| << | มิถุนายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
พิมพ์หน้านี้
|
หาก "น้องไพ" เปรียบเสมือนตัวแทนของการใช้ชีวิตตามวิถีชาวใต้ ผมจะบอกว่า ผมกำลังเดินตามหาเธอ ตามหาวิถีชีวิตที่ได้หายสาปสูญไปจากวิถีชีวิตประจำวันที่ผมได้เป็นอยู่ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ผมเดินทางอย่างหนำใจ การเดินทางได้ทำให้ผมได้เห็นโลกมากเกินไปหรือเปล่า เห็นความเป็นจริงของคนอื่นมากกว่าความเป็นจริงของตัวเองหรือเปล่า ผมจะตามเธอกลับมา "น้องไพ" ของผม หาก "รอยยิ้ม" เปรียบเสมือนตัวแทนของความเป็นตัวตนแห่ง "ไทย" (Land of Smile) ให้ชาวต่างชาติใฝ่ฝันถึง แต่ชาวต่างชาติจะรู้หรือไม่ว่า เบื้องหลังแห่งรอยยิ้มนั้น หาใช่ตัวตนที่แท้จริงแห่งความเป็นไทยไม่ แต่กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง ความเป็นจริงของคนอื่น..ชาติอื่น ได้รับการชื่นชมมากกว่าความเป็นจริงของตัวเอง รอยยิ้มที่มีให้คนอื่น กลับกลายเป็นรอยร้าวที่พร้อมที่จะ "ห้ำหั่น" กันเอง ผมอยากเดินกลับไปหา "น้องไพ" ผมอยากเดินกลับไปสู่ความเป็นไทย สู่ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน อย่าเรียกมันว่า "สมานฉันท์" อีกเลย ตราบใดที่เรายังไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ไปตามหา "น้องไพ" กันเถอะ....ตามหาความเป็นตัวตนแห่ง "ไทย" ขอขอบพระคุณ
|