โครงการอบรมผู้สนใจอิสลาม มูลนิธิสันติชน

วันศุกร์ที่ 9 มกราคม 2552

โครงการอบรมผู้สนใจอิสลาม
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : know_islam@hotmail.com
วันที่สร้าง : 2008-04-13
จำนวนเรื่อง : 163
จำนวนผู้ชม : 30280
จำนวนผู้โหวต : 24
ส่ง msg :

บทความ

ข่าวประชาสัมพันธ์

หนังสือแนะนำ

download

ข่าวโลกมุสลิม

รู้จักเรา

media

มาเข้าใจอิสลามกันเถอะ

ผู้เข้ารับอิสลาม

เป็นประโยชน์

โครงการอบรมผู้สนใจอิสลาม มูลนิธิสันติชน

“ทุกชีวิตจะได้ลิ้มรสความตาย และเรากำลังทดสอบสูเจ้าด้วยความเลวและความดี และในที่สุด สูเจ้าจะถูกนำกลับมายังเรา” (กุรอาน 21:35)
Permalink : http://www.oknation.net/blog/knowislam

วันพุธ ที่ 30 เมษายน 2551

ความสำคัญของฮะดีษ

Posted by โครงการอบรมผู้สนใจอิสลาม , ผู้อ่าน : 226 , 09:36:31 น. | หมวดหมู่ : บทความ

พิมพ์หน้านี้

ความสำคัญของฮะดีษ บทความโดย ดร.คอลิด อัลวี แปลและเรียบเรียงโดย อาจารย์บรรจง บินกาซัน ประธานโครงการอบรมผู้สนใจอิสลาม มูลนิธิสันติชน ปัญหาเรื่องความสำคัญของฮะดีษเป็นปัญหาอีกเรื่องหนึ่งซึ่งหลายคนได้หยิบยกขึ้นมาถามกันครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยเหตุผลและวัตถุประสงค์ต่างๆกัน แต่มีคนส่วนหนึ่งถามเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อหาข้ออ้างที่จะปฏิเสธซุนนะฮฺของท่านนบี คำถามที่เราพบเป็นประจำก็คือ ทำไมมุสลิมเราจึงได้ให้ความสำคัญแก่ฮะดีษมากทั้งๆที่เรามีคัมภีร์กุรอานซึ่งเป็นวจนะของอัลลอฮฺอยู่แล้ว ? ทำไมเราจะต้องไปหาทางนำจากที่อื่นนอกเหนือไปจากนี้ ? เพื่อที่จะพูดถึงปัญหาเรื่องนี้ เราจำเป็นที่จะต้องรู้ถึงฐานะของนบีในอิสลามเสียก่อน เพราะว่าสถานะของฮะดีษนั้นขึ้นอยู่กับสถานะของนบี เมื่อพิจารณถึงสถานะของนบี อาจมีคนมองเห็นถึงความเป็นไปได้ 3 อย่าง นั่นคือ 1) นบีมีหน้าที่นำวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามายังมนุษยชาติเท่านั้นและไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากนี้แล้ว 2) นบีไม่เพียงแต่จะนำวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามาเท่านั้น แต่ยังต้องปฏิบัติไปตามวจนะดังกล่าวและอธิบายวจนะเหล่านั้นในช่วงระยะเวลาอันจำกัดและหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว คัมภีร์กุรอานอย่างเดียวก็น่าที่จะเพียงพอสำหรับการนำทางมนุษย์ 3) ไม่มีข้อสงสัยว่านบีจะต้องนำวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามายังมนุษยชาติ แต่มันก็เป็นหน้าที่ของท่านเช่นกันที่จะต้องปฏิบัติตามและอธิบายวจนะของพระองค์ให้แก่ผู้คน การกระทำและการอธิบายของท่านเป็นแหล่งที่มาของทางนำตลอดไป คำพูด การปฏิบัติและการอธิบายของท่านเป็นแหล่งที่มาของแสงสว่างสำหรับมุสลิมในทุกยุค นักวิชาการมุสลิมมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าประเด็นที่สามดังกล่าวมานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดในเรื่องสถานะของนบีในอิสลาม คัมภีร์กุรอานได้กล่าวถึงความสำคัญของนบีไว้หลายตอนด้วยกัน ตัวอย่างเช่น แท้จริง ในรอซูลุลลอฮฺนั้นมีแบบอย่างที่ดีงามสำหรับผู้ที่หวังจะพบอัลลออฺและวันปรโลกและรำลึกถึงอัลลอฮฺอย่างมาก (กุรอาน 33:21) จากอายะฮฺดังกล่าวมานี้ มุสลิมทุกคนจึงต้องมีแบบอย่างที่ดีงามของท่านนบีไว้เป็นอุดมคติในชีวิต ในอีกอายะฮฺหนึ่ง อัลลอฮฺได้ทำให้ท่านนบีเป็นผู้ตัดสินชี้ขาด(ฮุกม)สำหรับมุสลิม ไม่มีใครสามารถเป็นมุสลิมได้ถ้าหากคนผู้นั้นไม่ยอมรับการตัดสินของท่านนบี แต่ไม่เลย ฉันขอสาบานด้วยพระเจ้าของเจ้าว่าเขาเหล่านั้นจะยังไม่ศรัทธาจนกว่าพวกเขาจะให้เจ้า(มุฮัมมัด)ตัดสินในสิ่งที่ขัดแย้งกันระหว่างพวกเขา แล้วพวกเขาไม่พบความคับใจใดๆในจิตใจของพวกเขาจากสิ่งที่เจ้าได้ตัดสินไปและพวกเขายอมจำนนด้วยดี (กุรอาน 4:65) ในขณะที่อธิบายถึงคุณสมบัติของมุสลิม คัมภีร์กุรอานกล่าวว่า : แท้จริง คำตอบของบรรดาผู้ศรัทธาเมื่อถูกเรียกร้องไปสู่อัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์เพื่อให้ตัดสินระหว่างพวกเขาก็คือ ?เราได้ยินแล้ว และเราเชื่อฟัง? ชนเหล่านี้คือผู้ประสบความสำเร็จ (กุรอาน 24:51) ในหลายแห่งด้วยกันที่คัมภีร์กุรอานได้ให้คำชี้ขาดในเรื่องนี้ คัมภีร์กุรอานกล่าวว่า ?จงเชื่อฟังอัลลอฮฺและจงเชื่อฟังรอซูล? (กุรอาน 4:59) และ ?อะไรก็ตามที่รอซูลนำมาให้เจ้า สูเจ้าก็จงรับไว้ และอะไรที่เขาห้าม ก็จงละเว้น? (กุรอาน 59:7) คัมภีร์กุรอานมีความชัดเจนในการยืนยันถึงสถานะของนบี ตามคัมภีร์กุรอาน ท่านนบีมีสถานะ 4 ประการและสถานะทั้งสี่นี้จะต้องได้รับการเชื่อฟัง นั่นคือ ท่านเป็น ?มุอัลลิม วะ มุร็อบบี? (ครูและผู้ให้การศึกษา) ท่านเป็นผู้อธิบายคัมภีร์ เป็นผู้ตัดสินและเป็นผู้ปกครอง ด้วยสถานะเหล่านี้ท่านจึงเป็นแบบอย่างที่ดีงามสำหรับมุสลิม คัมภีร์กุรอานยังพูดถึงเรื่องนี้ไว้อีกมากมาย เช่น โดยแน่นอนยิ่ง อัลลอฮฺได้ประทานความโปรดปรานแก่บรรดาผู้ศรัทธาเมื่อพระองค์ได้ทรงตั้งรอซูลขึ้นมาคนหนึ่งในหมู่พวกเขาเองเพื่อมาสาธยายวจนะของพระองค์ เพื่อขัดเกลาชีวิตของพวกเขาและสอนคัมภีร์และวิทยาปัญญาให้แก่พวกเขาถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาได้อยู่ในการหลงทางอย่างชัดแจ้งก็ตาม (กุรอาน 3:164) ...และเราได้ให้อัลกุรอานแก่เจ้าเพื่อเจ้าจะได้สร้างความกระจ่างให้แก่มนุษย์ในสิ่งที่ได้ถูกส่งมาแก่พวกเขา (กุรอาน 16:44) เขากำชับคนเหล่านั้นให้ปฏิบัติตามคุณธรรมและห้ามปรามพวกเขาจากความชั่ว เขาทำให้สิ่งที่ดีทั้งหลายเป็นที่อนุมัติสำหรับคนเหล่านั้นและทำให้สิ่งที่เลวเป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเขา เขาทำให้คนเหล่านั้นหลุดพ้นจากภาระหนักและปลดปล่อยพวกเขาจากโซ่ตรวนที่พันธนาการคนเหล่านั้นอยู่ (กุรอาน 7:157) บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงเชื่อฟังอัลลอฮฺและจงเชื่อฟังรอซูลและบรรดาผู้ที่ได้รับมอบอำนาจในหมู่สูเจ้า ดังนั้น หากสูเจ้าโต้แย้งกันในสิ่งใด จงอ้างมันกลับไปยังอัลลอฮฺและรอซูลถ้าสูเจ้าศรัทธาในอัลลอฮฺและวันสุดท้ายอย่างแท้จริง นั่นเป็นการดีกว่าและเป็นการดีที่สุดในการยุติ (กุรอาน 4:59) ไม่เหมาะสมสำหรับชายผู้ศรัทธาและหญิงผู้ศรัทธาที่เมื่ออัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์ได้ตัดสินใจในเรื่องได้ไปแล้ว พวกเขาจะมาเกี่ยงในเรื่องของพวกเขาอีกและใครก็ตามที่ไม่เชื่อฟังอัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์ แน่นอนพวกเขาได้หลงผิดไปอย่างชัดแจ้ง (กุรอาน 33:36) จากอายะฮฺดังกล่าวมาทั้งหมดนี้ คัมภีร์กุรอานได้อธิบายถึงบุคลิกของท่านนบีในด้านต่างๆทั้งนี้เพื่อให้เราสามารถตัดสินถึงความสำคัญของท่านนบีได้ ยังมีอายะฮฺที่สำคัญอีกอายะฮฺหนึ่งซึ่งเป็นคำตัดสินชี้ขาดต่อบรรดาผู้ที่ไม่เชื่อในฮะดีษว่าเป็นหลักฐานที่เชื่อถือได้ของกฎหมายอิสลาม นั่นคือ และผู้ใดเป็นปฏิปักษ์ต่อรอซูลหลังจากทางนำได้เป็นที่กระจ่างแก่เขาแล้ว และปฏิบัติตามแนวทางอื่นจากแนวทางของผู้ศรัทธา เราจะทิ้งเขาไว้ในทางที่เขาได้เลือกและเราจะทำให้เขาเข้าไปในนรกอันเป็นปลายทางที่ชั่วช้า (กุรอาน 4:115) ในขณะที่กำชับมุสลิมให้เชื่อฟังท่านนบี คัมภีร์กุรอานยังได้ประกาศอีกว่าความเป็นนบีของมุฮัมมัดนั้นอยู่เหนือกาลเวลาและสถานที่ ท่านเป็นนบีคนสุดท้ายและเป็นรอซูลของอัลลอฮฺสำหรับมนุษยชาติทั้งหมดในอนาคตที่จะมาถึง ฮะดีษมิได้เป็นสิ่งใดนอกไปจากสิ่งที่สะท้อนถึงตัวตนของท่านนบีผู้ที่จะต้องได้รับการเชื่อฟังและปฏิบัติตามไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ใครก็ตามที่ศึกษาคัมภีร์กุรอานจะเห็นว่าคัมภีร์กุรอานจะพูดถึงหลักการกว้างๆหรือพูดแต่เฉพาะสิ่งที่จำเป็นของศาสนาส่วนเรื่องรายละเอียดจะพูดน้อยมาก เพราะในเรื่องรายละเอียดนั้นท่านนบีมุฮัมมัดจะมาเป็นผู้ปฏิบัติให้เห็นว่าคำสั่งนั้นๆจะต้องทำอย่างไรหรือไม่ก็โดยการอธิบายรายละเอียดให้ ซุนนะฮฺหรือฮะดีษของท่านนบีจึงไม่เพียงแต่เป็นสิ่งจำเป็นหลังจากที่ท่านเสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น เพราะมันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งยวดในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ด้วย การปฏิบัติทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของอิสลามก็คือการนมาซและการจ่ายซะกาต แต่เมื่อตอนที่คำสั่งเกี่ยวกับเรื่องการนมาซและการจ่ายซะกาตได้ถูกประทานลงมาครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งในมักก๊ะฮฺและมะดีนะฮฺนั้น รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวนี้ก็ไมได้มีการบอกรายละเอียดไว้ คัมภีร์ กุรอานสั่งแต่เพียง ?จงดำรงนมาซ? ท่านนบีเองเป็นผู้ที่มาบอกรายละเอียดของการนมาซและได้กล่าวว่า ?จงนมาซเหมือนดังที่พวกท่านเห็นฉันนมาซ? การจ่ายซะกาตก็เป็นอีกคำสั่งหนึ่งซึ่งถูกกล่าวครั้งแล้วครั้งเล่าในคัมภีร์กุรอาน แต่ก็ท่านนบีอีกนั่นแหละที่ได้มาวางกฎระเบียบในการจ่ายและการรวบรวมให้ นี่เป็นแค่เพียงสองตัวอย่าง แต่เนื่องจากอิสลามคือวิถีชีวิตที่ครอบคลุมพฤติกรรมของมนุษย์ในทุกด้าน ดังนั้นยังมีอีกนับร้อยประเด็นที่ท่านจะต้องมาอธิบายรายละเอียดทั้งโดยการพูดและการกระทำ นอกจากนี้แล้ว บรรดานักวิชาการยังได้พูดกันในรายละเอียดอีกว่าฮะดีษเป็น ?วะฮีย์ที่ซ่อนเร้น? (วะฮ์ยุน คอฟี) และเป็นความรู้อันล้ำเลิศของนบีอีกด้วย ซึ่งในที่นี้จะไม่ขอพูดถึงรายละเอียด แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องการจะทำความเข้าใจให้เป็นที่กระจ่างก็คือว่ามีหลายกรณีที่ท่านนบีได้พยายามแสดงความคิดเห็นจากสติปัญญาของท่านโดยที่ไม่ได้รับวะฮีย์และความเห็นของท่านก็เป็นที่ยอมรับหรือไม่ก็ถูกแก้ไขโดยวะฮีย์ ที่สำคัญก็คือความสำคัญของซุนนะฮฺนั้น ถึงแม้จะเป็นแหล่งข้อมูลหลักฐานขั้นที่สองของอิสลามก็ตาม แต่ก็เป็นเรื่องที่บรรดาสาวกของท่านนบีได้ลงมติยอมรับกันไปแล้ว มุอาซอิบนุญะบัล สาวกในสมัยของท่านนบีเองได้กล่าวแก่นบีว่าเขาจะตัดสินตามซุนนะฮฺถ้าหากเขาไม่พบการแก้ปัญหาในคัมภีร์กุรอาน ฮะดีษยิ่งมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นสำหรับมุสลิมอันเนื่องมาจากความจริงที่ว่าท่านนบีมุฮัมมัดไม่เพียงแต่จะสอนเท่านั้น แต่ยังได้แปรคำสอนของท่านออกมาเป็นการปฏิบัติให้เห็นในทุกเรื่องที่สำคัญของชีวิตอีกด้วย ท่านมีชีวิตอยู่เป็นเวลา 23 ปีหลังจากที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรอซูลุลลอฮฺ (ศาสนทูตของอัลลอฮฺ) ท่านได้ทำให้สังคมของท่านเป็นสังคมที่วางพื้นฐานอยู่บนศาสนาโดยท่านไดปฏิบัติด้วยตัวของท่านเอง ท่านได้สร้างรัฐขึ้นมาและได้บริหารรัฐนี้ในฐานะประมุขสูงสุดทำหน้าที่รักษาความสงบและระเบียบภายใน นำกองทหารออกไปต่อต้านศัตรู ตัดสินคดีความต่างๆ ลงโทษอาชญากรและวางกฎระเบียบในการดำเนินชีวิตทุกด้าน ท่านแต่งงานและทิ้งรูปแบบชีวิตครอบครัว ความจริงที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือท่านไม่ได้ประกาศตัวเองว่าอยู่เหนือกฎหมายที่ท่านกำหนดแก่คนอื่น การปฏิบัติของท่านจึงมิใช่เป็นแค่เพียงการปฏิบัติส่วนตัว แต่เป็นการอธิบายรายละเอียดและการปฏิบัติในสิ่งที่ท่านได้สอน

ความสำคัญของฮะดีษ

บทความโดย ดร.คอลิด อัลวี

แปลและเรียบเรียงโดย อาจารย์บรรจง บินกาซัน ประธานโครงการอบรมผู้สนใจอิสลาม มูลนิธิสันติชน

ปัญหาเรื่องความสำคัญของฮะดีษเป็นปัญหาอีกเรื่องหนึ่งซึ่งหลายคนได้หยิบยกขึ้นมาถามกันครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยเหตุผลและวัตถุประสงค์ต่างๆกัน แต่มีคนส่วนหนึ่งถามเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อหาข้ออ้างที่จะปฏิเสธซุนนะฮฺของท่านนบี คำถามที่เราพบเป็นประจำก็คือ ทำไมมุสลิมเราจึงได้ให้ความสำคัญแก่ฮะดีษมากทั้งๆที่เรามีคัมภีร์กุรอานซึ่งเป็นวจนะของอัลลอฮฺอยู่แล้ว ? ทำไมเราจะต้องไปหาทางนำจากที่อื่นนอกเหนือไปจากนี้ ? เพื่อที่จะพูดถึงปัญหาเรื่องนี้ เราจำเป็นที่จะต้องรู้ถึงฐานะของนบีในอิสลามเสียก่อน เพราะว่าสถานะของฮะดีษนั้นขึ้นอยู่กับสถานะของนบี

เมื่อพิจารณถึงสถานะของนบี อาจมีคนมองเห็นถึงความเป็นไปได้ 3 อย่าง นั่นคือ

1) นบีมีหน้าที่นำวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามายังมนุษยชาติเท่านั้นและไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากนี้แล้ว

2) นบีไม่เพียงแต่จะนำวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามาเท่านั้น แต่ยังต้องปฏิบัติไปตามวจนะดังกล่าวและอธิบายวจนะเหล่านั้นในช่วงระยะเวลาอันจำกัดและหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว คัมภีร์กุรอานอย่างเดียวก็น่าที่จะเพียงพอสำหรับการนำทางมนุษย์

3) ไม่มีข้อสงสัยว่านบีจะต้องนำวจนะของพระผู้เป็นเจ้ามายังมนุษยชาติ แต่มันก็เป็นหน้าที่ของท่านเช่นกันที่จะต้องปฏิบัติตามและอธิบายวจนะของพระองค์ให้แก่ผู้คน การกระทำและการอธิบายของท่านเป็นแหล่งที่มาของทางนำตลอดไป คำพูด การปฏิบัติและการอธิบายของท่านเป็นแหล่งที่มาของแสงสว่างสำหรับมุสลิมในทุกยุค

นักวิชาการมุสลิมมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าประเด็นที่สามดังกล่าวมานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดในเรื่องสถานะของนบีในอิสลาม คัมภีร์กุรอานได้กล่าวถึงความสำคัญของนบีไว้หลายตอนด้วยกัน ตัวอย่างเช่น

แท้จริง ในรอซูลุลลอฮฺนั้นมีแบบอย่างที่ดีงามสำหรับผู้ที่หวังจะพบอัลลออฺและวันปรโลกและรำลึกถึงอัลลอฮฺอย่างมาก (กุรอาน 33:21)

จากอายะฮฺดังกล่าวมานี้ มุสลิมทุกคนจึงต้องมีแบบอย่างที่ดีงามของท่านนบีไว้เป็นอุดมคติในชีวิต ในอีกอายะฮฺหนึ่ง อัลลอฮฺได้ทำให้ท่านนบีเป็นผู้ตัดสินชี้ขาด(ฮุกม)สำหรับมุสลิม ไม่มีใครสามารถเป็นมุสลิมได้ถ้าหากคนผู้นั้นไม่ยอมรับการตัดสินของท่านนบี

แต่ไม่เลย ฉันขอสาบานด้วยพระเจ้าของเจ้าว่าเขาเหล่านั้นจะยังไม่ศรัทธาจนกว่าพวกเขาจะให้เจ้า(มุฮัมมัด)ตัดสินในสิ่งที่ขัดแย้งกันระหว่างพวกเขา แล้วพวกเขาไม่พบความคับใจใดๆในจิตใจของพวกเขาจากสิ่งที่เจ้าได้ตัดสินไปและพวกเขายอมจำนนด้วยดี (กุรอาน 4:65)

ในขณะที่อธิบายถึงคุณสมบัติของมุสลิม คัมภีร์กุรอานกล่าวว่า :

แท้จริง คำตอบของบรรดาผู้ศรัทธาเมื่อถูกเรียกร้องไปสู่อัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์เพื่อให้ตัดสินระหว่างพวกเขาก็คือ ?เราได้ยินแล้ว และเราเชื่อฟัง? ชนเหล่านี้คือผู้ประสบความสำเร็จ (กุรอาน 24:51)

ในหลายแห่งด้วยกันที่คัมภีร์กุรอานได้ให้คำชี้ขาดในเรื่องนี้ คัมภีร์กุรอานกล่าวว่า ?จงเชื่อฟังอัลลอฮฺและจงเชื่อฟังรอซูล? (กุรอาน 4:59) และ ?อะไรก็ตามที่รอซูลนำมาให้เจ้า สูเจ้าก็จงรับไว้ และอะไรที่เขาห้าม ก็จงละเว้น? (กุรอาน 59:7)

คัมภีร์กุรอานมีความชัดเจนในการยืนยันถึงสถานะของนบี ตามคัมภีร์กุรอาน ท่านนบีมีสถานะ 4 ประการและสถานะทั้งสี่นี้จะต้องได้รับการเชื่อฟัง นั่นคือ ท่านเป็น ?มุอัลลิม วะ มุร็อบบี? (ครูและผู้ให้การศึกษา) ท่านเป็นผู้อธิบายคัมภีร์ เป็นผู้ตัดสินและเป็นผู้ปกครอง ด้วยสถานะเหล่านี้ท่านจึงเป็นแบบอย่างที่ดีงามสำหรับมุสลิม

คัมภีร์กุรอานยังพูดถึงเรื่องนี้ไว้อีกมากมาย เช่น

โดยแน่นอนยิ่ง อัลลอฮฺได้ประทานความโปรดปรานแก่บรรดาผู้ศรัทธาเมื่อพระองค์ได้ทรงตั้งรอซูลขึ้นมาคนหนึ่งในหมู่พวกเขาเองเพื่อมาสาธยายวจนะของพระองค์ เพื่อขัดเกลาชีวิตของพวกเขาและสอนคัมภีร์และวิทยาปัญญาให้แก่พวกเขาถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาได้อยู่ในการหลงทางอย่างชัดแจ้งก็ตาม (กุรอาน 3:164) ...และเราได้ให้อัลกุรอานแก่เจ้าเพื่อเจ้าจะได้สร้างความกระจ่างให้แก่มนุษย์ในสิ่งที่ได้ถูกส่งมาแก่พวกเขา (กุรอาน 16:44)

เขากำชับคนเหล่านั้นให้ปฏิบัติตามคุณธรรมและห้ามปรามพวกเขาจากความชั่ว เขาทำให้สิ่งที่ดีทั้งหลายเป็นที่อนุมัติสำหรับคนเหล่านั้นและทำให้สิ่งที่เลวเป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเขา เขาทำให้คนเหล่านั้นหลุดพ้นจากภาระหนักและปลดปล่อยพวกเขาจากโซ่ตรวนที่พันธนาการคนเหล่านั้นอยู่ (กุรอาน 7:157)

บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงเชื่อฟังอัลลอฮฺและจงเชื่อฟังรอซูลและบรรดาผู้ที่ได้รับมอบอำนาจในหมู่สูเจ้า ดังนั้น หากสูเจ้าโต้แย้งกันในสิ่งใด จงอ้างมันกลับไปยังอัลลอฮฺและรอซูลถ้าสูเจ้าศรัทธาในอัลลอฮฺและวันสุดท้ายอย่างแท้จริง นั่นเป็นการดีกว่าและเป็นการดีที่สุดในการยุติ (กุรอาน 4:59)

ไม่เหมาะสมสำหรับชายผู้ศรัทธาและหญิงผู้ศรัทธาที่เมื่ออัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์ได้ตัดสินใจในเรื่องได้ไปแล้ว พวกเขาจะมาเกี่ยงในเรื่องของพวกเขาอีกและใครก็ตามที่ไม่เชื่อฟังอัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์ แน่นอนพวกเขาได้หลงผิดไปอย่างชัดแจ้ง (กุรอาน 33:36)

จากอายะฮฺดังกล่าวมาทั้งหมดนี้ คัมภีร์กุรอานได้อธิบายถึงบุคลิกของท่านนบีในด้านต่างๆทั้งนี้เพื่อให้เราสามารถตัดสินถึงความสำคัญของท่านนบีได้ ยังมีอายะฮฺที่สำคัญอีกอายะฮฺหนึ่งซึ่งเป็นคำตัดสินชี้ขาดต่อบรรดาผู้ที่ไม่เชื่อในฮะดีษว่าเป็นหลักฐานที่เชื่อถือได้ของกฎหมายอิสลาม นั่นคือ

และผู้ใดเป็นปฏิปักษ์ต่อรอซูลหลังจากทางนำได้เป็นที่กระจ่างแก่เขาแล้ว และปฏิบัติตามแนวทางอื่นจากแนวทางของผู้ศรัทธา เราจะทิ้งเขาไว้ในทางที่เขาได้เลือกและเราจะทำให้เขาเข้าไปในนรกอันเป็นปลายทางที่ชั่วช้า (กุรอาน 4:115)

ในขณะที่กำชับมุสลิมให้เชื่อฟังท่านนบี คัมภีร์กุรอานยังได้ประกาศอีกว่าความเป็นนบีของมุฮัมมัดนั้นอยู่เหนือกาลเวลาและสถานที่ ท่านเป็นนบีคนสุดท้ายและเป็นรอซูลของอัลลอฮฺสำหรับมนุษยชาติทั้งหมดในอนาคตที่จะมาถึง ฮะดีษมิได้เป็นสิ่งใดนอกไปจากสิ่งที่สะท้อนถึงตัวตนของท่านนบีผู้ที่จะต้องได้รับการเชื่อฟังและปฏิบัติตามไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ใครก็ตามที่ศึกษาคัมภีร์กุรอานจะเห็นว่าคัมภีร์กุรอานจะพูดถึงหลักการกว้างๆหรือพูดแต่เฉพาะสิ่งที่จำเป็นของศาสนาส่วนเรื่องรายละเอียดจะพูดน้อยมาก เพราะในเรื่องรายละเอียดนั้นท่านนบีมุฮัมมัดจะมาเป็นผู้ปฏิบัติให้เห็นว่าคำสั่งนั้นๆจะต้องทำอย่างไรหรือไม่ก็โดยการอธิบายรายละเอียดให้ ซุนนะฮฺหรือฮะดีษของท่านนบีจึงไม่เพียงแต่เป็นสิ่งจำเป็นหลังจากที่ท่านเสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น เพราะมันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งยวดในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ด้วย การปฏิบัติทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของอิสลามก็คือการนมาซและการจ่ายซะกาต แต่เมื่อตอนที่คำสั่งเกี่ยวกับเรื่องการนมาซและการจ่ายซะกาตได้ถูกประทานลงมาครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งในมักก๊ะฮฺและมะดีนะฮฺนั้น รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวนี้ก็ไมได้มีการบอกรายละเอียดไว้ คัมภีร์ กุรอานสั่งแต่เพียง ?จงดำรงนมาซ? ท่านนบีเองเป็นผู้ที่มาบอกรายละเอียดของการนมาซและได้กล่าวว่า ?จงนมาซเหมือนดังที่พวกท่านเห็นฉันนมาซ?

การจ่ายซะกาตก็เป็นอีกคำสั่งหนึ่งซึ่งถูกกล่าวครั้งแล้วครั้งเล่าในคัมภีร์กุรอาน แต่ก็ท่านนบีอีกนั่นแหละที่ได้มาวางกฎระเบียบในการจ่ายและการรวบรวมให้ นี่เป็นแค่เพียงสองตัวอย่าง แต่เนื่องจากอิสลามคือวิถีชีวิตที่ครอบคลุมพฤติกรรมของมนุษย์ในทุกด้าน ดังนั้นยังมีอีกนับร้อยประเด็นที่ท่านจะต้องมาอธิบายรายละเอียดทั้งโดยการพูดและการกระทำ

นอกจากนี้แล้ว บรรดานักวิชาการยังได้พูดกันในรายละเอียดอีกว่าฮะดีษเป็น ?วะฮีย์ที่ซ่อนเร้น? (วะฮ์ยุน คอฟี) และเป็นความรู้อันล้ำเลิศของนบีอีกด้วย ซึ่งในที่นี้จะไม่ขอพูดถึงรายละเอียด แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องการจะทำความเข้าใจให้เป็นที่กระจ่างก็คือว่ามีหลายกรณีที่ท่านนบีได้พยายามแสดงความคิดเห็นจากสติปัญญาของท่านโดยที่ไม่ได้รับวะฮีย์และความเห็นของท่านก็เป็นที่ยอมรับหรือไม่ก็ถูกแก้ไขโดยวะฮีย์ ที่สำคัญก็คือความสำคัญของซุนนะฮฺนั้น ถึงแม้จะเป็นแหล่งข้อมูลหลักฐานขั้นที่สองของอิสลามก็ตาม แต่ก็เป็นเรื่องที่บรรดาสาวกของท่านนบีได้ลงมติยอมรับกันไปแล้ว มุอาซอิบนุญะบัล สาวกในสมัยของท่านนบีเองได้กล่าวแก่นบีว่าเขาจะตัดสินตามซุนนะฮฺถ้าหากเขาไม่พบการแก้ปัญหาในคัมภีร์กุรอาน ฮะดีษยิ่งมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นสำหรับมุสลิมอันเนื่องมาจากความจริงที่ว่าท่านนบีมุฮัมมัดไม่เพียงแต่จะสอนเท่านั้น แต่ยังได้แปรคำสอนของท่านออกมาเป็นการปฏิบัติให้เห็นในทุกเรื่องที่สำคัญของชีวิตอีกด้วย ท่านมีชีวิตอยู่เป็นเวลา 23 ปีหลังจากที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรอซูลุลลอฮฺ (ศาสนทูตของอัลลอฮฺ) ท่านได้ทำให้สังคมของท่านเป็นสังคมที่วางพื้นฐานอยู่บนศาสนาโดยท่านไดปฏิบัติด้วยตัวของท่านเอง

ท่านได้สร้างรัฐขึ้นมาและได้บริหารรัฐนี้ในฐานะประมุขสูงสุดทำหน้าที่รักษาความสงบและระเบียบภายใน นำกองทหารออกไปต่อต้านศัตรู ตัดสินคดีความต่างๆ ลงโทษอาชญากรและวางกฎระเบียบในการดำเนินชีวิตทุกด้าน ท่านแต่งงานและทิ้งรูปแบบชีวิตครอบครัว ความจริงที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือท่านไม่ได้ประกาศตัวเองว่าอยู่เหนือกฎหมายที่ท่านกำหนดแก่คนอื่น การปฏิบัติของท่านจึงมิใช่เป็นแค่เพียงการปฏิบัติส่วนตัว แต่เป็นการอธิบายรายละเอียดและการปฏิบัติในสิ่งที่ท่านได้สอน

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน | แจ้งเตือนเรื่องไม่เหมาะสม

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน