พิมพ์หน้านี้
|
ธรรมชาติยิ่งใหญ่เกินใครขวาง ธรรมชาติอำพรางกลางหาวหน ธรรมชาติงามดีดั่งมีมนต์ ธรรมชาติอดทนเกินคนทัน . แต่บางทีธรรมชาติประกาศกล้า ลงโทษคนที่มาท้าทายนั่น หากยุ่มย่ามตามใจตัวใครกัน ดังเห็นมันมากมายหลายเรื่องราว .
. เช่นลมฝนบนฟ้ามาวิโยค ทะเลโศกพายุคลั่งขึ้นบังหาว แข่งเสียงฝนปรนฟ้าพร่าพรายพราว ดับเดือนดาวมืดมิดสนิทใน . แสดงดับเสน่หาพญาโศก หักแกนโลกกลวงกลางพับทางไหน สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นประหวั่นใจ จากแดนไกลสั่นมาจนน่ากลัว .
. มีคนตายหลายหลากหากนับหมื่น กลางดึกดื่นฝุ่นปั่นควันสลัว ใจตระหนกอกสั่นขวัญระรัว ยังขลาดกลัวหวามไหวไยก้ำเกิน . โลกใบนี้ที่เราอยู่แต่ปู่ย่า สังกะสาสังกะสีที่นานเนิ่น ยังมากลับลวงพรางที่หมางเมิน ล้ำลึกเกินมนุษย์มนาจะรู้ทัน . จึงควรนั่งตั้งสติพิจารณา แสวงหาเหตุตั้งสืบยังผล แต่บางอย่างรู้ไม่ไหวเพราะไกลจน ควรเจียมตนเรียนรู้ธรรม.........มานำใจ
ขอบคุณภาพประกอบจาก Internet . |
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |