เมื่อวานนี้ เห็นท่าน “รศ.ใจ อึ๊งภากรณ์” อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ และพรรคแนวร่วมประชาชน ออกมาล่ารายชื่อบรรดาอาจารย์ นักวิชาการ นักศึกษา แอ็คติวิสต์ร่วมๆ 130 คน เพื่อประณามสื่อใน “เครือผู้จัดการ” ซึ่งตอนนี้กำลังมีเรื่องกับเว็บข่าวเอ็นจีโออย่าง “ประชาไท” ในข้อกล่าวหาละเมิดสิทธิ และทำตัวคล้ายพวกฝ่ายขวาพิฆาตซ้าย

ขณะเดียวกัน “วิทยุชุมชนเจ้าฟ้า” หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “คลื่นยามเฝ้าแผ่นดิน” ได้ประกาศงดจัดรายการเมโทรไลฟ์ ที่ต่อพงษ์ เศวตามร์ และอำนาจ เกิดเทพ ดำเนินรายการอยู่ แต่ก็ย้อนถามกลับไปว่า ควรที่จะตรวจสอบ “คลื่นคนรักทักษิณ” ที่ออกมาโจมตีและคุกคามผู้สนับสนุนพันธมิตรมาตลอดเช่นกัน

กรณีที่ “โชติศักดิ์ อ่อนสูง” ถูกดำเนินคดีในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ จากการไม่ยืนทำความเคารพ “เพลงสรรเสริญพระบารมี” ในโรงภาพยนตร์ จนเกิดเหตุทะเลาะวิวาทและทำร้ายร่างกายตามมา กลายเป็นเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์ของคนสองฝ่าย ระหว่างฝ่ายที่เรียกร้องโหยหา “สิทธิเสรีภาพ” กับฝ่ายที่มีความ “จงรักภักดี” ต่อสถาบันเบื้องสูง

สื่อในเครือผู้จัดการเสนอข่าวด้วยความเชื่อที่ว่าคนไทยส่วนใหญ่มีความจงรักภักดี และเห็นสถาบันถูกย่ำยีมิได้ แม้จะถูกมองว่าเป็นการนำสถาบันมาอ้างถึงก็ตาม ขณะที่เว็บไซต์ประชาไท พยายามแสดงออกที่ต้องการโหยหาสิทธิเสรีภาพ โดยเฉพาะคนที่มีแนวคิดซ้าย มีความต้องการให้ทุกคนเท่าเทียมกัน

การโต้กันไป-มาระหว่างสื่อในเครือผู้จัดการกับประชาไท ในกรณีคุณโชติศักดิ์ คือ ฝั่งผู้จัดการที่เสนอความเคลื่อนไหวในมุมปกป้องสถาบันผ่านเว็บไซต์จน “คอมเม้นต์” ท้ายข่าวแสดงออกไม่พอใจ และด่านายโชติศักดิ์แบบสาดเสียเทเสีย ต่อมา “รายการเมโทรไลฟ์” ในคลื่นวิทยุผู้จัดการ ระบายความรู้สึกต่อผู้ฟังรุนแรง จนถูกมองว่ายั่วยุให้คุกคามฝ่ายที่วิพากษ์วิจารณ์สถาบัน แม้จะเป็นรายการที่แฟนประจำจะรู้ดีว่า เป็นการพูดแบบ “กวนประสาทกันเล่นๆ” ก็ตาม

ขณะเดียวกันเว็บไซต์ประชาไท ก็พยายามมอบพื้นที่ปกป้องและให้กำลังใจคุณโชติศักดิ์ โจมตีสื่อในเครือผู้จัดการว่าเป็น “หนังสือพิมพ์ดาวสยาม” (หนังสือพิมพ์ที่บิดเบือนข่าวตัดต่อรูปภาพพระบรมวงศานุวงศ์ในเหตุการณ์ 6 ตุลา 19) ตั้งแต่บทบรรณาธิการของ “ชูวัส ฤกษ์ศิริสุข” และคอลัมนิสต์ต่างๆ ที่เป็นอาจารย์ในแวดวงวิชาการ มีการนำคลิปเสียงที่ตัดเฉพาะช่วงที่พาดพิงถึงนายโชติศักดิ์ออกมา เพื่อให้เห็นว่าคุณโชติศักดิ์ถูกรังแก

บอกตามตรงว่ารู้สึก “เอือมระอา” กับสิ่งที่พบเห็น ทั้งจากฝั่งผู้จัดการ และฝั่งประชาไท ที่สุดท้ายแม้เป็นที่รู้กันว่าฝ่ายผู้จัดการมีเรื่อง “ท้าตีท้าต่อย” ยังไงก็ตาม แต่เมื่อเห็นการแสดงออกของเว็บประชาไท ที่มีทั้งวัฒนธรรม “พวกมาลากไป” รวมทั้งการใช้ “วาทะศิลป์โจมตี” อย่างรุนแรง แม้จะได้ชื่อว่าเป็นเว็บไซต์ที่เป็นตัวแทนของ “ปัญญาชน” ก็คงเห็นว่าคงประพฤติปฏิบัติไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก

ข้อเรียกร้องของอาจารย์ใจ ที่ให้บอยคอตและประณามสื่อในเครือผู้จัดการ อาจจะไม่ใช่หนทางที่ถือว่ามีความเที่ยงธรรม เพราะถือเป็นข้อเรียกร้องที่แฝงไปด้วยอคติ และถือเป็นการเรียกร้องโดยอาศัยผลประโยชน์ที่ได้รับจากการโจมตีเป็นตัวตั้ง หากแต่ในความเป็นจริง แต่ละขั้วอำนาจทางการเมือง มักจะมีการคุกคามแต่ละฝ่าย ท่ามกลางภาวะที่มีความแตกแยกซึ่งกันและกัน

สื่อของกลุ่มผู้สนับสนุน “อดีตนายกฯ ทักษิณ” ก็เคยออกมาดูหมิ่นดูแคลนกลุ่มที่มีแนวคิดต่อต้านทักษิณเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นผู้สนับสนุนกลุ่มพันธมิตร พรรคฝ่ายค้าน หรือสื่อสารมวลชน มักจะถูกโจมตีเป็นขบวนการทั้งผ่านเว็บไซต์ สื่อหนังสือพิมพ์ ใบปลิว วีซีดี

แม้แต่การแสดงออกอย่างกักขฬะ ทั้งการปฏิเสธผู้โดยสารของโชเฟอร์แท็กซี่ การจัดตั้งม็อบคุกคาม ขว้างปาสิ่งของ โชว์อวัยวะเพศบนเวทีพันธมิตร รื้อทำลายเวทีปราศรัย ที่งที่เชียงใหม่ของพรรคฝ่ายค้าน รื้อเต้นท์หน้าที่ทำการ กกต. ปิดล้อมที่ทำการสื่อ แม้แต่บ้านพักประธานองคมนตรี

หากยังจำกันได้ กลุ่มผู้สนับสนุนทักษิณที่ใช้ชื่อว่า “กลุ่มชาวไทยผู้จงรักภักดี” ที่กลุ่มคาราวานคนจนพร้อมกลุ่มโชเฟอร์แท็กซี่ย่านหมอชิต 2 จตุจักร และนักการเมืองปากห้อยอยู่เบื้องหลัง ไปปิดล้อมหนังสือพิมพ์คมชัดลึก เพราะตีพิมพ์ข้อความตก ซึ่งนั่นก็อ้างว่าเป็นความจงรักภักดีเช่นกัน

ถ้าจะหยิบเอาเฉพาะความจงรักภักดี หากแต่เรื่องของนายโชติศักดิ์ ที่ไม่ยืนทำความเคารพเพลงสรรเสริญพระบารมี ซึ่งถือว่าเป็นความผิดซึ่งหน้า มากกว่าข้อความที่พิมพ์ตกไปคำเดียว น่าแปลกใจว่า “คาราวานคนจน” ในครั้งนั้น วันนี้หายไปไหน ไม่ออกมาเคลื่อนไหวแบบฮึกเหิมเหมือนคราวไปปิดล้อมหนังสือพิมพ์

จริงๆ แล้วคนที่ลงชื่อบางคนก็รู้จักกันกับผู้เขียน ซึ่งก็น่าเห็นใจและเคารพในการตัดสินใจของเขา หากแต่เขาอาจจะคิดไม่เหมือนกันกับเรา ที่พยายามมองว่าเป็นการทะเลาะกันก็ได้ แต่ทั้งนี้โดยพฤตินัย ประชาไททุกวันนี้ก็เต็มไปด้วยกลุ่มคนรักทักษิณที่เข้ามา “จัดตั้ง” ในนั้น และคนที่มีแนวคิดต่อต้านรัฐประหารในพฤตินัย ก็พยายามทำตัวเสมือนเป็น “แนวร่วมมุมกลับ” ของฝ่ายที่ต่อต้านทักษิณอยู่เดิม จะว่าเพราะเกลียดทหารหรือประชดชีวิตก็ตาม

ผมไม่รู้ว่า การเรียกร้องให้บอยคอต หรือออกมาปรามบทบาทสื่อในเครือผู้จัดการ ด้วยความร่วมมือร่วมใจของบรรดานักวิชาการและแอ็คติวิสต์ทั้งหลาย ในขณะเดียวกัน ไม่รู้ว่าเว็บไซต์ประชาไทได้พยายามทบทวน และ “มองย้อนดูตัวเอง” บ้างหรือเปล่าว่า ทำอะไรเกินเลยไปหรือไม่

ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นว่า หากตนเองพยายามตรวจสอบผู้อื่น กับตัวเองกลับปล่อยปะละเลย พฤติกรรมที่เรียกว่า “ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง” ก็คงไม่ต่างกันนัก ...

ไม่ได้ด่านะครับ แต่คิดว่าถ้าจะเล่นแบบนี้มันคงไม่เหมาะกันนัก ...