Message 2

สายวันนั้น...

ก๊อกๆๆ...

วารีแปลกใจ..แต่ก็เดินไปที่ประตูแล้วเปิดออก....อย่างไม่ทันตั้งตัว

ชายหนุ่มผิวขาวค่อนข้างสูงเดินเบียดแทรกเข้าประตูมา ขณะที่วารีถอยหลบโดยอัตโนมัติ

“ฮัดเช้ย!”..วารี จามออกมาขณะอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง

ชายหนุ่มหันมา  เธอจึงเห็นรอยยิ้มที่มุมปากนิดนึง กับแววตาวูบไหวของเขาก่อนเขาหันกลับไป

เขาเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่น คว้าเก้าอี้ขยับให้ถนัดแล้วนั่งลงคอย

วารีงับบานประตูแล้วเดินตามมายืนมองหน้าเขา...เอ่ยขึ้นว่า

“พวกเขาออกไปข้างนอกกันแต่เช้าแล้ว คุณมีนัดกันที่นี่เหรอคะ?”

เขามองมานิ่งๆ ตอบสั้นๆ ....”เปล่า”

“อ้าว!..”...เธองง..แล้วมาทำไมเนี่ย!...เธอคิด

“ผมตั้งใจมาหาคุณ”.....”!..คะ?”...วารีชี้นิ้วที่ตัวเองทำหน้างง.. สงสัยมาหาข้อมูล ยายสา ..ละมั้ง

....เธอเลยดึงเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามที่มีโต๊ะกินข้าวตัวกลมขั้นกลางอยู่

ชายหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้าเธอชื่อ คิมแทฮี เป็นนักศึกษาปริญญาโทชาวเกาหลี..เพื่อนของสันติพี่ชายของนิสา

หญิงสาวทำท่าเหมือนจะจามอีกครั้ง..แต่ยกมือขึ้นปิดปากขณะสูดลมหายใจลึกๆ แล้วรอฟังเขาพูด

ชายหนุ่มหยิบโปสการ์ดที่คั่นอยู่ในหนังสือที่เขาถือมาซึ่งเธอไม่ได้สังเกตเห็นแต่แรกส่งให้

เธอรับมามองดูเป็นรูปวัดพระแก้วมรกตนั่นเอง ..

.”ดูข้างหลังสิ”...หญิงสาวมองหน้าเขา พลิกการ์ดนั้นดูอีกด้าน

...เธอเบิ่งตาจ้องมองข้อความนั้น แล้วมองหน้าเขา..

.”ทำไมการ์ดนี่อยู่ที่คุณ?”

”งั้น..นี่ก็เป็นของคุณจริงๆ สินะ”..เขาไม่ตอบแต่กลับย้อนถามขึ้น

“คุณเอาการ์ดนี่มาจากไหน” เธอถามเขาอีก

“แสดงว่าคุณจำผมไม่ได้ละสิ”

เธอนั่งเพ่งมองหน้าเขาสักครู่ขณะที่เขาก็มองเธอ...ไม่มีใครพูดอะไร

ที่สุด..วารีพูดขึ้นว่า..“เป็นคุณเองหรือ?”

***

**

อ้างอิง 

True story 1 
ตามหนุ่มโสมเข้าโรงแรมในกรุงโซล..
http://www.oknation.net/blog/KonLangKow2/2008/04/26/entry-1

คลิกจ้า
Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะ..

ตอนที่ 1

http://www.oknation.net/blog/konlangkow/2008/04/26/entry-1