อยากให้ดู.. อยากให้ทำ
อยากให้เป็นเช่นดังที่หวังไว้
อยากให้เธอเข้าใจสิ่งที่ฉันเป็น
อยากให้เธอได้เป็นเช่นดังที่หวังไว้

          ในยามที่มีแต่เรื่องราววุ่นวายใจ การงานยังคงสุมกองอยู่เต็มโต๊ะ จนรู้สึกว่ามันโหดร้ายเกินไปสำหรับชีวิต วันเวลาของการเปลี่ยนผ่านตัวเลขแห่งศักราชก็ใกล้เข้ามาทุกขณะลมหายใจ และยิ่งมีเรื่องราวที่ไม่เป็นเรื่องแผ้วพานผ่านเข้ามา ยิ่งอยากจะแผดเสียงตะโกนออกมาเพื่อระบายความรู้สึก

          โลกไม่เคยยอมรับการหยุดนิ่ง แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ดิ้นรนก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่สุขเสมอไป เพราะสภาวะแห่งมนุษย์นั้นยังคงอยู่ หาได้วิเศษวิโสอะไรมากมาย อาจขัดแย้งบ้างในบางคราว อาจทุกข์ใจบ้างในบางขณะ และอาจหยาบกระด้างจนถึงหยาบคายบ้าง บางทีก็อึดอัด อยากหลบหน้าหนีห่างผู้คน สังคมและการงาน อยากมีชีวิตที่อิสระล่องลอยไปตามสายลม

ไม่อยากดู.. ไม่อยากทำ
ไม่อยากเป็นเช่นดังความเป็นเขา
อยากจะเป็นเช่นดังตัวของเรา
ความเป็นเรา ใช่ดังเขาหวังไว้

          ชีวิตและโลกมองดูดีๆ เหมือนกับความฝัน มีสายน้ำที่ไหลเรื่อยๆ มีทุ่งกว้าง ก้อนกรวดสีขาวเล็กๆ ในลำธารแห่งนั้นที่เราเคยสัมผัสมาตั้งแต่เด็กๆ เด็กน้อยที่วิ่งไล่จับผีเสื้อที่กำลังขยับปีกรับกับแสงระยิบ จนมันต้องบินหนีอย่างสุดชีวิต หลายอย่างที่เข้ามาในสองตาและหัวสมองของเด็กน้อยมันได้สอนให้ได้รู้จักชีวิตที่อยากเรียนรู้ ถึงแม้ว่าการเรียนรู้นั้นจะเป็นเพียงการเรียนรู้การวิ่งไล่จับผีเสื้อก็ตาม

         "อืมม.. เจ้าผีเสื้ออิสระ ชีวิตของเจ้าช่างล่องลอยอย่างอิสระเสรี นั่นแหละคือวิถีทางของชีวิตที่ฉันจะดำเนินไป" เด็กน้อยรำพึงออกมา

ก็ชีวิตนั้นคือ.. การก้าวเดิน
ต้องย่ำเดิน เดินไปในความจริง
โลกทุกวัน แม้นรอยทาง
จะซ้ำซ้อนย้อนรอย
ไม่ยอมถอยด้วยหัวใจแห่งนักฝัน

          ความสมหวังเป็นความฝันของเราทุกคน และเราก็มอบทุกอย่างเพื่อความสมหวังนั้น แต่หากมันกลับกลายเป็นตรงกันข้าม.. มันก็จะมีน้ำตาเมื่อเราได้มานั่งนึกถึงมัน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันได้จากเราไปหมดสิ้นแล้วในวันเดือนปีที่ผ่านมา วันที่แสนเศร้าของเรา หรือหากจะมองว่าเราเป็นคนจากมันมาเองก็คงไม่ผิด อยู่ที่ว่าเราจะมองมันด้วยมุมไหน หากแต่หัวใจเรามันยังส่งเสียงร่ำร้องถึงอิสระเสรีเหมือนสายลมอยู่หรือเปล่า หากมันยังส่งเสียงอยู่นั่นแหละคือวิถีทางของชีวิตที่คุณควรดำเนินไป

โลกทุกวัน.. ช่างวุ่นวาย
คนมากมายไร้ทางออก ต้องชอกช้ำ
อยากมีกิน ก็ต้องดิ้นสู้ตรากตรำ
ทน-ทนทำ ทำ-ทำทน คน คน คน

          เพราะฉะนั้นจึงไม่ควรมีความเศร้าใดๆ อีก ที่เราจะมีต่ออดีตทั้งที่ขม และแสนหวานของเรา หากหัวใจของคุณยังมีรัก หากหัวใจของคุณยังอยากที่จะก้าวเดิน เดินไปในหนทางที่บางทีคุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่ามันคืออะไร และที่ไหน แต่หากเราไม่เดินไป เราก็คงไม่รู้ว่ามันเป็นเส้นทางที่ดีหรือไม่ดี.. หากเรามั่นใจ หากเรายังมีความหวัง และรักในเสียงร้องแห่งหัวใจของตนเองที่มันร้องอยู่บ่อยๆ รับรองว่าเราต้องก้าวผ่านศักราชใหม่ที่กำลังจะมาถึงได้อย่างง่ายดาย และมันจะไม่เป็นเพียงแค่ครั้งเดียว.. แต่มันจะเป็นอย่างนี้ตลอดไปตราบนานเท่านาน

--------------------

          ขอบคุณทุกท่านสำหรับทุกความรู้สึกที่มีให้กันไม่เฉพาะความรู้สึกที่ดีเท่านั้น แต่ทุกความรู้สึกมันทำให้ผมได้รู้ว่าผมยังมีมิติมาตรฐานแห่งการได้เกิดมาเป็นมนุษย์..

"มนุษย์.. ที่ได้ถูกรวมทุกสิ่งทุกอย่างหลากหลายไว้ในตัวมันเอง"

Happy New Year 2008
แด่ชาว OK Nation ทุกท่านนะครับ

--------------------
ด้วยมิตรภาพ
+ฅนผ่านทาง+

ขอขอบคุณ
เพลง : คนทน
ศิลปิน : คีตวรรณ
อัลบั้ม : กรีดยาง สร้างรัก
สงวนลิขสิทธิ์ : ธันวาคม 2549

--------------------
บทเพลงระหว่างทางของ.. ฅ น ผ่ า น ท า ง
คลิกที่นี่ครับ