จากข้อเขียน “พันธมิตร ผู้ใหญ่ใจร้าย (มาก) !!!!” วันเสาร์ ที่ 28 มิถุนายน 2551

ปกติพักนี้ ก็ไม่ค่อยได้มาแตะบล็อกสักเท่าไหร่นัก เพราะมัวสาละวนกับเรื่องหลายเรื่อง อย่างที่บอกกันไปในบล็อกก่อนหน้านี้ แต่เมื่อเพื่อนบล็อกเกอร์บางคนบอกว่า มีบล็อกเกอร์บางคนโจมตีการชุมนุมของพันธมิตรฯ โดยกล่าวหาว่า “ไปอุปโหลกเด็กนักเรียนชายคนหนึ่ง ขึ้นเป็นเด็กราชวินิต ด่าครูอาจารย์”

ผมจะไม่ขอพูดถึงเนื้อหาสาระของเนื้อหานี้ เพราะจากการที่พยายามค้นหาสาระในข้อเขียนนี้ ก็ไม่แตกต่างจากเสียงสะท้อนของคนที่มีแนวทางไม่เห็นด้วย หากแต่พูดกันเฉพาะเนื้อหาที่อาจสร้างความเสียหายต่อตัวน้องที่ขึ้นเวทีพันธมิตรฯ

ผมในฐานะตัวแทนผู้ชุมนุมพันธมิตรคนหนึ่ง ที่รู้จักกับน้องที่ขึ้นเวทีเป็นการส่วนตัว ผมขออนุญาตใช้สิทธิ์พาดพิงกรณีดังกล่าว เพื่อเรียกร้องให้บล็อกเกอร์ท่านนี้ “แสดงความรับผิดชอบ” ต่อข้อเขียนของตนเอง

แม้คำว่า “อุปโหลก” พิมพ์ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานจะไม่มีความหมาย แต่จากข้อสันนิษฐานกับคำว่า “อุปโลกน์” ซึ่งเป็นคำกิริยา แปลว่า ยกกันขึ้นเป็น

ฉะนั้นก็เท่ากับว่า เจตนาของ “บล็อกเกอร์ AsSaRiN” พยายามที่จะบอกกับผู้อ่านจากข้อเขียนของตนว่า “พันธมิตร” อุปโลกน์เด็กคนหนึ่งให้เป็น “นักเรียนโรงเรียนราชวินิตมัธยม” ซึ่งคำๆ นี้หากดูกันที่เจตนา ส่วนใหญ่หมายถึง “หลอกลวง” หรือ “แอบอ้าง”

ตรงนี้ คือสิ่งที่ผมข้องใจ ถึงเจตนาโจมตีในงานเขียนของบล็อกเกอร์ท่านนี้

น้องคนที่ขึ้นเวทีเมื่อวันศุกร์ (27 มิ.ย.) ผมเคยเล่าให้ฟังที่เอ็นทรี่ก่อนหน้านี้ เป็นนักเรียนโรงเรียนราชวินิตมัธยมจริง ซึ่งเข้าร่วมการชุมนุมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย หลังจากที่ผมประกาศชักชวนเยาวชนออกมาแสดงพลังบนเวทีพันธมิตรฯ น้องคนนี้ก็เข้ามาลงชื่อ และร่วมงานอาสาสมัครที่เต้นท์สาธิตมัฆวานมาโดยตลอด

ผมขออนุญาตยกความคิดเห็นของบล็อกเกอร์ LawlyDreamt ที่โพสต์ไว้วันนี้ (29 มิ.ย.) เวลา 11.38 น.

ขขอนุญาตนะครับ
ด้วยความเคารพจริงๆ

จากข้อความ "พวกคุณก็ไปอุปโหลกเด็กนักเรียนชายคนหนึ่ง ขึ้นเป็นเด็กราชวินิต ด่าครูอาจารย์ คนที่ไม่ยอมรับพันธมิตรบนเวที และยังขู่ว่าถ้าเด็กคนนี้เป็นอะไร พันธมิตรจะสู้ให้ถึงที่สุด"

น้องคนนี้เป็นนักเรียนราชวินิตมัธยมจริงๆครับ
ผมร่วมงานกับน้องเค้าในโรงเรียนสาธิตมัฆวานอยู่
สิ่งที่น้องเค้าพูดบนเวที แม้จะต้องตั้งใจฟังเพื่อให้จับความได้ แต่ก็เป็นสิ่งที่ออกมาจากใจครับ
และถ้าทางโรงเรียนทำอะไรกับน้องคนนี้ ผมคนหนึ่งก็ยอมไม่ได้เช่นเดียวกันครับ...

เรียนมาเพื่อความกระจ่างครับ

หากยังไม่พอ ผมขออนุญาตยกความคิดเห็นของบล็อกเกอร์มาลีรัตน์ ซึ่งโพสต์เมื่อเวลา 11.44 น. มาอธิบายซ้ำ
 
อีกนิดค่ะ สำคัญมากๆต้องทำให้กระจ่าง สิ่งหนึ่งที่คุณผิด ๑๐๐% คือ คำกล่าวหาที่บอกว่า พวกคุณก็ไปอุปโหลกเด็กนักเรียนชายคนหนึ่ง ขึ้นเป็นเด็กราชวินิต ด่าครูอาจารย์ คนที่ไม่ยอมรับพันธมิตรบนเวที และยังขู่ว่าถ้าเด็กคนนี้เป็นอะไร พันธมิตรจะสู้ให้ถึงที่สุด ดิฉันยืนยันเพราะดิฉันได้พบเด็กคนนี้ตั้งแต่วันแรกที่เขามาชุนุมที่มัฆวาน เขามาพร้อมพ่อและแม่ที่ตาสว่าง พร้อมพี่สาวที่จบปริญญาตรีจากญี่ปุ่น สอบได้ทุนไปเรียนโทต่อที่อเมริกา เขาชื่อพัธ (ขออภัยที่จำชื่อเต็มไม่ได้) เป็นเด็กราชวินิต ๑๐๐ % เขาถูกรองผู้อำนวยการบางคนขอโรงเรียนคุกคามโดยตามหาว่า เด็กราชวินิตที่เข้าชุมยนุมชื่ออะไรกระทั่งให้อาจารย์หลายคนช่วยสืบ ช่วยประกาศว่าจะเอาเรื่อง ปรากฎว่าอาจารย์จำนวนมากของราชวินิตยืนอยู่กับพันธมิตร มาบอกลูกชายดิฉันซึ่งเป็นพี่เลี้ยงทีมเยาวชนอยู่ ลูกชายดิฉันมาปรึกษาว่าน้องกำลังโดนคุกคามหนักมาก อึดอัดใจ แต่จะไม่ให้เขามาชุมนุมเขาไม่ยอม และจะให้ถอดชุดนักเรียนออก เขาก็เห็นว่าไม่จำเป็น (ไม่ใช่โรงเรียนแรกที่ทำแบบนี้ โรงเรียนบางปะกอกก็เคยทำให้เด็กเปลี่ยนเครื่องแบบ เด็กยกข้อกฎหมายสู้ สุดท้ายไม่ว่าอะไร) ดฺแน แนะไปว่ายืนในที่สว่าง เปิดเผยความจริง เอาความถูกต้องสู้ ผ่านไป ๒ วัน เห็นพัธขึ้นเวที เขาไม่ได้ด่าครูบาอาจารย์ แต่เขาเอาความจริงมาเปิดเผบว่ารองผอ.ทำอะไรบ้าง เชียร์ พปช.หน้าเสาธงอย่างไร แต่โฆษกอาจรุนแรงไปนิดเพราะกลัวเด็กุกข้อหาหนักขึ้นที่โรงเรียน แต่เห็นด้วยนะคะว่าต้องค่อยๆคุยกัน ขอบคุณที่ทนอ่าน 

ผมเชื่อว่าบล็อกเกอร์ AsSaRiN ไม่เคยเข้าร่วมชุมนุมกับพันธมิตร เพราะคุณก็บอกตั้งแต่ต้นว่า ไม่ค่อยได้ให้ความสนใจในเรื่องการบ้านการเมือง

และผมคิดว่าคนอย่างคุณคงไม่มีโอกาสได้เห็นบรรยากาศการชุมนุมที่แท้จริงของพันธมิตรหรอก อาศัยจากภาพและความรู้สึกส่วนตัวปะปนกัน ทึกทักไปเองว่าพันธมิตรสร้างความเดือดร้อนอย่างนั้น แกนนำมีพฤติกรรมอย่างนี้ ซึ่งผมฟังเสียงสะท้อนเหล่านี้ โดยเฉพาะเว็บบอร์ดพันทิปราชดำเนินจนเคยชินแล้ว

หากแต่พฤติกรรมในการเขียนของบล็อกเกอร์ท่านนี้ ผมติดใจต่อประเด็นดังกล่าวเพียงอย่างเดียว

ผมไม่มีเจตนาที่จะ “ทะเลาะ” กับใคร โดยเฉพาะในบ้านโอเคเนชั่นแห่งนี้ หากแต่ผมมีความรู้สึกที่เห็นว่า “นี่มันไม่ใช่ในสิ่งที่ผมเห็น” ผมจึงขอใช้สิทธิ์ที่จะอธิบายสิ่งที่ผมเห็นดังกล่าว

ผมขอเรียกร้องในการรับผิดชอบต่อการแสดงความคิดเห็นของท่าน หากยังนิ่งเฉยเสมือนเป็นการยอมรับ ผมถือว่านี่เป็นการสะท้อนถึงตัวตน และจิตใต้สำนึกที่ไม่รู้จักคำว่า “ผิดชอบชั่วดี” ของบล็อกเกอร์ผู้นี้