วันเวลาล่วงเลยผ่านไป สิ่งแวดล้อมภายนอกร่ายล้อมเข้ามา 

ตอนฉันเหงาอ้างว้างโดดเดี่ยว อยากมีใครสักคนมาเคียงข้างเพียงเพื่อคลายความกังวล ความทุกข์ใจลงได้บ้าง และเขา...คนนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งที่ฉุดฉัน

ให้หลุดพ้นจากห้วงเหวดำนั้น พาฉันมายืนอยู่บนอีกโลกที่เรียกว่า 

"โลกของเรา"

ที่ไม่มีใครสามารถเข้ามาได้ เราต่างสร้างขึ้นมาจากสองมือเล็กๆและหัวใจอันแฝงด้วยความรักอันมหาศาล 

สุดที่ใครจะแทรกเข้ามาเพื่อหวังจะทำลาย

คราใดฉันต้องอยู่โดยลำพัง เขาก็เป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ฉันคิดถึงใฝ่ฝันหาตลอด 

แม้จะรู้ว่ายากเพียงใดที่ต้องได้พบกัน..

ยากเพียงใดที่จะได้สัมผัสถึงอ้อมกอด กลิ่นไอรัก ยากเพียงใดที่แม้แต่แค่จะสบตากัน

ท่ามกลางหมู่คนนับร้อย ยากเพียงใดที่ฉันต้องพยายามรั้งเธอให้อยู่กับฉันจนวันตาย..

ณ ตอนนี้สิ่งที่ฉันอยากทำคือ อยากให้เธอมาเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง อยากให้เป็นลมหายใจ เธออยู่ที่ไหนฉันพร่ำเรียกหา มาเถอะมาอยู่เคียงกายคนผู้เป็นที่รักของเธอ...