คตส.จัดประมูลเครื่องใช้สำนักงานที่ยึดมาจาก พรรคไทยรักไทย
หลังจากการยุบพรรค ที่อาคารสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน (คมชัดลึก)

เมื่อวานนี้ที่สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) ได้มีการประมูลขายทรัพย์สินของพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นผลมาจากการตัดสินคดียุบพรรคเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2549 ที่ผ่านมา โดยมีทรัพย์สินที่นำมาขายทอดตลาดทั้งหมดรวม 790 รายการ มูลค่าประมาณ 4 ล้านบาท

ทรัพย์สินที่นำมาประมูลราคาเริ่มต้นต่ำสุดอยู่ที่ 10 บาท คือ เครื่องคิดเลข ส่วนราคาเริ่มต้นสูงสุดคือ รถบรรทุก 6 ล้อ ยี่ห้อฮีโน่ จำนวน 2 คัน ราคาเริ่มต้นที่ 450,000 บาท โดยมี ส.ส.บุรีรัมย์เขต 2 พรรคพลังประชาชนอย่าง “ทรงศักดิ์ ทองศรี” ขอเข้าร่วมประมูลรถบรรทุกคันนี้ เป็นที่น่าแปลกใจว่า เดิมรถบรรทุกทั้งสองคันจะติดตั้งเครื่องปั่นไฟ และเครื่องเสียงเอาไว้กับตัวรถ แต่ภายหลังกลับไม่พบเครื่องเสียงและเครื่องปั่นไฟ

นอกจากนี้ยังมีทรัพย์สินอีกมากมายจากพรรคไทยรักไทยที่น่าสนใจก็คือ อุปกรณ์สำนักงาน โทรทัศน์สี และเครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งพบว่ามีอดีต ส.ส.รวมทั้งนักข่าวให้ความสนใจจับจอง คอมพิวเตอร์โน้ตบุ้ค เป็นจำนวนมาก เพราะราคาถูกกว่าท้องตลาด อีกทั้งเหมาะกับอาชีพที่ต้องใช้งานเกี่ยวกับการเก็บข้อมูล แต่งบประมาณที่จะซื้อเครื่องใหม่มีจำกัด

การประมูลวันแรก สตง. สามารถประมูลขายได้ถึง 300 รายการ วงเงินประมาณ 270,000 บาท โดยบางรายการมีการเสนอราคาแข่ง จนทำให้ราคาสูงกว่าที่ตั้งไว้หลายเท่า เมื่อรวมกับทรัพย์สินที่เจ้าหน้าที่พรรคพลังประชาชนขอซื้อคืน คือ อสังหาริมทรัพย์ประเภทพื้นที่ห้องสมุดซึ่งอยู่ในอาคารไอเอฟซีที มูลค่า 2,500,000 บาท และศาลพระภูมิหน้าที่ทำการพรรค มูลค่า 5,000 บาท

รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 2,775,000 บาท

สตง.จะเปิดให้มีการประมูลทรัพย์สินอย่างต่อเนื่อง ซึ่งคาดว่าวันนี้ (10 มกราคม) จะได้ข้อสรุปทรัพย์สินที่ทำการประมูลได้ทั้งหมดว่า จะสามารถจำหน่ายเป็นเงินได้เท่าไหร่ จากนั้นเงินจำนวนดังกล่าวจะถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ให้กับเจ้าหนี้พรรคไทยรักไทย และส่งคืนกองทุนพรรคการเมือง ของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ต่อไป

เรื่องนี้แม้ประชาชนจะได้ประโยชน์จากการซื้อทรัพย์สินที่ได้จากการประมูลใน “ราคาถูก” แต่เมื่อลองย้อนในช่วงที่พรรคการเมืองแห่งนี้ทำกิจกรรมทางการเมือง แม้พรรคไทยรักไทยถือได้ว่ามีนายทุนใหญ่อย่าง “พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร” คอยให้การสนับสนุน แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงต้องพึ่งพาเงินกองทุนพรรคการเมืองจาก กกต.ซึ่งเป็นเงินกองกลางจากแผ่นดิน

ลองคิดดูว่า ตลอดเวลาที่พรรคไทยรักไทยดำเนินกิจกรรมทางการเมืองมาตลอด 5-6 ปีที่ผ่านมา ได้รับเงินสนับสนุนจาก กกต.รวมแล้วเท่าไหร่?

แล้วเมื่อพรรคไทยรักไทยกระทำการอันเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ที่เห็นเด่นชัดจนนำไปสู่การยุบพรรคก็คือ จ้างพรรคเล็กลงสมัคร ส.ส.และร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ กกต.ในการแก้ไขข้อมูลทะเบียนสมาชิกพรรค เพื่อให้พรรคเล็กสามารถลงสมัคร ส.ส.หวังที่จะหลีกเลี่ยงเกณฑ์คะแนน 20 เปอร์เซ็นต์

แม้จะอ้างว่าพวกเขาถือเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ก็เป็นการกระทำอันเป็น “ปฏิปักษ์ต่อระบอบประชาธิปไตย” และ “เป็นภัยต่อความมั่นของรัฐ”

สิ่งที่ได้หลังจากการยุบพรรคไทยรักไทย เพียงแค่ทรัพย์สินกลับคืนมาสู่แผ่นดิน รวมกันแล้วมูลค่าเพียงแค่ไม่กี่ล้านบาท ถือว่าได้แค่เศษเสี้ยว แล้วที่เอาไปอีกจากการเล่นการเมืองโดยมิชอบก็ไม่รู้อีกเท่าไหร่?

ประโยคที่พูดว่า “ยุบพรรคหนึ่งแล้ว ก็ย้ายไปอยู่อีกพรรคหนึ่งได้” จะด้วยวิธีการ “กลับบ้านเก่า” หรือจะเป็นการ “เทคโอเวอร์” พรรคใหม่ เพื่อหวังที่จะให้ตัวเองเอาตัวรอดทางการเมือง พอได้รับเลือกเข้ามาก็โกงกินเงินแผ่นดินเข้าไปอีก เป็นวัฎจักรที่ “ไม่รู้จบ” ของการเมืองไทย แต่เมื่อใดที่มีคนจับได้ แล้วมีคำตัดสินให้ยุบพรรค นักการเมืองก็กลับไปเป็นเช่นเดิม

แต่ประเทศชาติก็ยังคงต้องบอบช้ำต่อไป พร้อมกับเศษเงินเพียงน้อยนิด เมื่อเทียบกับความสูญเสียของแผ่นดินด้วยฝีมือนักการเมืองเพียงไม่กี่ร้อยคน ขึ้นอยู่กับว่าประชาชนจะเลือกอะไร ระหว่างผลประโยชน์เฉพาะหน้ากับตัวเอง หรือจะเป็นประโยชน์ร่วมกันของแผ่นดิน