เจ้าชายหรรษา # 14

ซาตานน้อยนั่งฟัง ราวกับต้องมนตรา.....

“ คำตอบของคำถามมากมายอยู่ในตัวเธอทั้งสิ้น ไม่มีอะไรวิเศษเท่ากับ ท่ อ งไ ป ใน จิ ต ใ จ ของเรา ปลดปล่อยให้

เ ป็ น อิ ส ร ะ จาก เงื่อนไข ทั้งปวง เวลานี้ อาจเป็นช่วงพักของชีวิต เปิดโอกาสให้ค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเธอก็เป็นได้ ...ที่ผ่านมา เจ้าชายส่งพลังหรรษา ช๊อคกิ้งพิ้งค์ ให้กับเธอ แต่จากนี้ไปเธอต้องเข้าถึงความหรรษา เบิกบานใจด้วยตัวเอง ออกจากอำนาจมืด หากทนไม่ได้กับการเป็นซาตาน ก็ต้อง ข้าม ห้ ว ง มิ ติ ไป ให้ได้ ”

พลันดอกไม้ก็ผลิบาน ดอก แ ม ก โน เลีย ดอก กุ หล าบ ข า ว ส่งกลิ่นหอมอ่อนระเรื่อ ผสมกลิ่นสดชื่นเริงร่าจากดอก เบิก บานสำ ราญใจ ที่เบ่งบานเต็มสวนแห่งความสุข

 แสงแรก ของตะวันสาดส่องสู่อาณาจักรเบิกบานสำราญใจ...นกตัวน้อยออกมา ส่งเสียงเจรจา จิ๊บ จิ๊บๆ

“ โอ๊ะ...โอ... !!! ”

 เจ้าชายหรรษา อุทานเบาๆ เมื่อ มีแสงวิบวับ ส่องออกมาจากห้องโถงใหญ่ อีกห้อง ทั้งหมดวิ่งเข้าไปดู มันคือ คริสตัลหยดน้ำ นั่นเอง ที่ส่องประกายออกมา เห็นภาพเด็กหญิงมีหูเป็นกระต่าย นั่งร้องให้ กระซิก กระซิก ฮือ...ฮือ...อยู่ตามลำพัง ในความ มืดมิด และเหน็บหนาว ปรากฏอย่างชัดแจ๋ว...

“ ชั้นคงต้องไปดูสาวน้อยคนนี้...สักหน่อยแล้ว ว่า... เค้ามีเรื่องทุกข์ใจอะไร เธออยู่ที่นี่ กับเลดี้พิชแพนด้า ก่อนนะ เดี๋ยวฉันกลับมา ” เจ้าชายบอกกับซาตานน้อยในขณะที่ขยับมือวาดเป็นวงกลม แล้วหายเข้า ไปในประตู.....อีกครั้ง...

พร้อมด้วยคุณเป็ดลายเสือดาว ที่สะบัดขน เปลี่ยนชุดเป็น กางเกงเอวสูง รองเท้าส้นสูงปรี๊ด กับเสื้อทรงสามเหลี่ยมแบบนักรบต่างดาว ไม่ลืมกระบองเลเซอร์เรืองแสงอันใหม่ กลับเข้าประจำหน่วยรักษาความปลอดภัย ภายในประตูวงกลมอีกครั้ง...เช่นกัน

ภายใต้ท้องฟ้าขมุกขมัว ฝนตกแฉะๆ แม้แต่หยดน้ำฝนยังไหลรินเป็นสีดำ ที่แห่งนี้มืดสลัวน่ากลัว มาก มาก

รถม้าสีดำลอยมาจอดหน้า ปราสาท นิล !!! ป้ายทะเบียนเขียนระบุชัดเจนว่า “ โฟร์เต้ ”