1. ให้เขียนเรื่องที่มีเนื้อหาสอดคล้องกับเพลง
          2. คัดเลือกเพลงส่งให้เพื่อนต่ออีก 5 คนๆ ละเพลง

โดยเธอได้ส่งเพลง "คนเดียวในใจ" มาให้ ผมไม่แน่ใจว่าเป็นเพลงของใคร เพราะโดยทั่วไปผมไม่ค่อยสันทัดเพลงหวานๆ เศร้าๆ สักเท่าไรนัก เมื่อลองเข้าไปค้นหาดูก็เจอเพียงเพลงเดียว เป็นของ "ใหม่ เจริญปุระ" เธอกำลังทำให้ผมเสีย "คาแรคเตอร์" ของ "ฅนผ่านทาง" ที่เป็นภาพของฅนเดินทางหน้ากร้านๆ บนเส้นทางเสรีหมดเลย แต่ไม่เป็นไรยอมเสียเพื่อความสนุกสนานกันภายใน OK Nation แค่ที่เดีเยว และวันนี้ผมขอเป็นคู่แข่งของใหม่ เจริญปุระ ลองดูครับ วันนี้ผมมาในนาม "เก่า เจริญอุระ" (คงแปลความหมายกันได้)

จดหมายถึงชุติภัทร์

วันที่........เดือน.........พ.ศ...........

ถึงเธอที่รักและคิดถึง
  
          ความเหินห่างกำลังคืบคลานเข้ามาทุกขณะ ตัวฉันเองที่กำลังเหินห่างไม่ใช่เพราะเธอ หน้าที่การงานมันทำให้ฉันต้องเป็น แต่จำเป็นต้องเป็นไป สมองฉันมันเบลอ มันล้า เหมือนจะเสื่อม แต่ไม่ใช่.. บอกไม่ถูก

          ความชรากำลังก้าวย่างมาเยือนฉัน ในขณะที่ภายในใจยังอยากอยู่กับความอ่อนหวานของวันวัยเยาว์ ชีวิตของฉันเปลี่ยนไปมาก จากที่เคยเป็นคนง่ายๆ สบายๆ กลายเป็นคนมีพิธีรีตองขึ้น จากคนที่เคยนอนดึก กลายเป็นคนที่พอหัวถึงหมอนก็หลับไปจนยาวนาน..จนถึงเวลาที่ต้องตื่น ก็ต้องสะดุ้งตื่นเหมือนคนฝันร้าย จากคนที่เคยช่างอ่านช่างขีดเขียน กลายเป็นคนมือไม้แข็ง จะเขียนอะไรก็คิดไม่ออกเขียนไม่ได้ ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร สุดท้ายก็จบลงด้วยคำว่า "เอาไว้ก่อน" อยู่ร่ำไป อารมณ์ที่เคยอ่อนหวานอ่อนโยน กลับกลายเป็นความแข็งกระด้าง

          ปากกาที่เธอเคยซื้อเป็นของขวัญไว้สำหรับให้ฉันได้ใช้ขีดเขียนเรื่องราว, เรื่องสั้น ตามที่ฉันอยากเขียน และฉันได้ใช้ขีดเขียนเรื่องราวตามใจของฉันมาตลอดนั้น ฉันขอสารภาพกับเธอว่าตอนนี้น้ำหมึกมันแห้งกรังอยู่ในหลอด เหมือนมันได้ตายไปแล้วจริงๆ ฉันเลยต้องพึ่งปากกาลูกลื่นธรรมดาๆ หวังว่าเธอคงเข้าใจนะ ให้อภัยฉัน ให้โอกาสฉัน และยอมรับกับความเป็นไปของฉัน ถึงอย่างไรบันทึกชีวิตความเป็นไปและความเปลี่ยนแปลงของฉัน ฉันก็ยังบันทึกอยู่เหมือนเดิม ถึงแม้ว่าจะไม่สม่ำเสมอ แต่ก็เป็นช่วงเหตุการณ์ของฉันที่ฉันอยากทำ..จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต

          ข่าวคราวทางบ้านของเธอ ฉันไม่มีโอกาสล่วงรู้ได้ นอกจากเธอเป็นคนส่งข่าว คนทางบ้านของฉันคิดถึงเธอกันทุกคน เธอยังอยู่ในใจเราเสมอ มีการพูดถึงและถามถึงเสมอมิเคยเปลี่ยนแปลง

          มาถึงวันนี้ ฉันอยากดำเนินชีวิตแบบเดิมๆ นั่งปล่อยอารมณ์จนดึกดื่น ขณะนี้ก็ตี 2 แล้ว อยากนั่งคิดอะไรๆ ให้เหมือนตอนนั้น ตอนที่ฉันเป็นคนช่างคิดช่างขีดช่างเขียน และช่างอะไรหลายๆ อย่าง.. ช่างเถอะนะเธอคงเข้าใจ อยากเรียกเวลานั้นกลับคืนมา มันช่างไม่มีความสุขเอาเสียเลย ถึงแม้จะมีความภาคภูมิใจ ความสะใจ แต่ไม่มีความสุข เธอคงเห็นด้วย... "ชีวิตมันดัดจริต" มากเกินไป

          สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงคือ เธอยังอยู่ในในฉันเสมอ ยังห่วงหาอาทร ขอบคุณสำหรับ "เตารีด" ของขวัญวันเกิดที่ฉันพยายามหาคำตอบว่าทำไมเธอถึงให้เตารีดฉัน เหมือนจะให้เอารีดใจที่ยับๆ ของฉันให้เรียบเหมือนในอดีต ความเคลื่อนไหวของฉันหากมี เธอจะรู้ได้ด้วยฉันเอง... รักษาสุขภาพด้วย

รักและคิดถึงเธอเสมอ
"ฅนผ่านทาง"

หมายเหตุ : เป็นจดหมายที่เคยเขียนเอาไว้ในวันที่สับสนวันหนึ่ง... โดยไม่มีปลายทางการส่ง ไม่รู้จะเข้ากับเพลงของ เก่า เจริญอุระ หรือเปล่า

เป็น TAG มรณะจริงๆ ครับ ผมเลยขอส่งการถ่ายทอดเรื่องราวจากเพลง ให้เพียงแค่ 2 ท่านพอนะครับ แถมมีโค้ดเพลงให้อีกต่างหาก

          1.  Riverpoem   มุมมองชีวิต วิธีคิดของฉัน 
                 http://www.oknation.net/blog/riverpoem 
               
               ชื่อเพลง : มันเจ็บ (วงสันติภาพ) คิดว่า Riverpoem คงไม่เจ็บเหมือนเพลงจนเกินไป

          2. พี่มะอึก คนเดิม โดยเหตุผลว่าพี่น่าจะเป็นคนที่จะสามารถถ่ายทอดเรื่องราวได้ดีที่สุด
               http://www.oknation.net/blog/panakom 

               ชื่อเพลง : หักคอไอ้เท่ง (พายุ สุริยัน)