พิมพ์หน้านี้
|
สถานที่ : ดาดฟ้าบ้านลุงมังคุด ...................................... บนดาดฟ้าความฝันโลกสรรสร้าง ในกระถางความรักตระหนักค่า คือดอกไม้แบ่งบานผ่านเวลา ที่แปลกตากว่ามวลดอกไม้ใด . เติบผ่านม่านหม่นพร้อมฝนตก มิหวาดหวั่นสั่นสะทกตระหนกไหว เหมือนมีอิสระจะแกว่งไกว หากถูกมัดแขวนไว้ในชีวิต . เพียงรูปร่างต่างพันธุ์อันสมมุติ โดยมนุษย์สื่อความตามลิขิต หลากความหมายหลายเส้นทางต่างแนวคิด แล-กล้วยหวีน้อยนิดนั้นงดงาม . บ้างพิศบ้างพบความน่ารัก บ้างบอกอาหารหลักอย่าเหยียบข้าม บ้างว่านั่นผลไม้ในรูปนาม ตามแต่ใครใคร่เห็นเป็นสัจธรรม . ไม่มีใครเปลี่ยนใครในความจริง ทุกทุกสิ่งขึ้นสูงสุดมีลงต่ำ เหตุและผลบนวิถี-ใช่ชี้นำ ส่งเสริมหรือเหยียบย่ำอยู่ที่ตน . โอ้...ดอกกล้วยเธอบานผ่านราตรี ผลิกลางใจกวีพร้อมเม็ดฝน เธอสดใสอยู่ในท้องของบางคน วันละลูก...หวังให้พ้นค่ำคืนนี้ .......................................... เก็บเธอไว้ชุบไส้ใครบางคน อย่าให้แห้งเสียจนต้องฝนยา. |
| << | กันยายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | ||||