พิมพ์หน้านี้
|
การเดินทางกายภาพ ยาวนานที่สุด ชายชรา มาถึงจุด ละสังขาร หญิงชรา คู่รักกลั้น น้ำตาจาร ความดีงาม ยังเบ่งบาน ชั่วนิรันดร์ ชั่วความ ตราตรึง เลือนจาง การเดินทาง ความรู้สึก ช่างแสนสั้น กาลเวลาหยิบหยาด น้ำค้างกำนัล และระเหยชั่วขณะนั้น ฝันค้างคา และบางการพบ ก็นำกลับ มาให้ใหม่ ระบายชมพูแก่หัวใจ อันเหนื่อยล้า วูบไหวระทึกหวาม กามกิริยา ต่างตักตวง กันจนกว่า จะเพียงพอ อาจดอกไม้ดอกนั้น สดบานสวย ก็เพียงด้วยแสงเช้าถึง จึงบานต่อ แต่แสงตรู่ใดไร้คุณธรรมพอ ย่อมนำมาซึ่งข้อกล่าวหา ด่าประจาน เมื่อเช้า ดอกไม้หน้าบ้าน แอบบานอิ่ม เธอแอบซ่อนรอยยิ้ม เยาะชีวิตผ่าน เหี่ยวเฉาถูกทิ้งร้าง กลางวัยสะคราญ เมื่อพ่อของลูก ทรมาน การนอกใจ การเดินทางของกายภาพ ย่อมสิ้นสุด ต่างถึงจุด ป้ายปลายทาง กลางหม่นไหม้ การเดินทางสายลับเร้น คนกลางวัย ท่ามเปราะบาง รักสมัย -ใคร่ทรมาน การเดินทางของกายภาพ ยาวนานที่สุด ชายชรา มาถึงจุด ละสังขาร หญิงชรา คู่รัก กลั้นน้ำตาจาร ความดีงาม ฤๅเบ่งบาน ชั่วนิรันดร์...ฯ |
| << | สิงหาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | ||||||