พิมพ์หน้านี้
|
สายน้ำเพชรบุรีคือชีวิต ปู่อุทิศหัวใจให้คุณค่า แลกเลือดแลกเนื้อ หยาดน้ำตา เคล้าผ่านกาลเวลากว่าร้อยปี . ห้วงผิวน้ำความจริงสิ่งปรากฎ วงคลื่นความทรหดยังเคลื่อนที่ ขยางวงบอกเล่าเท่าวันนี้ ทุกรอบคือความดีความอดทน . เรือพายบนสายน้ำคือความรัก ผูกหลักโยงฤดีมีเหตุผล ล่องลอยเหนือน้ำเชี่ยวหรือเลี้ยววน ปู่ผจญอย่างหาญกล้าท้าดำรง . เสมือนหมายสื่อสารการเรียนรู้ เป็นหนึ่งครูผู้เริ่มจักเสริมส่ง เรียบง่าย พอเพียง และซื่อตรง ศาสตร์แห่งโลกทรนงคงสายธาร . สำนึกยามเป็นอยู่อย่างปู่เย็น ชายชราที่พบเห็นโลกกล่าวขาน คือบุรุษควรชื่นชมอุดมการณ์ สืบทอดสู่ลูกหลานประสานใจ . จงสู่สุคติเถิดนะปู่ หลับอยู่สรวงสวรรค์อันสดใส ลูกกราบคารวะ น้อมอาลัย ปู่จากไปให้เรียนรู้อยู่นิรันดร์ . |
| << | ตุลาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |