Love U..OK?... รักนะ..ได้มั้ยล่ะ 

ตอนที่ 23

อาหารไทย..อร่อยที่สุด..เลย 

หลังจากจับจ่ายซื้อข้าวของ เครื่องปรุงอาหาร และสิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็นที่ต้องการ

ที่ Safeway เสร็จแล้ว   ทั้งหมดห้าหนุ่มสาว แทฮี เรนนี่ นิสา วารี และ เจนจิรา

ก็ช่วยกันหอบหิ้วของที่ซื้อ ไปรอขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟ Box Hill  ซึ่งอยู่ใกล้ๆ นั่นเอง

พวกเขาไปลงที่สถานีรถไฟ Hawthorn พากันเดินตามเจนจิรา ไปที่ห้องเช่าที่เธอพักอยู่

“แล้วเพื่อนเธอไปไหนเหรอ” วารีถามขึ้น

“ไปค้างบ้านเพื่อนอีกคนในเมือง เขามีปาร์ตี้กันน่ะ”

เจน..เดินนำเพื่อนขึ้นชั้นสองของบ้านเช่า เมื่อเปิดประตูเข้าไปด้านซ้ายมือเป็นห้องครัวเล็กๆ

เดินผ่านเข้าไปเป็นห้องโถงกว้างมุมห้องด้านหนึ่งมีโต๊ะ เก้าอี้ หนึ่งชุด  พร้อมโคมไฟ

บนโต๊ะนั้นมีกองหนังสือวางอยู่ ชิดมุมอีกด้านหนึ่งเป็นเตียงนอนสองหลังเรียงคู่กัน

เมื่อเดินผ่านห้องโถงเข้าไปมีห้องนอนเล็กอีกห้อง และห้องน้ำอยู่ถัดเข้าไปในสุด

เจน นำโต๊ะพับที่วางชิดอยู่มุมหนึ่งออกมากางกลางห้องให้ทุกคนวางข้าวของที่ซื้อกันมา

ทุกคนช่วยกันหยิบจับจัดแจงเตรียมปรุงอาหารเย็นกัน

“แทฮี ทำงานเย็นนี้เหรอพี่ ..กินข้าวก่อนแล้วค่อยไปทำงานก็ทันมั้ง”

เจน ถาม นิสา ขึ้นด้วยภาษาไทย แสดงถึงอุปนิสัยความมีน้ำใจของเธอ

“ไม่รู้สิ” นิสาตอบแล้วเลยหันไปถาม แทฮี ด้วยภาษาอังกฤษ เขาพยักหน้าและส่งยิ้มให้เจนจิรา

“งั้นก็อยู่กินข้าวด้วยกันนะ”  เจน ชวนเขาด้วยภาษาไทยทำมือตักอาหารเข้าปากประกอบคำชวน

เขาพยักหน้ารับเข้าใจ ตอบตกลง.. เรนนี่แม้จะงงๆ ไม่เข้าใจภาษาไทย แต่ก็รู้ความหมายนั้น

นิสากับวารี ยิ้มทึ่ง..ที่สามคนนั้นสื่อสารกันได้เป็นเรื่องเป็นราว ทั้งๆที่ เจนเคยทำท่าไม่ชอบ แทฮี

ดูเหมือนว่า เจนจิรา มีความสามารถในการสื่อสารเป็นพิเศษ…หากเธอต้องการทำ

“ไม่เห็นมีหม้อข้าวเลย” วารีถามขึ้น

“ไม่ได้ซื้อไว้พี่.. มาเจนหุงเอง” แล้วเธอก็นำชามแก้วใบใหญ่ใส่ข้าวสารลงไป

แล้วเอาไปซาวล้างข้าวซะสองน้ำ แล้วจึงใส่น้ำลงไปกะพอประมาณ แล้วปิดชามด้วยจานกระเบื้อง

เสร็จแล้วนำไปใส่ตู้อบไมโครเวฟ ตั้งเวลาที่ต้องการ…แล้วจึงมาช่วยทำกับข้าว..

 “เรามีทอดไข่ ต้มยำกุ้ง  แกงเขียวหวานไก่ ส้มตำแครอท  แล้วก็ไก่ย่างมาด้วยตัวหนึ่ง..พอมั้ย”

วารีแจกแจงรายการอาหาร

“ไม่มีครกนี่นา..ทำไง” นิสาถาม

“ใช้คลุกเคล้ากันในหม้อก็ได้พี่” เจนตอบ แล้วหยิบหม้อใบหนึ่งส่งให้

สามสาวไทยช่วยกันจัดแจงอยู่ในครัว ส่วน แทฮี ช่วย เรนนี่จัดเตรียมที่ทาง..ที่ห้องกลาง

เจน เดินถือกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าเล่มหนึ่งมาส่งให้.. แทฮี รับไปปูที่พื้นห้อง..

เป็นที่จะล้อมวงกินข้าว  ทั้งสองช่วยกันหยิบจับวางจานชามช้อนแก้วน้ำ น้ำอัดลม

น้ำเปล่ามาวางรอ.....อาหารทยอยเสร็จทีละอย่าง  เมื่อเสร็จเรียบร้อย

ทุกคนพากันมานั่งล้อมวง กินอาหารร่วมกัน

“อาหารไทยอร่อยมากๆ เลย” เรนนี่ชม หลังตักแกงเขียวหวานกินไปหลายคำ

“Green Curry Chicken is very delicious” แทฮีว่าอย่างนั้น

เขาเคยได้ยินเพื่อนชาว ออสซี่ ชื่นชมอาหารไทย โดยเฉพาะ แกงเขียวหวานอร่อยจริงๆ

“เย้ๆ อาหารไทยอร่อยที่ซู้ดเลย..ยัมมี่ๆ” เจนย้ำ ทุกคนหัวเราะมีความสุข

สามสาวไทยภูมิใจในประเทศชาติสุดๆ

“Carrot Salad is Yummy too..” เรนนี่บอก

“ส้มตำ..เขาเรียก..ส้มตำบักหุ่ง อ่ะ..เรนนี่” เจน..สอนภาษาไทยให้ เรนนี่

“ส้วมตาม ..อืม!..” แทฮีว่าตาม...

สามสาวไทยฮาครืน สองหนุ่มสาวชาวเกาหลีหน้าเหวอ!

“เฮ้ย!...ไม่ใช่ส้วม...ส้มตำ ส้มตำ” เจนหันมาสอน แทฮี...ทุกคนหัวเราะสนุก

“บักหุ่ง..มันคืออะไรเหรอ” นิสาถาม

“Papaya ไงพี่” เจน จำคำศัพท์ของ มะละกอ ได้ หันมาตอบนิสา

“ภาษาอีสานไงพี่” วารีช่วยอธิบายเพิ่มเติม

ห้าหนุ่มสาว..สองเชื้อชาติ..กินกันไปคุยกันไปเกี่ยวกับเรื่องอาหารไทยบ้าง อาหารเกาหลีบ้าง

สนุกสนานกับการแลกเปลี่ยนเทียบเคียงถ้อยคำระหว่างภาษา ทั้งไทย อังกฤษ เกาหลี

และภาษากาย  โดยเฉพาะ เจนจิรา...เธอคุยสนุกและสื่อสารได้อย่างรวดเร็ว...แม้เธอจะบอกว่า

“โอ๊ย!...ภาษาอังกฤษ เจน น่ะนะ..ไม่ได้เรื่องหรอกค่ะ” แต่ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านั้น

เธอเป็นคนที่คุยได้สนุก และทุกเรื่องอีกต่างหาก โดยที่ไม่ต้องมัวนั่งคิดคำศัพท์เลย

เมื่อเธอไม่เข้าใจก็หันมาถามนิสาบ้าง วารีบ้าง วารีได้แต่ส่ายหัวเพราะอ่อนภาษา และไม่ค่อยพูด

“ฉันจะหัดทำอาหารไทยบ้าง” เรนนี่อยากหัดทำอาหารมั่ง ทั้งที่เคยบอกไม่ชอบมาก่อน

“ได้อยู่แล้ว เธอย้ายมาเร็วๆ สิ อีกไม่นานเพื่อนที่ห้องนี่ก็จะกลับบ้านแล้ว” เจนบอก

อาหารมื้อนี้ ดูทุกคนมีความสุขกันมาก...และจบลงอย่างอบอุ่น

เมื่ออิ่มแล้วก็ช่วยกันเก็บถ้วยชามไปในครัว เรนนี่ อาสาช่วยล้างจานกับ เจน

สามคนที่เหลือช่วยกันเก็บแยกขยะ แทฮี รวบรวมเอาลงไปทิ้งลงถังขยะที่อยู่ข้างล่าง

ซึ่งแต่ละห้องนั้นจะมีถังขยะประจำห้องของแต่ละห้อง  แต่ละถังมีหมายเลขห้องพักติดอยู่

วารี นิสา ช่วยกันเก็บกวาดพื้นห้องเรียบร้อย  สองสาวที่อยู่ในครัวล้างจานเสร็จแล้ว

มารวมตัวกันที่ห้องกลาง แทฮี กลับขึ้นมาสมทบ คุยกันต่อนิดหน่อย ก็ต้องบอกลา

เพราะ แทฮี จะต้องไปทำงานต่อที่ร้านอาหาร นิสา วารี และ เรนนี่ ก็เลยพร้อมใจกันลากลับด้วย

“เจอกันที่โรงเรียนพรุ่งนี้ บ๊ายบาย” สาวๆ โบกมือร่ำลาให้กัน

เจนจิรามองทุกคนเดินจนพ้นมุมบันไดแล้วจึงกลับเข้าห้อง

สี่หนุ่มสาว แทฮี เรนนี่ นิสา และวารี เดินตามกันกลับไปขึ้นรถไฟที่สถานี Hawthorn 

แทฮี จะเข้าเมือง คนละทิศทางกับสามสาวที่ต้องออกนอกเมืองไปทางเดียวกัน

เขาโบกมือให้สามสาวที่เดินแยกจะไปขึ้นอีกด้านหนึ่ง เรนนี่และนิสาโบกตอบ

วารีมองมา สีหน้าเฉยๆ ไม่มีท่าทีใดๆ แล้วหันหลังออกเดินตามกันไป

แทฮีทำหน้ายุ่ง หงุดหงิดขึ้นมาเฉยๆ ..อีกแล้วนะ!..วารี!! ช่างเย็นชาเหลือเกิน!!!

*** 

หมายเหตุ

........อาหารไทยมีชื่อเสียงมากใน เมลเบิร์น สังเกตได้จากที่มีร้านอาหารไทย

เปิดขึ้นที่นี่หลายร้าน  อาหารไทยที่ขึ้นชื่อก็ไม่พ้น

อาหารเรียกน้ำย่อย(Entrée)..

**ต้มยำกุ้ง

**ปอเปี๊ยะทอด (spring rolls) + น้ำจิ้มสูตรเฉพาะร้าน

**สะเต๊ะ ไก่ เนื้อ +น้ำจิ้มเนยถั่วรสเด็ด และน้ำจิ้มน้ำส้มสายชูใส่แตงกวา(มีบางร้าน)

…..(เวลาหมักขนาดใส่ถุงมือแล้ว มือก็ยังเหลืองอ๋อยเพราะติดสีจากขมิ้น..แหวะ! เล็บเหลือง)

**ทอดมันปลา (ต้องขยำด้วยมือเท่านั้นจึงจะอร่อยขึ้นฟู)(ปวดข้อมือเลย..โอย!)

อาหารหลัก(Main)

ที่น่าจะมีทุกร้านได้แก่พวกผัดต่างๆ หรือแกง พร้อมข้าว....แกงที่ขึ้นชื่อเป็นที่รู้จักคือ

**แกงเขียวหวาน อาจจะเป็น เนื้อ หรือไก่ (Green Curry Chicken/ Beef)

**แกงแดง เนื้อ/ไก่ (Red Curry Beef/chicken)

**แกงพะแนง เนื้อ/ไก่

**มัสมั่น เนื้อ/ไก่

........และอีกหนึ่งจานเด็ดที่ขายดีมาก ในบางร้าน

**ผัดไทยเส้นเล็กใส่กุ้ง หรือ ไก่ ตามชอบ

หลังอาหารคาวตามด้วย …...ของหวานต่างๆ แล้วแต่แต่ละร้านจะมีทำอะไร..เช่น

**ขนมบัวลอยไข่หวาน (ปั้นกันจนมือหงิก นิ้วเดี้ยงเลย)

**กล้วยบวชชี

**ขนมกล้วย+ไอศกรีม (เลยลักจำวิธีทำมา..เหอเหอ!!..ได้อีก 1 หลักสูตร..ฟรี!!)

**ไอศกรีมทอด…(ทำยากมาก...เฮอะ!..อยู่เมืองไทยไม่เคยกิน แต่ต้องไปทำให้เขากิน..)

**กล้วยหอมชุบแป้งทอด+ไอศกรีม

ตามด้วย ชา หรือ กาแฟ ปิดท้าย…

โฮะโฮะ+ อร่อย!..ทำไปชิมไป..>>..กลายร่างเป็น..หมูอ้วน..*

**

**

**

{Q_Q}>>..เห็นด้วยมั้ย..อาหารไทยอร่อยที่สุด?

**