ในสายฝนพรำ
..
วสันต์แรกโปรยพร่างยามเช้าเช้า  
สุดเงียบเหงาไร้เงาตะวันส่อง
อรุณรุ่งดินชุ่มน้ำเจิ่งนอง    
หยาดละอองฝนใสพลิ้วลิ่วลม
.
เมฆสีเทาไหลเลื่อนเคลื่อนเคลื่อนคล้อย  
ปุยเมฆลอยบางเบาแผ่เข้าห่ม
ต้นหญ้าโบกไสวเอนลู่ลม    
ระยับฝนระยิบพรายพรั่งพรู
.
จมจ่อมในหมอกฝนหม่นฝ้า  
รอบขอบฟ้าฟากฝั่งฉ่ำด้วยฝน
ระรอกระริกริ้วไหวกลางม่านหม่น  
ลมล้อฝนโลมไล้ใจเยียบเย็น
.

ในสายฝนเด่นภาพวาบความฝัน 
อดีตพลันวิบวาวบางคราวเห็น
ในสายลมแรงพัดฝนกระเซ็น   
กระดอนเด็นภาพฝันพลันรางเลือน

.
หยาดฝนใสหยดลงกลางใบบอน 
ลมเบาอ่อนหยอกไล้ส่ายกลอกกลิ้ง
ใบเคลื่อนไกวโยกแกว่งน้ำนุงนิง   
ยลงามยิ่งหยดน้ำกลิ้งบนใบบอน
.
หลากพันธุ์ไม้เบ่งบานกลางฝนพรำ  
ผีเสื้อเริงระบำยกปีกฟ้อน
ตั๊กแตนดีดเต้นคู่หมู่ภมร    
นกน้อยร่อนโผผินบินท้าลม 
.  
วสันต์แรกสร่างซาลาลับเลื่อน  
โลมละอองฝนเอื้อนหยดหยาดใส
เกล็ดหยดน้ำสะท้อนแสงวาวไว   
แดดส่องสาดแสงใส่พริบลิบเลือน
.
แสงแรกอุ่นในยามอรุณฉาย   
เมฆเทาหายล่องลอยลับคล้อยเคลื่อน
แพรรพีแสงอ่อนย้อนมาเยือน   
ดั่งย้ำเตือนมิเลือนห่างหายไกล
.
เหลือเพียงรอยวสันต์วันฝนหลั่ง  
รอยความหวังภาพฝันระยิบไหว
ในสายลมพัดฝันให้ห่างใจ   
ดวงหทัยกลับปลั่งเปล่งประกาย
.
ณ พรุ่งนี้รอยฝันจักส่องแสง   
โหมโรมแรงรอยทางจักสาดฉาย
รอยวสันต์ รอยฝันจักพริ้มพราย   
สร้างความหมายรอยตนบนรอยทาง
.
ฤดูฝน ริมแม่น้ำปิง เชียงใหม่
พนาไพร  ภูคีรี
๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑.

.

ขอขอบคุณพนาไพร ภูคีรีที่เอื้อเฟื้อบทกวีมาลงบล็อค

ขอขอบคุณคุณศักดิ์ศิริ มีสมสืบ กับบทเพลงแสนหวาน

ขอขอบคุณคุณเก็ดถวา น้องตลอดกาล

.