ผมรู้สึกกระอักกระอ่วนในช่องท้องเป็นอย่างมาก...

ผมนั่งดูข่าวจากทีวีเรื่องการอายัดทรัพย์สินของอดีตผู้มีอำนาจของบ้านเมือง ไม่อยากดูต่อเพราะคิดว่าเหตุการณ์นี้ควรเกิดขึ้นพร้อมๆ กับการยึดอำนาจสำเร็จเมื่อปลายปีที่แล้ว เพราะการอายัดทรัพย์ไม่ได้หมายถึงยึดทรัพย์ เมื่อพิสูจน์แล้วว่าไม่ผิดก็สามารถยกเลิกการอายัดได้ (พวกคุณช้าไปแล้ว ไม่เหลือแล้ว) จึงเปลี่ยนช่องเพื่อดูข่าวอื่น..... ม็อบทลายกำแพงรั้วของเจ้าที่ตำรวจ ข่าวนี้มันก๊กเดียวกันนี่หว่า จึงเปลี่ยนช่องอีกครั้ง...โอละพ่อโอละแม่การข่มขืนมาราธอนกรุงเทพฯ-ระยอง ของน้องนกผู้น่าสงสาร (ฟังดูเหมือนการแข่งขันแรลลี่ยังไงยังงั้น) ปรากฏบนจอทีวีช่องถัดมา

ผมคิดว่าหน่วยประมวลผลกลางในหัวของผมมันคง Error ไปแล้ว เพราะมันได้นำเอาเรื่องทั้งหมดมาผนวกเป็นเรื่องเดียวกัน...

"ม็อบข่มขืนน้องนกมาราธอนจากกรุงเทพฯ-ระยอง ยับ! แล้วอายัดทรัพย์สิน"

แล้วผมก็วิ่งเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยมันออกมาอย่างหมดใส้หมดพุง...

เพลง : พราย
ศิลปิน : ปฐมพร ปฐมพร
อัลบั้ม : พราย

"โตขึ้นในบ้านนี้เมืองนี้  การกดขี่ทางเพศเกิดขึ้นแม้กระทั่งกับเด็ก
นึกถึงชีวิตที่ไม่มีชีวิต  ชีวิตที่ตายทั้งเป็น
พวกบ้ากามกับพวกเผด็จการ  ยังคงมีความสุขกับความกดดันที่เกิดขึ้น
ให้ชื่อฉันเป็นของเธอ  ให้เสียงฉันกรีดร้องแทน"

ต่างคนต่างอยู่  ต่างดูโลกคนละด้าน
ต่างหาทาง  หาความฝันคนละวิธี
ชีวิตไม่มีชีวิต  ใครบ้างเข้าใจ
โลกร้องไห้  ด้วยความอภิรมย์..
โอ้ย.............................
หัวจิตมันตาย
ไม่มีรักใคร
หล่อเลี้ยงไว้
จึงมัดความเดียวดายไว้กับตัว
..............เป็นพราย