"อย่าเครียดนะคะ.."

"พวกเรายังอยู่กันได้.."

"อ้อ!!.. แต่กำลังใจก็สำคัญค่ะ"

"อย่าเครียดนะคะ.. พวกเรายังอยู่กันได้
อ้อ!!.. แต่กำลังใจก็สำคัญค่ะ"

          ผมพยายามคิดว่าเธอต้องการกลบเกลื่อนบางสิ่งบางอย่างเอาไว้ภายใน อาการที่แสดงออกมาเลยดูเหมือนสนุกสนานร่าเริง หรือว่าผมจะคิดมากเกินไป..

          ไม่หรอกผมมั่นใจว่าผมไม่ได้คิดมาก ผมคิดน้อยไปด้วยซ้ำ ผมมีชีวิตที่สบายอยู่ในเมืองหลวง มันจะไม่คิดน้อยได้อย่างไร

          "มึงก็ลงไปอยู่ที่นั่นสิ" เพื่อนผมมันบอกในยามที่นั่งคุยถึงเหตุการณ์

          "แล้วจะให้กูไปทำมาหาแ_กไรวะ ไปแล้วจะไปช่วยอะไรเค้าได้ เรามันแค่นี้ หาเช้ากินดึกอีกต่างหาก" ผมพูดตามประสาเพื่อนสนิทคุยกัน และชีวิตมันก็อย่างนั้นจริงๆ

          แต่บางทีก็ได้ยินด้วยความบังเอิญหรือไม่ได้ตั้งใจก็มี

          "ข่าวพวกนี้ฉันเลิกอ่านไปนานแล้ว"

          "มันเป็นภาพชินตาเสียแล้ว.. มีทุกวัน พรุ่งนี้ก็มีอีก เชื่อสิ"

           ฯลฯ

          ผมอารมณ์เสียทุกครั้งจริงๆ ที่หูผมมันเสือกได้ยินคำเหล่านี้

          แล้วจะรับรู้แต่สิ่งสวยงามอันใดเพื่ออะไรหรือ ในขณะที่ความเป็นความตายกำลังไล่ล่าคุณ.. กำลังไล่ล่าการอยู่รอดของบ้านเมืองบางส่วนของเรา

          จริงอยู่ครับ.. ปัจจัยของความเป็นอยู่ไม่ได้มีเพียงสิ่งนี้สิ่งเดียว และผมเองก็เป็นแค่เพียงฝุ่นผงที่ติดอยู่ใต้ตีนหมาขี้เรื้อนตัวหนึ่งเท่านั้นเอง จะไปช่วยอะไรได้ ผมยอมรับครับ.. แต่ผมขอเป็นจิตสำนึกของขี้ฝุ่นที่มีต่อบ้านเมืองที่ผมได้ปลิวกายอาศัยอยู่ และยังต้องรองรับร่างกายของผมเมื่อยามตกตายสู่พื้นดิน ความรู้สึกเศร้าใจต่อเพื่อนมนุษย์ที่ต้องสูญเสียจากการถูกกระทำอย่างโหดร้ายทารุณโดยไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดเลย

          อืมมม.. จิตสำนึกและความรู้สึกผมยังใช้การได้ดี ยังไม่ได้ชินชาไปกับภาพเจนตาเหล่านั้น

"อย่าเครียดนะคะ.. พวกเรายังอยู่กันได้
อ้อ!!.. แต่กำลังใจก็สำคัญค่ะ"

          มันดังก้องอยู่ในโสตประสาทผมตลอดเวลา..

          "กำลังใจ"

          ครับ.. กำลังใจ.. คงแค่นั้นจริงๆ ที่ผมสามารถทำได้

          ในที่สุดผมก็ทนไม่ได้ ใครจะหาว่าผมนำเรื่องหลังไมค์มาขยายผลหน้าไมค์ ซึ่งอาจผิดกฎกติกามารยาทของข้อบังคับข้อ 3 ก็ตามเถอะ และหวังว่าพี่ชาลีและทีมงานคงเข้าใจ

ข้อความจากหลังไมค์

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:05
นี่คุณ.. อยู่มั้ย
ฉันลงเพลงได้แล้ว ลองฟังสิเพราะมั้ย

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:07
หวัดดีครับ ..

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:08
ไม่ยอหน่อยเหรอ.. เขาเรียกว่าเป็น "การเสริมแรง" แก่ผู้ทำ

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:10
"ดีครับ"..นี่คือคำยอนะ..ยอเพียงแค่นั้นแหละคงครอบคลุมทั้งหมดแล้ว

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:13
คุณรู้มั้ย.. ผมค่อนข้างซีเรียสเรื่องยิง.. เรื่องระเบิดแถวนั้นจัง.. รู้สึกว่าจะแถวๆ เทคนิคฯ (ในข่าวนะ).. จิตใจคุณยังปกติดีอยู่นะ.. ตอนนี้อารมณ์ผมเลยไม่ค่อยหนุกเท่าไร.. แต่ผมคงไม่รู้จริงหรอกนะได้แค่ดูข่าว สู้คนพื้นที่อย่างคุณไม่ได้.. มีโอกาสเล่าให้ฟังมั่งสิ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:15
มีระเบิดหลังราชภัฎ 1 จุด ส่วนที่กำลังเก็บกู้มี 4-5 จุด ไม่ได้ฟัง ว. เลยค่ะวันนี้ เพราะไม่ได้นั่งกับที่อาศัยถามคนอื่น ส่วนที่ไปเจอกับตัวเองคือ บริเวณหลังโรงเรียนจีน กำลังกู้กันอยู่ ฉันขับรถไปแล้วผ่านไม่ได้ ตอนนั้นไม่มีอารมณ์ทำไรเลยแม้แต่นิดเดียว บอกตรง ๆ ว่าโกรธ

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:16
ครับ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:18
รายละเอียด อื่น ๆ ..
เมื่อวานตอน เช้า วัยรุ่นถูกปาดคอที่ ทางไปวัดสวนใหม่
อาจารย์วิทยาลัยเทคนิคปัตตานีถูกลอบยิงตอนเลิกสอนกลับบ้าน
อาจารย์บ้านสะนอที่ถูกยิงและเผา เป็นพี่ชายเพื่อนฉัน
น้องผู้หญิงเพิ่งเรียนจบ บัณฑิตหมาด ๆ ถูกยิงและเผา ฉันเป็นลูกค้าของเขา

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:20
มีเหตุการณ์ทุกวันเลยสิ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:23
ตอนนั้น.. ที่แห่ศพไปประท้วงหน้าศาลากลาง ฉันกับเพื่อนก็ไปนั่งฟังกะเขาด้วย แต่บรรยากาศไม่น่าไว้ใจ เราไม่รู้ใครเป็นใคร

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:26
ระแวงกันไปหมด

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:27
วันที่นำศพน้องเขาไประท้วงหน้าศาลากลาง เราได้แต่ไปนั่งฟัง เพราะเป็นบรรยากาศทุกคนระแวงกันไปหมด แต่อยากแสดงพลัง ก็เลยไปฟังกันเงียบ ๆ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:30
ฉันมีเพื่อนทำงานที่ศาลปัตตานี เป็นหนึ่งในคณะทำงานของท่านอานันท์เขาเล่าให้ฟัง...เอาไว้จะ copy เรื่องแล้วเมล์ส่งไปให้อ่าน เขาประเมินสถานการณ์ไว้น่าสนใจ รวมทั้งเรื่อง นักศึกษา มอ.ที่คุณโพสท์ด้วย ฉันมีเพื่อนเป็นอาจารย์ที่นั่น

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:32
ดีครับ.. ผมอยากรู้.. คงได้แค่อยากรู้น่ะแหละ เรามันคนธรรมดาทำอะไรไม่ได้.. แต่อยากซึมซับมากกว่า

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:35
ต้องตอบว่ากลัวทุกคน ฉันอยู่ที่นี่กะน้อง 2 คน เปิดร้านเล็กๆ ไปด้วยเพื่อให้เค้ามีทุนเรียนหนังสือ หน้าร้านฉันโดน 2 ลูก แต่ไม่ระเบิด ก่อนเกิดเรื่องนี่แจ้งเจ้าหน้าที่ ตชด.ที่เราเคยไปอบรมกะเขานะ เขาบอกจะมาซุ่ม แต่ที่ไหนได้ โจรเหนือชั้นกว่า

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:38
เคยพลาดแบบหวุดหวิด 1 ครั้ง กำลังเดินอยู่และเกิดเหตุระเบิดห่างจากที่เดินอยู่ประมาณ 100 เมตร ไม่ต้องใช้คำถามว่ากลัวหรือเปล่า มันชาแล้วละ 2 ปีที่เกิดเรื่อง ฉันเคยไปส่งศพทหารที่เสียที่นังตาฯ คุณเองก็เคยนำเรื่องนี้มา post

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:41
ผมถามตรงๆ นะ ในข่าวกับของจริงต่างกันมากมั้ย

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:43
ข่าวเรื่องนี้พวกเราติดตามมาตั้งแต่ตอนเกิดเรื่องที่มีทหารคนนึง กระเด็นออกนอกรถ โทร.หาภรรยาและเล่าเหตุการณ์ให้ที่บ้านฟัง จู่ๆ เสียงเขาก็หายไป.. โจรตามมายิงเขาซ้ำ.. มันมากมายกว่าที่จะเล่า.. และถ้าจะให้พูดจริง ๆ ภาพที่ทางการพยายามจะสื่อออกไปมันไม่ใช่สักนิด

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:45
เราอาจพูดได้ว่าเรายังไม่เสียดินแดน.. แต่สภาพตอนนี้ ภาครัฐขาดความน่าเชื่อถือ.. ประชาชนไม่ไว้วางใจ.. มันไม่เสียก็เหมือนเสีย.. สงสารชาวบ้านรอบนอก บางคนมีบ้าน มีสวน.. แล้วมีใครก็ไม่รู้มายึดเฉยเลย อันนี้เขาเล่าให้ฟัง

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:47
สำหรับฉันส่วนมาก พอทราบของจริง แล้วจะไม่ตามข่าว แต่เท่าที่ประเมิน มันขึ้นกับภาครัฐต้องการนำเสนอ แบบไหน

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:49
ใช่.. รู้ของจริงแล้ว ข่าวคงไม่จำเป็น

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:53
การเรียกร้องจะออกมาในรูปแบบพวกเค้าถูกทำร้าย ถูกรังแก บางรายการนำภาพการร่วมกิจกรรมของประชาชนในพื้นที่ทุกหมู่เหล่า แล้วพาลสรุปว่าเราอยู่ด้วยกันได้แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่แม้แต่นิดเดียว

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:44
ผมขออนุญาตนำข้อความที่เราคุยกันไปโพสท์ได้มั้ย

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:46
ยินดีค่ะ ภายใต้ข้อแม้ "ไม่ระบุแหล่งข้อมูล" ค่ะ

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:48
ครับผม

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 14:51
คุณรู้มั้ยผมพยายามค้นหารูปคุณครูที่เสียชีวิตทั้งหมด..ตามในเว็ปไชต์ แต่หาไม่เจอเลย เข้าไปเว็ปคุรุสภา กระทรวงศึกษาฯ ก็ไม่มี น่าจะมีรายนามมีรูปมีเรื่องราวของพวกเขาเหล่านั้นบ้างนะ ไม่รู้เหมือนกันว่าผมอยากรู้ไปทำไม.. รู้อย่างเดียวว่าอยากรู้จัก

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:54
พวกเราไม่ใช่แค่รู้เหตุการณ์แต่เรารับรู้ได้ถึงอารมณ์ของผู้สูญเสีย และความเจ็บปวดที่เกิดจากการสูญเสีย มีน้องนักเรียน ม.4 พร้อมกับน้องสาวไปซื้อน้ำเต้าหู้ให้แม่ พอไปถึงที่เกิดเหตุระเบิด เธอก็เอาตัวเองบังน้องไว้ เธอเสียชีวิตแต่น้องรอด เจ็บที่แก้วหูเล็กน้อย

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:57
อย่างตอนนี้ที่เราคุยกันนี่นะ คอปเตอร์บินว่อนไปหมด แปลกดีบินทุกครั้งที่มีเรื่อง ถ้าไม่มีเรื่องก็ไม่บิน.. มีใบปลิวเกลื่อนเมืองจะเก็บพวกครู.. เก็บไปเรื่อยๆ หนักเข้าไปก็โทรไปตามโรงเรียนรอบนอก ขู่ว่าจะไม่รับรองความปลอดภัย..

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 14:59
เคยมีในหนังสือที่ลูกค้านำมาให้ดู ไม่ใช่รูปครูค่ะ แต่เป็นประมวลเหตุการณ์.. ส่วนมากฆ่าปาดคอ ฉันไม่กล้าดูหรอก ถ้าเห็นอีกครั้งจะแจ้งชื่อหนังสือให้

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 15:00
แล้วที่ว่าครูนี่ 70 กว่าคนแล้วจริงเปล่า ไม่มากไปกว่านั้นเหรอ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 15:02
ว.100 (ขอโทษ)
ไม่เคยจำสถิติค่ะ ถ้าถามแต่ละเหตุการณ์พอจะนึกออกแต่ถ้าอยากทราบจริง ๆ ฉันจะไปหาข้อมูลที่ศูนย์ช่วยเหลือ คาดว่าน่าจะได้ มีน้องอยู่ห้องป้องกันฯ ลิสต์รายการมาแล้วกันค่ะ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 15:06
อยากได้รายละเอียดเหตุการณ์ หรือว่าอะไรคะ

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 15:09
เท่าที่เราคุยกันก็เหลือเฟือแล้วล่ะครับ

From : ยาลัน ) September 5, 2007, 15:11
คุณนี่จริงๆ เลย.. คนอารมณ์ดีๆ มาชวนคุยให้ป่วยเลย.. น้ำตาซึมอีกแล้ว ขออนุญาตไป ว.29 ก่อนค่ะ คงไม่ว่ากันนะ ได้เวลา action อีกแล้ว
.....................................
ปล. ว.29 แปลว่ามีธุระ
สวัสดีค่ะ

From : ฅนผ่านทาง ) September 5, 2007, 15:13
หวัดดีครับ

------------------------------------------------------------------

          ผมแหงนหน้าขึ้นมองเพดานเมื่อข้อความจากเธอเงียบหายไป ได้เพียงแต่หวังว่าความเลวร้ายที่เกิดขึ้นนั้นจะจางหายไปโดยเร็ว ชีวิตของเธอและผู้คนในพื้นที่จะอยู่รอดปลอดภัย แต่คำว่า "อย่าเครียดนะคะ.. พวกเรายังอยู่กันได้.. อ้อ!!.. แต่กำลังใจก็สำคัญค่ะ" ยังคงดังก้องอยู่ตลอดเวลา.. ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มันจะจางหายไปจากใจได้สักที และไม่มีใครตอบผมได้เลย !!

ขอขอบคุณ
เพลง : เรือน้อย
ศิลปิน : มาลีฮวนน่า
คำร้อง : ชวาลา ชัยมีแรง
ขับขาน : สุพัณณดา พลับทอง
ข้อมูลภาพ : ใน Internet นี่แหละ
ข้อมูล : บล็อกเกอร์ยาลัน (นามสมมุติ)