เจ้าชายหรรษา

        ณ.  ปราสาทเบิกบานสำราญใจ  ปราสาทรูปทรงสมัยใหม่สีสันสดใส เหมือนกล่องวางซ้อนกัน

ไปมาหลายใบ หลายขนาด ตั้งเด่นเป็นสง่า ตระการตา อยู่กลางป่าเขา  และริมน้ำอันร่มรื่น 

เป็นที่อยู่ของเจ้าชายหรรษา ผู้มีแต่ความเบิกบานสำราญใจ  และสดชื่น  แสงสีเหลืองอ่อน ๆ

ส่องประกายเจิดจ้าออกมารอบ ๆ ตัวของเจ้าชาย

          เจ้าชายเดินสำรวจสวนแห่งความสุขบริเวณด้านข้างของปราสาท  ซึ่งเต็มไปด้วยผลไม้

และดอกไม้นา นาพันธุ์  ที่คนภายนอกไม่อาจคาดเดาได้

          ไม่ว่าจะเป็นแอปเปิลสบาย สบาย, สเตอเบริเย็นใจ, มะม่วงเปี่ยมสุข, ส้มผูกมิตร  แต่.....มีต้นไม้

ที่สำคัญมาก....มาก....ของสวนแห่งนี้...จะบอกให้รู้

          ต้นแรก   ต้นหัวใจเยาว์วัยผ่องใส เบิกบาน  ออกผลเป็นรูปหัวใจ  ถ้าผู้คนบนโลก  มีหัวใจ

เปี่ยมสุขก็ส่งให้ต้นหัวใจนี้  ออกผลดกไปทั้งต้น...

          อีกต้น ชื่อเดียวกันกับปราสาท.....ต้นเบิกบานสำราญใจ  ดอกเล็ก ๆ สีฟ้าแซมเหลืองของมัน

ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ สดชื่นและผ่อนคลาย  เมื่อสูดดมจะลืมเรื่องราวที่ทำให้เกิดความเคลียดได้ชั่ว

ขณะ.....

          "ฮืม...หอมจังเลย  เจ้าดอกไม้แสนงามและผลไม้แสนสวย  พรุ่งนี้เราต้องใช้งานเจ้าแล้วนะ

วันนี้ขอให้พักผ่อน  รับอากาศสดชื่นให้เต็มที่นะจ๊ะ"  เจ้าชายหรรษาพูดกับดอกไม้และผลไม้ 

ก่อนที่จะเดิน  ลัน....ลั่น....ลา....กลับเข้าสู่ตัวปราสาท

             ภายในห้องโถงสีฟ้าอันกว้างขวาง มีคลิสตัลขนาดใหญ่รูปหัวใจสีชมพู และหยดน้ำ

สีขาววางอยู่บนโต๊ะนั้น  เจ้าชายเหลือบมองคลิสตัลรูปหัวใจ  แล้วยิ้มอย่างมีความสุข 

 "ชมพูช๊อกกิ้งพิ้งค์ เชียวเหรอเนี่ย แสดงว่าคนมีความสุขมากมายเหมือนกันนะวันนี้....."

          ทันใดนั้นเอง  คลิสตัลรูปหยดน้ำก็ส่องประกายแวววาวออกมา  "โอ๊ะ...โอ...มีใครบางคนร้องไห้

นี่นา......" เจ้าชายหรรษารำพึงรำพันกับตัวเอง  มองเข้าไปยังคลิสตัลรูปหยดน้ำ  ภายในปรากฏภาพ

เด็กหนุ่มคนหนึ่ง มี 2 เขา และ 2 ปีก นั่งอย่างเศร้าซึม  อยู่ใต้ต้นไม้สีแดง  "อาการอย่างนี้น่าจะไปคุย

ด้วยซะหน่อย......แล้ว"