วันพฤหัสบดี ที่ 8 พฤษภาคม 2551
ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติของมันเถอะ
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 202
, 01:02:55 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกการเดินทาง
พิมพ์หน้านี้
|
 ผมผละจากการแช่น้ำที่อ่าวพันเตมะละกา บนเกาะตะรุเตา เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันโบว์ลิ่งการกุศลซับน้ำตาน้องน้อยบ้านพรุชิง แม้จะทำให้การนอนแช่อยู่ในน้ำหยุดลง แต่ไม่ได้หมายถึงว่ามันจะหยุดลงตลอดไป แต่หากสิ่งที่ได้รับมันมากมายมหาศาลต่อจิตใจเป็นอย่างยิ่ง.. ขอกลับลงไปยังทะเลอีกรอบคงไม่ว่ากัน จะว่าไปแล้วธรรมชาติที่เกิดขึ้นบนโลกนี้มีทั้งดีและร้ายในตัวมันเอง ใขณะที่ผมกำลังนั่งจิ้มบนแป้นคีย์บอร์ดอย....
|
วันอังคาร ที่ 6 พฤษภาคม 2551
จากลาน BSC Bowl สู่ ร.ร.บ้านพรุชิง.. มันได้ถูกรวมกันไว้เป็นหนึ่งเดียว !!
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 260
, 04:10:31 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 ขอขอบคุณข้อมูลภาพที่จิ๊กมา บล็อกเกอร์ป๋าโด่งบล็อกเกอร์พันธกานท์บล็อกเกอร์จากลาน BSC Bowl ทุกท่าน-------------------------------------------------------------------------------- คงไม่มีเสียงใดๆ ที่จะยิ่งใหญ่ไปกว่า เสียงแห่งกำลังใจที่ถูกเปล่งออกมาจากส่วนลึกของจิตใจแห่งความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในยามที่ความเดือดร้อนได้ย่างกรายเข้ามาเยือน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงเสียงเล็กๆ จนเ....
|
วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551
พบ 3 ไฮแจ็คเหตุการณ์ 9/11 รอดปาฏิหาริย์ แอบเข้าไทย !!
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 470
, 04:31:44 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกเพ้อเจ้อและเพี้ยน
พิมพ์หน้านี้
|
 ทันทีที่ข่าวได้เข้ามาสู่โสตประสาท ทำให้ผมต้องย้อนกลับไปนั่งเปิดไฟล์ภาพเก่าๆ ที่ได้เคยเซฟเก็บไว้หลังจากเกิดเหตุการณ์ไม่นาน และคิดว่ามันจะเป็นไปได้อย่างไรกันกับข่าวของวันนี้ที่ได้ยินมา ว่าไฮแจ็คที่ได้จี้เอาเครื่องบิน 4 ลำ เพื่อก่อวินาศกรรมอันสะเทือนขวัญและพลิกประวัติศาสตร์โลกในวันนั้นจะมีบางคนรอดชีวิตมาได้ และรอดมาถึง 3 คน เพราะเท่าที่ทราบจากข่าวในตอนนั้นคือไม่มีใครรอด !! และที่น่....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 24 เมษายน 2551
คืนสู่พันเตมะละกา.. อีกครั้ง
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 299
, 06:20:31 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกการเดินทาง
พิมพ์หน้านี้
|
 เรือประมงบริเวณท่าเรือปากบาราปากบารา.. สู่ตะรุเตา "บริเวณหมู่เกาะตะรุเตา-ลังกาวี เป็นที่รู้จักในฐานะเส้นทางเดินเรือข้ามมหาสมุทรมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 เมื่อชาวฮินดูพวกแรกได้อพยพจากอิเดียผ่านทางพม่าและไทยไปยังอินโดนีเซีย" "ตามตำนานเล่าขานกันว่า เกาะตะรุเตานั้นมีอาถรรพ์ ผู้ใดหาญกล้าเข้าไปในป่าที่เขียวชอุ่มซึ่งมีแน่นหนาอยู่บนเกาะแห่งนี้ จะไม่ได้กลับออกมาอีก และผู้ที่อาศัยอยู่....
|
วันเสาร์ ที่ 19 เมษายน 2551
โบว์ลิ่งลูกนั้นที่ถูกโยนออกไป !!.. ผมอยากให้.........
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 284
, 13:03:34 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 อาตัดปะตาอีนีอา ดาบาเยาะซูซอซูโงะตูแวดันอามอบลมิซูกอดูโดะบกีตูตูแวเนาะปีกีมานอปีกีตูโดะดีสุรคาดูซีตูดีดะซูซอบนแผ่นดินนี้มีแต่ความยากลำบากจริงๆคุณและผมก็ยังชอบอยู่กันเช่นนั้นแล้วจะไปอยู่ที่ไหนล่ะไปอยู่เมืองสวรรค์สิที่นั่นไม่มีความลำบาก หากผมสามารถทำได้ขณะที่อุ้งมือของผมกำลูกโบว์ลิ่งเพื่อโยนมันออกไปกระทบกับพินแห่งความหวังที่ถูกวางเรียงรายอยู่เบื้องหน้า ให้ความเลวร้ายที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองมันแต....
|
วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551
ออกเดินทางอีกครั้ง
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 364
, 05:18:14 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกเพ้อเจ้อและเพี้ยน
พิมพ์หน้านี้
|
 เกาะไข่ (ภูเก็ต) ผมนั่งมองภาพเก่าๆ จากเครื่องคอมพิวเตอร์ ภาพจากการเดินทางที่ผ่านมา ทั้งภาพภูเขา ทะเล ภาพเมืองหลวงที่แสนจะวุ่นวาย ภาพถ่ายตอนรถติดยามมือไม้มันอยู่ไม่นิ่ง ในขณะที่เบียร์กระป๋องที่สามถูกยกขึ้นดื่มเป็นอึกสุดท้าย ก่อนที่เบียร์กระป๋องที่สี่จะถูกเปิดขึ้น มองไปที่ตัวเลขนาฬิกาที่จอ บอกเวลาว่าตอนนี้เวลาตีสามยี่สิบแปดนาที เมษายน.. เหมือนเป็นเวลาเตือนที่บอกให้ผมได้รู้ว่า เวลาแห่ง....
|
วันพุธ ที่ 2 เมษายน 2551
สิ่งที่ได้รับไม่ใช่ภาพถ่าย.. แต่คือมิตรภาพต่างหากที่ถูกนำกลับมา
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 269
, 06:39:00 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกการเดินทาง
พิมพ์หน้านี้
|
 กาลเวลาผ่านมาแล้วเลือนไป เราคนไกลจึงผ่านทางความสับสนเวียนวน ทุกข์และทนพอมีบ้าง แลเลือนลางแต่ยังหวังคำรำพันฝากฝันสายลมผ่าน คืนยาวนานยังได้ฟังฝากบทเพลงพริ้งพราว ฝากลมหนาวฝนพรูพรั่ง คนเคยฟังจะฟังไหมคนเดินทางเจ็บร้าวและหนาวหนัก ใจกล้ารักจึงกล้าไปไม่เคยลืมสัญญา สุดขอบฟ้าคล้ายเคียงใกล้ กำลังใจยังมีอยู่ความทรงจำย้ำเตือนความหมายเหมือนสายใยใจหวังใดให้รับรู้หัวใจ หากยังพร้อมก้าวไปด้วยใจหวัง(เพลงฝากหวัง) ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 20 มีนาคม 2551
ผมจะอยู่บนนั้นตลอดไป.. !!
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 379
, 06:19:12 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกเพ้อเจ้อและเพี้ยน
พิมพ์หน้านี้
|
 หลังจากที่ผมได้พยายามปีนป่ายมันขึ้นมาผมก็ได้นั่งมองพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าบนขุนเขาแห่งนี้ผมจะสร้างบ้าน และตั้งใจว่าจะอยู่ที่นี่ตลอดไป.. บ้านของเรา ผมสลัดตัวตื่นขึ้นมาตอนเช้าตรู่ ด้วยพะวงถึงข้อความที่อาจจะส่งมาตามสาย หวังแค่เพียงว่า สำนึกแรกหลังจากที่ผมลืมตาตื่นขึ้นมาจะเจอมัน เพื่อเป็นพลังส่งในการก้าวเดินต่อไปของวันใหม่ที่กำลังปรากฏอยู่เบื้องหน้า.. แต่.. จะอย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจ....
|
วันอังคาร ที่ 18 มีนาคม 2551
ฉันรักเธอ.. ขุนเขาสูงชันและทะเลคลั่งที่น่ากลัว
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 310
, 06:00:38 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกเพ้อเจ้อและเพี้ยน
พิมพ์หน้านี้
|
 บ่อยครั้งแห่งการเดินทางสู่ขุนเขาสูงชัน ความใหญ่โตจนดูน่ายำเกรงในขนาดและรูปร่างอันแปลกประหลาด เมื่อนึกไปถึงความยากลำบากที่จะก้าวขึ้นไปยังยอดของมัน มักส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจอยู่เสมอ ผมยืนแหงนหน้ามองมันอยู่อย่างไม่มั่นใจว่าจะขึ้นไปสู่จุดสูงสุดได้อย่างไร หุบเหวทางด้านซ้ายของเส้นทางสายนั้นจะมีความลึกสักกี่มากน้อย.. หากเราก้าวพลาดตกลงไป หรือหน้าผาทางด้านขวาจะมีก้อนหินก้อนดินหรือกิ่งไม้หัก ตกลงมาใ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม 2551
ความรักยังคงอยู่ตลอดไป
Posted by
ฅนผ่านทาง
,
ผู้อ่าน : 432
, 03:22:45 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกเพ้อเจ้อและเพี้ยน
พิมพ์หน้านี้
|
 เหมือนมีอะไรติดอยู่ในลำคอ ในขณะที่ได้ยินเสียงเพลงหวีดหวิว ความทรงจำบางอย่างที่ได้หวนเข้ามาในห้วงคำนึง เลยทำให้รู้ว่าเงาแห่งอดีตกำลังเข้ามาครอบงำจิตใต้สำนึกของผมอีกแล้ว เรื่องราวที่ผ่านมาและมันกำลังจะผ่านไป วงจรชีวิต วงจรแห่งความรู้สึก คล้ายกำลังหมุนอยู่รอบๆ ตัว หรือหมุนติ้วอยู่ในหัวผมก็ไม่แน่ใจ รู้เพียงว่าสิ่งต่างๆ ที่เคยผ่านพ้นไปแล้วกลับโคจรมาเจอกันอีกครั้ง เหมือนกลางวันและกลางคืน....
|