วันพุธ ที่ 12 ธันวาคม 2550
23 ธันวา พวกเราสัญญาจะพาน้าแม้วกลับบ้าน
Posted by
กบเหลาดินสอ
,
ผู้อ่าน : 212
, 02:29:30 น.
| หมวดหมู่ :
นอกชานยามเย็น
พิมพ์หน้านี้
|
จาก "24 มิถุนายน 2475" ถึง "19 กันยายน 2549" ความเหมือน...ที่แตกต่าง เราได้ประชาธิปไตยที่เหมือนต้นบอนไซอยู่ในกระถาง ค่ำเช้า...รดน้ำพรวนดิน บางครั้ง...เลือดและน้ำตาไหลริน...เพื่อต้นไม้เติบโต เมื่อใบไม้แซมกิ่ง...ก็ตัดกิ่งต่อใบ แม้สวยงามเพียงใด...ก็อยู่ในกระถาง
ใบไม้เหลือง...กุมกิ่งด้วยสายใยแมงมุม สายลมแห่งเดือนธันวา...พัดพา ปลิดใบเหลือง...ร่วงบนดิน
ต้นไม้ต้นเดียว...ไม่ใช่ป่า แต่ป่าทั้งป่า...ก็เริ่มจาก...ต้นไม้ต้นเดียว ต้นไม้บนภูเขา...ไม่ต้องใส่ปุ๋ย นกป่า...ไม่ต้องมีใครดูแล แม้อยู่ในกรงขัง...มันยังไม่ลืมบิน ลมเย็นจันทร์แจ่ม...ไร้ใครบงการ น้ำไหลเขาตระหง่าน...มันเป็นเช่นนั้นเอง ฟ้ากว้าง...แผ่นดินไกล บอนไซ...ที่อยู่ในกระถาง อีกไม่นาน...อีกไม่นาน..."รากไม้จะหยั่งลงแผ่นดิน"
ใบไม้เหลือง...กุมกิ่งด้วยสายใยแมงมุม สายลมแห่งเดือนธันวา...พัดพา ปลิดใบเหลือง...ร่วงเป็นแผ่นดิน
23 ธันวา...รากหญ้า...จงลุกยืน 23 ธันวา...ปากกาจะหาญกล้า...สู้กับกระบอกปืน 23 ธันวา...พวกเราสัญญา...จะพาน้าแม้วกลับบ้าน
วันใด...ที่"น้าแม้ว"กลับมา ถ้าฉันหลับ...อย่าทำให้ฉันตื่น ถ้าฉันตื่น...อย่าทำให้ฉันหลับ
|