใจ เพื่อสักวันผันเปลี่ยนเวียนวัฏฏะ กับพันธะจะผ่านกาลสมัย กับเวลาว้าเหว่พัดเพไป กับจิตใจให้ตื่นสะอื้นเธอ นั้นปั่นป่วนรวนเรพัดเพไป เธอร่ำไห้สะอึกสะอื้นเผลอ หนูร่ำไห้ใครทำไม่บำเรอ แม่ก็เพ้อร้องตามกับความเป็น กับเรื่องราวคราวนั้นกับวันหนึ่ง พลัดพรากจึงจิตใจในคิดเห็น สูญเสียพ่อเสียแม่เกิดแก่เกณฑ์ จากกันเว้นวรรครักที่ถักทอ ปลอบประโลมโฉมตรูแต่ตรู่เช้า เจ็บปวดเศร้าหม่นหมองต้องร่อยหรอ เลือนรางบางเช้าเฝ้าพะเน้าพะนอ ปลอบใจท้อทุกข์ปลุกสุขคืนวัน ในเช้านี้ที่ปลอบลูกศิษย์กับแม่ที่มาลาครูออกไปเรียนที่ใหม่ เพิ่งเสียสามีไปกับภาระแม่ลูกสามชีวิต ร่วมทำบุญกับลูกศิษย์ และเพื่อนครูเพิ่งเสียมารดาไป ทุกขัง อนิจจัง อนัตตา อเวลา |
| << | สิงหาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | ||||||