“คนขนเข่ง”ดอกไม้

“คนขนเข่ง”ดอกไม้  มาขาย

รอนเร่แรมริมราย         เร่งร้อน

หยดหยาดเหงื่อเหลือหลาย  อาชีพ

ขับเคี่ยวแรงงานต้อน  เข่งขึ้นรถเข็น

เป็นเข่งแรงเรี่ยวผู้        แสวงหา          

รับรี่รีบเร็วมา               ส่งเข้า

จับมือเหนี่ยวแข้งขา     ตีนฝ่า

ดึกดื่นคืนวันเช้า          ค่ำกล้ำกลืนสาย

ขายเหงื่อแรงส่งให้       เข็นถึง

ละฝั่งทิศทางจึง           ฝ่าข้าม

เข้มแข็งแข่งขังขึง        โทรมเหงื่อ

ฟันฝ่าหนทางคร้าม      ครั่นข้ามทางถนน

ทนอยู่ทนสู้อยู่              ทนไหว

ขนเข่งแรงงานใจ         เหนี่ยวรั้ง

ขนเข็นส่งเสือกไส       ถึงที่

ขนแข่งขันทางทั้ง        แม่ค้าพ่อขาย

ริมรายทางทั่วร้าน        ขายของ

ริมหนึ่งริมปากคลอง     ตลาดค้า

ริมแรมหนึ่งใจผอง       ขนแข่ง

ริมเร่แรมใบหน้า          ซ่อนหน้าโหยหิว

ปัดปลิวเคว้งคว้างใส่     เข่งขน

ไปสู่จุดหมายจน          ทั่วถ้วน

อาชีพหนึ่งทางหน       ทางฝ่า

ริมเรี่ยวแรงใจล้วน       ส่งไม้ดอกหอม

ยอมนอนเข่งต่างเหย้า  เรือนเข็น

ขนทั่วทิศทางเป็น        ชีพเลี้ยง

ปากท้องแข่งขุกเข็ญ    ทางเลี่ยง

ปากกัดตีนถีบเพี้ยง      พ่างพื้นเมืองหลวง

ช่วงสายบ่ายคล้อยค่ำ   เช้าเห็น

อร่ามงามยามเย็น         ดอกไม้

ห่อหอมกรุ่นรถเข็น      อวลกลิ่น

ดอกเหงื่อดอกไม้ไซร้  ต่างให้สีสัน

--------------------------------------

*

“คนขนเข่ง”ดอกไม้

ดาลใจในข่าวและเคยผ่านตามาปากคลองตลาด