- KonLangKow
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- วันที่สร้าง : 2008-04-23
- จำนวนเรื่อง : 35
- จำนวนผู้ชม : 7339
- จำนวนผู้โหวต : 59
- ส่ง msg :
- ......... ( sasarai )
- วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการพันหม้อแปลงขนาดเล็ก ( ศิลปะ )
- คุณเชื่อจริง ๆ น่ะหรือ ( naiissarachon )
- ความคิดถึงนอกหน้าต่าง ( ใจจาง )
- - จากวัดโสมนัส ถึงวัดศรีประวัติ - ( Lioness )
- ลากิจ ( พระกิตติศักดิ์_สิริภทฺโท )
- ทำยังไง ? แม่คล้าย นปก. พ่อผมเป็นพันธมิตร ( วัติธนวิทย์ )
- วิธีการทำหม้อแปลงไฟฟ้า ( 49210614 )
- ตำรวจหรือนี่ ( นายกาแฟสด )
- นิราศหลวงพระบาง : สัญญาว่าจะกลับมาอีกครั้ง ( Bhirisa_ภิริสา )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/konlangkow
พิมพ์หน้านี้
|
ตอนที่ 20 Shes a Woman, .. Really? กิจวัตรประจำวันของวันธรรมดาดำเนินไป..... ....นักศึกษาจากต่างแดนของเมืองเมลเบิร์น แฟลตที่เช่าร่วมกันชานเมือง.. สันติ นิสา และวารี ตื่นเช้าขึ้นมา..ต่างกระวีกระวาดแยกย้ายกันไป เช้าไหนตื่นสาย..สองสาวก็แทบถลาบินออกจากที่นอน.. เมื่อเสร็จกิจส่วนตัว และหาอะไรกินรองท้องแล้ว.. ก็พากันวิ่งๆ เดินๆ ไปให้ทันขึ้นรถไฟ สถานีที่อยู่ห่างออกไป สัก แน่นอนว่าที่ทำอย่างนั้นได้..ก็ต้องรู้เวลา...ใน เป้ ของวารีนั้น มีตารางเวลาเดินรถทั้งรถไฟ รถราง เส้นทางที่เกี่ยวข้อง... ก็ดูซะ...จนจำตารางเวลาเดินรถได้ พอเริ่มชินก็เริ่มยืดยาด ซะยังงั้น สันตินั้น...ไปกันคนละทิศ..ดังนั้น เวลาที่จะเจอหน้ากันจริงจังแทบจะไม่มี เพราะแทบจะไม่ค่อยได้ออกจากแฟลตเวลาเดียวกัน เขามักจะกลับค่ำๆ ทุกวัน ยิ่งวันที่ทุกคนทำงานก็ยิ่งกลับกันดึกๆ แต่คืนที่ทุกคนทำงานและกลับกันดึกๆ นั้น....กลับเป็นวันที่เจอกันพร้อมหน้า!!.. เหมือนกับว่าเป็น ซินเดอเรลล่า ที่กลับมาจาก..ปาร์ตี้..ยามเที่ยงคืนนั่นเชียว ** บ่ายวันพุธ วารี เลิกเรียน...กำลังเดินอยู่ระหว่างทางไปห้องที่เคยเล่นปิงปอง เห็นหนุ่มผมสีทอง เพื่อน แจ็ค คนนั้นกำลังยื้อยุด เรนนี่ อยู่ข้างหน้า สีหน้าของ เรนนี่ ที่เห็นไม่ได้ชอบใจกับการกระทำนั้น และพยายามปลดมือเจ้าหนุ่มนั่น วารีก้าวเท้าอย่างเร็วพุ่งเข้าไปหา มือขวาที่กำหมัดไว้แน่น ต่อยเสยเข้าที่คางชายหนุ่มอย่างจัง!! หนุ่มหล่อร่างสูงบางร่วงลงไปกองที่พื้น นั่งนับดาว....วิ้วๆๆๆ ข้างหลังนั้น เห็น นิสา และ แจ็ค ที่เดินตามกันมา หยุดยืนชะงักจังงังอยู่กับที่ คนล้ม..ลุกขึ้นแล้ว มองตาวาวมาที่วารีย่างสามขุมเข้าหา วารีกำหมัดทั้งสองข้างตั้งการ์ดไว้รอท่า ก่อนที่จะมีการวางมวยเกิดขึ้น แจ็คเข้ามาล็อคเพื่อนของเขาไว้ ขณะที่ ..นิสาเดินมายืนขวางกั้นไว้ตรงกลาง ทั้งสี่คนยืนประจัญหน้ากันราวกับกำลังท้ารบ... ส่วนเรนนี่ยืนดูและลูบข้อมือตัวเองอยู่หลังวารี พวกเราไปคุยที่ห้องโน้นดีกว่านะ แจ็คเอ่ยขึ้น..ส่งสายตาขอร้องไปที่นิสา และ วารี ไปเถอะ...คนมองกันใหญ่แล้ว นิสาจูงมือเรนนี่ อีกมือสะกิด วารีให้เลิกตั้งท่าได้แล้ว ทั้งหมดเดินตามกันไปที่ห้องตีปิงปองนั้น.. Ben เพื่อนของ แจ็ค มือยังคลำที่คางป้อยๆ มองจ้องวารีโกรธๆ ทำท่าจะเข้าไปหา วารี แต่แจ็คดึงแขนไว้ วารีก็จ้องมองอย่างไม่ยอมลดละ ระมัดระวังและเตรียมพร้อมกำหมัดแน่นทั้งสองข้าง ทำอะไรของนาย เกิดอะไรขึ้นรึ? แจ็คถามเพื่อน ขณะที่นิสาถามเรนนี่กับวารี ฉันไม่รู้ เห็นมันฉุดไม้ฉุดมือเรนนี่วุ่นวาย เรนนี่ก็พยายามเดินหนี ฉันเลยซัดเปรี้ยงเข้าให้น่ะสิ วารีเล่าสิ่งที่เธอเห็น เขาตื๊อจะขอเดทกับฉัน ฉันปฏิเสธและเดินหนีมา และก็อย่างที่วารีเห็นน่ะแหละ เรนนี่เล่า...มือก็ลูบๆ ข้อมือข้างที่ถูกฉุด สองสาวมองตาม เห็นเป็นรอยแดงชัดเจน ที่ข้อมือเล็กๆ ขาวๆ นั้น สองสาวก็หันไปมอง เบน ตาวาววับอย่างโมโห แจ็ค ที่ฟังอยู่ด้วยปะติดปะต่อเรื่องราวกับที่เพื่อนเล่า เลยบอกให้ เบนมาขอโทษสาวๆ ซะ เบนอิดออด ตายังจ้องวารีอย่างขุ่นเคือง.... นิสาเดินเข้าไปพูดด้วยบอกว่าทำอย่างนี้ เป็นการเหยียดหยามดูหมิ่นกันเกินไปแล้ว คนปฏิเสธแล้วก็ไม่ควรมายื้อยุดกัน ผมคิดว่าสาวเอเชียก็เหมือนๆ กัน มาเรียนที่นี่ก็อยากคบคนต่างชาติอยู่แล้ว เบนแย้ง นายบ้าเหรอ มาเหมารวมส่งเดชได้ไง นิสาเลยโมโหขึ้นบ้าง... แจ็คต้องรีบปรามเพื่อน นายไม่มีสิทธิ์มาตัดสินคนอื่น เพียงเพราะนายรับข่าวสารมามั่วๆ นะ กบในกะลาเอ๊ย!!..บราๆๆ นิสาร่ายยาวสุดแต่จะนึกคำอะไรขึ้นมาได้.... ทำเอาสองหนุ่มอึ้งค้าง... เรนนี่ และวารีที่กำลังจับแขนเรนนี่สำรวจดูร่องรอยอยู่ มองค้างไปด้วย นิสาพูดจนหอบ..เหนื่อยเข้าเลยหยุดพูด ทุกคนเงียบกริบ แจ็ค กับ เบน รู้สึกตัว เบนกล่าวขอโทษกับสาวๆ ตาอ่อนแสงลง มองเรนนี่ ผมจริงใจนะครับ ไม่ได้เจตนาดูถูกอะไรแบบนั้น ยิ้มประจบให้ แต่เรนนี่เมิน เขามองเลยไปที่วารี เธอจ้องมองตอบเอาเรื่อง เบนยิ้มแหยๆ คิดในใจ .....ผู้หญิงอะไรเนี่ย!! หมัดหนักเป็นบ้า...ตัวเล็กแค่นี้เอง!!.. .เห็นวารียังยืนเหมือนคุมเชิงอยู่อย่างนั้น เบนตัดสินใจเปลี่ยนท่าที เขายิ้มให้วารีอย่างประจบ ..และยื่นมือไปให้เพื่อสานไมตรี วารีมอง..ทำหน้าอย่างไม่ยอมเข้าใจ please.. เบนอ้อน ............แจ็คส่งสายตาขอร้องอีกคน แล้วไปเถอะน่า เรายังต้องมาเรียนอีกหลายอาทิตย์ นิสาไกล่เกลี่ย เมื่อใจเย็นลงแล้ว วารีเห็นคล้อยตามจึงยอมยื่นมือไปให้เบน ทั้งสองเขย่ามือกัน... เบนยิ้มดีใจ ส่งสายตาเว้าวอนให้เรนนี่ เธอหน้าบึ้งตอบ .ชิ..เดี๋ยวมีเอาคืน...เรนนี่อาฆาต!! ** ตอนที่ 21 http://www.oknation.net/blog/konlangkow/2008/06/04/entry-1/comment#read
|
