แล้วผลการสอบก็เป็นเช่นนี้ (จริงๆ)

   จากการสังเกตพฤติกรรมการเรียนของพวกเราที่ผ่านมา อาจารย์คาดการณ์ไว้แล้วว่า ผลการสอบกลางภาคจะเป็นเช่นไร และก็เช่นนั้นจริงๆ
1.ปรนัยก็ไม่ผ่าน
2.อัตนัยก็ทำไม่ได้
   ทั้งๆ ที่ภาพรวมของข้อสอบออกไม่ยาก (ปรับแล้วปรับอีกให้ง่าย) และโจทย์ที่ออกมีในเอกสารการสอนทั้งสิ้น นี่ขนาดรู้เนื้อหาที่จะออกข้อสอบ เรายังทำไม่ได้  แล้วจะไปทำข้อสอบ Entrance ที่ไม่รู้เลยว่าเนื้อหา ม.4,5,6 จะออกตรงไหน  พวกเราจะไปทำได้อย่างไร

   ที่เห็นชัดเจนจากการตรวจข้อสอบ  พวกเราจำนวนมากไม่รู้เรื่องเลยว่าข้อสอบเขาถามเรื่องอะไร  ไม่รู้แม้แต่สัญลักษณ์  ทำให้มองย้อนเห็นปัญหาของพวกเรา 2 ประเด็น
1.ไม่เห็นความสำคัญของวิชาคณิตศาสตร์  ความจริงทุกวิชามีความสำคัญเหมือนกันหมด  เพียงแต่วิชาคณิตศาสตร์เป็นวิชาที่ถูกนำไปใช้ในศาสตร์ทุกแขนง  ก็ต้องให้ความสำคัญวิชาคณิตศาสตร์เสียก่อน
1.1 แม้แต่ชั่วโมงเรียนคณิตศาสตร์  ก็ยังมีข้ออ้างไม่เรียนเพื่อไปทำกิจกรรมวิชาอื่น
1.2 แม้แต่จะให้ทำโจทย์ ทำแบบฝึกหัด  ก็ยังมีข้ออ้างว่างานวิชาอื่นมาก
1.3 แม้แต่ในชั่วโมงเรียนคณิตศาสตร์  ก็ยังเอางานวิชาอื่นมาทำในห้อง  หรือคุยกัน ไม่มีความตั้งใจ ไม่มีสมาธิที่จะฟังเพื่อคิดวิเคราะห์ตาม  ทำตัวเหมือนเก่งแล้ว ไม่สนใจฟังก็ได้  ทั้งๆที่ความจริง "ไม่มีอะไร"
1.4 อย่าลืมว่า แผนการเรียนของเราคือ "วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์" ดังนั้นจะต้องเก่งคณิตศาสตร์ให้ได้  เพื่อนำเอาทักษะเหล่านี้ไปใช้ในคณิตศาสตร์ระดับที่สูงขึ้น  ถ้ายังไม่เก่งก็ต้องหาวิธีทำให้เก่ง นั่นคือต้องทุ่มเทให้กับมัน และต้องเข้าใจวิธีเรียนวิชาคณิตศาสตร์
1.5 ข้อสอบที่พวกเราทำไม่ได้  ทำให้รู้ว่า
1.พวกเราไม่อ่านหนังสือ หรือทบทวนในเอกสารการสอนเลย เพราะข้อสอบก็ออกตามเอกสารที่สอน  อย่าไปอ้างว่าไม่มีเวลาหรืองานวิชาอื่นๆ มาก

"พระเจ้าให้เวลามาเท่ากันทุกคนวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากัน"

2.พวกเราไม่ฝึกทำโจทย์เลย แสดงว่าเรียนคณิตศาสตร์ไม่เป็น
3.อาจารย์เอาข้อสอบเก่ามาให้ฝึกทำ เพื่อจะได้รู้แนวข้อสอบเพื่อเตรียมตัวอ่านหนังสือทำความเข้าใจเพิ่มเติม ให้ทำเฉลยส่งเพื่อจะได้คิดด้วยตัวเอง ถ้าติดขัดไม่เข้าใจหรือทำไม่ได้จะได้ถามหรือทำความเข้าใจไว้ล่วงหน้า
ทุกฉบับของแต่ละคนเกือบจะเหมือนกันทั้งหมด นั่นคือการหลอกตัวเอง "ลอกกันส่ง" ไม่มีประโยชน์อะไรเลยสำหรับการเรียนรู้
ความรู้สึกของอาจารย์ขณะนี้คิดว่าพวกเรา (ส่วนมาก) ไม่สนใจและไม่ตั้งใจเรียนคณิตศาสตร์ ไม่ทุ่มเทเท่าที่ควร

(ต่อตอน 2)