เมื่อรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีสมัคร ผู้มีบุญคุณต่ออดีตนายกฯทักษิณ และ ประชาชนชาวสยาม พร้อมกับรัฐมนตรีอีก 7 ท่าน ผ่านการลงญัตติไม่ไว้วางใจในสภาล่างอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย 

เราจะเห็นได้ว่า ทฤษฏีทางการเมือง ของวิชารัฐศาสตร์ที่เราร่ำเรียนกันมา ถูกต้องอย่างชนิดที่เรียกว่า ไม่ต้องถกกันต่อเลย

ทฤษฏีที่ว่าด้วย “พรรคการเมือง” ที่ท่านผู้รู้ให้นิยามไว้ต่างๆ ดังนี้  

ประจักษ์ พันธ์ชูเพชร เสนอความเห็นว่า พรรคการเมืองเป็นสถาบันทางการเมืองที่มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการปกครองในระบอบประชาธิปไตย เพราะมีความชอบธรรมในการคัดเลือกตัวแทน ในรูปแบบของการเลือกตั้งตั้ง (Election) เพื่อให้ได้บุคคลหรือกลุ่มบุคคลอุดมการณ์ทางการเมืองคล้ายกัน รวมกันจัดตั้งองค์กรด้วยความสมัครใจเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองโดยมีจุดประสงค์ที่จะเข้าไปมีอำนาจทางการเมือง ในการจัดสรรสิ่งที่มีคุณค่าในสังคม

สิทธิพันธ์ พุทธหุน ได้ศึกษาเรื่อง Party Identification กับการพัฒนาการเมือง "เห็นว่าพรรคการเมืองเป็นกลุ่มบุคคลที่มีแนวความคิดทางการเมืองเหมือน ๆ กัน รวมตัวกันเพื่อที่จะส่งสมาชิกเข้าสมัครรับเลือกตั้ง โดยหวังที่จะได้เป็นรัฐบาล หรือมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายของรัฐ

สุขุม นวลสกุล วิทยา นภาศิริกุลกิจ และวิศิษฐ์ ทวีเศรษฐ ในหนังสือการเมืองการปกครองไทย ได้ให้ความหมายพรรคการเมืองว่าคือ ที่รวมกลุ่มบุคคลที่มีแนวความคิดทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจ คล้ายคลึงกัน รวมกันเพื่อจุดประสงค์ที่จะเข้าสมัครรับเลือกตั้ง เพื่อให้ได้เสียงข้างมากในสภามีโอกาสจัดตั้งรัฐบาล และบริหารประเทศตามนโยบายที่สอดคล้องกับอุดมการณ์ของกลุ่ม

(ที่มา: http://phrae.ect.go.th/partyy.html)

ดังนั้น สรุปได้ว่า แกนหลักของความคิด เรื่อง พรรคการเมือง ก็คือ การรวมกลุ่มของ คนที่คิดอะไรเหมือนๆ กัน

น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ว่า พรรคการเมืองที่ร่วมรัฐบาลในวันนี้ มีความคิด ทัศนคติอะไรที่เหมือนกันหมดเลย ทั้งๆที่การอภิปรายมีเนื้อหายาวถึงเกือบ 3 วัน และยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเชื่อว่า คนเราจะมีความรู้ วิสัยทัศน์ ทัศนคติอะไรดีขึ้น เมื่อได้รับข้อมูลมากขึ้น  แต่นั่นอาจเป็นความเข้าใจที่ผิด เมื่อคุณนั่งเฝ้าติดตาม สภาแฟนตาเซีย ที่พรั่งพรูข้อมูลต่างๆนานาออกมา แล้วไม่สามารถทำให้ สมาชิกสภาอันทรงเกียรติ สามารถใช้วิจารณญาณ เปลี่ยนแปลงทัศนคติเดิม ที่เป็นในสมัยที่รวมกลุ่มทางการเมืองเป็นพรรคการเมือง (ลองพิจารณา ตัวเลขที่ออกมา ของฝ่ายที่ไว้วางใจ กับ ไม่ไว้วางใจดูครับ ว่ามีความแตกต่างหลากหลาย เพียงใด)

หรือว่า การรวมกลุ่มพรรคการเมืองของไทย นี่คือ ปาหี่ระดับชาติที่แสดงถึงความเกาะเกี่ยวของผลประโยชน์เท่านั้นเอง ที่ไม่ต้องการการพัฒนาทางความคิด หรือ สติปัญญา อีกต่อไป

ป.ล. ผมคงไม่ต้องพูดถึง การประท้วงของ ส.ส.ผู้ทรงเกียรติบางท่านที่ประท้วงเรื่อง การยกมือซ้าย การเอามือล้วงกระเป๋าเวลาอภิปราย หรือ แม้แต่การสาบงสาบานอะไรหรอกครับ... เพราะนี่ เป็นปาหี่ ที่ยิ่งไม่แสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนของสมองด้านซ้ายครับ