"..@%$&^......!!"

          เสียงสัญญาณเตือน Msg.เข้า จากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นตอนเช้าตรู่ในขณะที่ผมกำลังมีความสุขอยู่กับนิทรารมณ์ เอื้อมมือไปคว้ามาเปิดดู จึงเห็นเป็นภาพถนนที่เต็มไปด้วยหมอกที่ส่งมาจากเพื่อนรักของผมนั่นเอง

         "หมอกเมือง"

          ข้อความสั้นๆ เป็นชื่อของ Msg. ที่เพื่อนส่งมา ทำให้ผมลุกจากที่นอนเพื่อพาตัวเองออกไปสู่ถนน มันน่าแปลกจริงๆ เพราะตั้งแต่รู้จักท่องเที่ยวมายังไม่เคยเจอหมอกแบบนี้มาก่อน "นักล่าหมอก" อย่างผม แต่ละครั้งที่ออกล่ามักเจอแต่ทะเลหมอกที่ไม่มีคลื่นหมอก แต่ที่กรุงเทพมหานครตอนนี้กลับขาวโพลนไปด้วยหมอกทั้งที่ผมไม่ได้ออกล่ามันแต่อย่างใด..

         "อืมม.. หรือเจ้าหมอกมันจะกลับเป็นฝ่ายมาล่าผม"

รูปที่เพื่อนส่ง Msg. มาปลุกให้ผมตื่นจากภวังค์ (กรุงเทพฯ)

          ก่อนอื่นผมขอถือโอกาสนี้สวัสดีปีใหม่ 2551 กับเพื่อนชาวบล็อกโอเคเนชั่นอย่างเป็นทางการนะครับ หลังจากที่ผ่านมาผมวิ่งเข้าๆ ออกๆ ไม่เป็นเวล่ำเวลาเท่าไหร่นัก แต่อย่างไรก็ตามหวังว่าคงยังไม่สายจนเกินไปที่จะสวัสดีปีใหม่ ยังไงเสียปี 2551 จะยังไม่หนีหายไปไหนง่ายๆ มันคงยังอยู่กับเราไปอีก 11 เดือนกว่าแน่ะ.. แต่อย่าเผลอเด็ดขาดนะ เพราะเผลอเมื่อไหร่ก็เป็นอันสิ้นปีทุกที

          ผมดีใจมากที่ได้เห็นหมอกแบบจังๆ รอบๆ ตัว.. ผมโอบกอดมันไว้อย่างมีความสุขเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่

บริเวณหน้าศูนย์บริการนักท่องเที่ยวบนดอยอินทนนท์ (ดอยอินทนนท์)

          จริงๆ เอนทรี่นี้ผมจะเขียนเรื่อง "หมอกดอย ปะทะ หมอกเมือง" ซึ่งเป็นเรื่องราวการฟาดฟันระหว่างหมอกทั้งสองครับ ฝ่ายหนึ่งคือ "หมอกดอย" ภาพหมอกที่ผมได้มาจากการไปเยือนดอยอินทนนท์เมื่อตอนปีใหม่ที่ผ่านมา และนำมาผนวกเข้ากันกับอีกฝ่ายหนึ่งคือ "หมอกเมือง" ที่อบอวลอยู่เต็มเมืองหลวงหรือบางทีมันอาจอบอวลจนถึงจิตใจของเราๆ ไปแล้วก็ได้ ซึ่งฉากสุดท้ายของเรื่องคือ เลือดท่วมจอครับ (โห..!! น่ากลัวจัง อะไรจะไขนหนาด)

         แต่ความอยากที่จะพูดคุยและสวัสดีปีใหม่กับท่านมีมากกว่า เอาเป็นว่าอ่านไปด้วย ดูหมอกไปด้วย คงแปลกไปอีกแบบนะครับ..

          อ้อ!!.. ผมนำเอาเพลงที่เค้าพูดถึง "ความรักใต้ต้นพร้าวริมทะเล" ซึ่งไม่น่าจะเกี่ยวกับหมอกมาให้ท่านฟัง เพื่อให้บรรยากาศแปลกมากขึ้นกว่าเดิมครับ.. ลองแบบแปลกๆ ซะบ้างจะเป็นไรไป

เบื้องล่างก็มีแต่หมอก (ดอยอินทนนท์)

          กับเวลาเกือบหนึ่งปีที่ผมได้เข้ามายังที่แห่งนี้ ขอบบอกตรงๆ ว่าตอนนั้นไม่รู้อะไรเลยจริงๆ แต่บอกกับตัวเองว่าอยากรู้ในสิ่งที่อยากรู้แค่นั้นเอง กับคำว่าบล็อกเป็นคำใหม่สำหรับผม แต่สปอร์ตโฆษณาจากน้ำเสียงของคุณกิตติพัฒน์แห่งสถานีข่าวเนชั่นชาแนล 24 ชั่วโมง กรอกเข้าสู่หูของผมทุกวัน จนในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหว.. เอา.. ลองดูสักตั้งวะ

รถต้องเปิดไฟวิ่งครับ (ดอยอินทนนท์)

          ลองผิดลองถูก ลองถามทั้งที่ได้คำตอบบ้าง ไม่ได้คำตอบบ้าง จากเพื่อนชาวโอเคเนชั่น และการได้ค้นพบอะไรอีกหลายอย่างด้วยตัวเอง รวมไปถึงได้เจอะเจอมิตรภาพทั้งจากแค่ในบล็อกและตัวตนเป็นๆ ได้เห็นความคิด ความรู้สึก และอารมณ์ ที่หลากหลายพอสมควรทีเดียว

          จนถึงวันนี้ขึ้นศักราชใหม่แล้ว ผมจึงคิดว่าจะ "เปลี่ยนหน้าตาของบล็อก" ลองดู มันก็เลยออกมาเป็นหน้าตาอย่างที่ท่านเห็นตอนนี้นั่นหละครับ แต่สิ่งหนึ่งที่ยังไม่เปลี่ยนคือรูปที่ยัง "เดินหันหลัง" เหมือนเดิม แม้จะมีเพื่อนๆ บางคนเข้ามาทักทายด้วยเม้นท์ที่ผมอ่านแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

         "ปีใหม่แล้ว หวังว่าเราจะหันหน้ามาคุยกันนะ"

         "เข้ามากี่รอบก็เห็นแต่ด้านหลัง"

         "ปีนี้ยืนหันหลังตลอดปี...ปีหน้าหวังว่าคงจะยืนหันหน้านะคะ...อิอิ"

         "ปีหน้า หวังว่าท่านคงจะได้หันหน้ามาบ้าง ...."

         "สวัสดีปีใหม่ครับพี่ฉุย... พี่..พี่ หันหน้ามาคุยกับผมซิครับ.. พี่โกรธอะไรครับ ปีหน้าเราจะหันหน้าหากันหรือเปล่าครับ..."

         "ขอให้สุขกับเบื้องหลัง..อุ๊ปส์..กับการหันหลัง.. มีสุขภาพกาย+ใจแข็งแรงจนไปได้ทั่วโลกครับ.."

         "ปีใหม่ขอให้คุณมีความสุขมากกว่าปีเก่าค่ะ.. ว่าแต่เบื่อข้างหลังคุณแล้วค่ะ"

         "จะปีใหม่แล้ว หันหน้ามาเป็นของขวัญปีใหม่ให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ได้ยลกันหน่อยนะ..."

สายหมอกแอนด์อาวเออร์คาร์ (ดอยอินทนนท์)

สิ่งที่ผมอยากจะบอกกับทุกท่านเป็นอย่างนี้ครับ

เมื่อคุณมองเห็นเบื้องหลังฉัน
นั่นแหละเบื้องหน้าที่ฉันกำลังมองไป
เมื่อฉันหันเบื้องหลังให้คุณ
นั่นแหละเบื้องหน้าที่ฉันกำลังจะก้าวไป
เมื่อคุณเห็นเบื้องหลังของฉัน
คุณจะเห็นเบื้องหน้าที่ฉันกำลังจะก้าวเดินไป
นั่นแหละคือเบื้องหลัง.. ที่ฉันเป็น

Back is Front
เบื้องหลังคือเบื้องหน้า

ณ ระดับความสูง (ดอยอินทนนท์)

          กับการเขียนและโพสท์เอนทรี่ในปีที่ผ่านมา ด้วยความที่ผมไม่ค่อยอยู่นิ่งเป็นที่เป็นทางเท่าไหร่ ก็เลยออกมาอย่างที่เห็นนั่นแหละครับ อาทิตย์นึงโพทส์ที แต่บางทีก็หายเป็น 2 อาทิตย์หรือไม่ก็เป็นเดือนก็ยังเคย ในปีนี้ผมจะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นโดยการทำเช่นนั้นอีกต่อไป..(ฮาๆๆ ..ฮิ้ววว) อย่างไรก็ตาม ถึงจะนานๆ อัพที แต่สิ่งที่ออกมานั้นมันถูกกลั่นออกมาจาก้นบึ้งของจิตวิญญาณผม (โห.. เว่อร์ซะ) และสิ่งที่อยากจะบอกไว้อีกอย่างคือ "ผมไม่ใช่กวี"

และนี่คือ "หมอกเมือง" (กรุงเทพฯ)

          เรื่องราวในปีที่ผ่านมาที่ผมคิดว่า "ผมเขียนและผมชอบของผมเอง" หากมีเวลาก็ลองขุดขึ้นมาอ่านดูนะครับ

-ทะเลน้อย - พื้นที่ชุ่มน้ำโลกแห่งแรกของไทย-
ความภาคภูมิใจในบ้านเกิดที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูลจริงๆ ขอบอก

-คำสั่งเสียของแม่-
การสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต

-กลับคืนสู่บ้าน-
เอนทรี่นี้รับรองอ่านแล้วเมาและมึน

-1 การเดินทางกับ 3 ความรู้สึก-
เรื่องของการเดินทางไปงานศพคุณยาย แต่แอบหนีไปนั่งเหม่ออยู่ที่ริมทะเล

-อย่าเครียดนะคะ.. พวกเรายังอยู่กันได้.. อ้อ!!.. แต่กำลังใจก็สำคัญค่ะ-
อารมณ์ที่เกิดขึ้นอันเนื่องมาจากเหตุการณ์จังหวัดชายแดนภาคใต้

-เพื่อนร่วมทาง-
การนั่งคิดอะไรเพลินๆ เจริญใจยามรถติด

-เหล้าเหลือที่โยนไว้ท้ายรถ-
การผนวกเรื่องเหล้ากับความรัก (เกี่ยวกันตรงไหนฟะ)

-แอ่วเมืองน่าน กับความทรงจำสุดท้าย.. น้องส้มและน้ำสีใสขวดนั้น-
ที่เขียนจากความทรงจำสุดท้ายที่จำได้หลังจากฟื้นขึ้นมา

-ลำน้ำว้า.. สายน้ำที่กำลังจะเปลี่ยนแปลง-
การล่องแก่งที่น่าหดหู่อย่างบอกไม่ถูก

-เดินออกจากความสุขและความทุกข์ในเวลาเดียวกัน-
ความผูกพันอันยาวนานของรักครั้งแรก

-เมื่อหนาวมาเยือน.. ต้องวิ่งเข้าหาหนาวแล้วจะหายหนาว !! (ตอนจบ)-
ไม่รู้จริงหรือเปล่านะ แต่ผมลองมาแล้วเรียบร้อย

จนกลายเป็นเมืองในหมอก (กรุงเทพฯ)

          ขอบอกอีกครั้งครับว่า

         "ไม่ใช่กวี.. เป็นเพียงชีวิต เรื่องราว และการเดินทางแบบหนำใจ"

          และในปีนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้นเหมือนเดิม และหากท่านเข้ามาแล้วก็อย่าลืมทิ้งรอยเท้า รอยยิ้ม รอยหัวเราะ รอยร้องไห้ ฯลฯ ไว้นะครับ เมื่อว่างเว้นจากหน้าที่การงานแล้วผมจะไปหา

          ขอบคุณทุกท่านสำหรับทุกความรู้สึกที่มีให้กัน ไม่เฉพาะความรู้สึกที่ดีเท่านั้น แต่ทุกความรู้สึกมันทำให้ผมได้รู้ว่าผมยังมีมิติมาตรฐานแห่งการได้เกิดมาเป็น "มนุษย์!!"

"มนุษย์!!.. ที่ได้ถูกรวมทุกสิ่งทุกอย่างหลากหลายไว้ในตัวมันเอง"

อ้าว!!.. เย้ยยย อันนี้ไม่มีหมอกนี่นา (ดอยอินทนนท์)

ขอขอบคุณ
เพลง : ต้นพร้าว เงาจันทร์ ฉันกับเธอ
ศิลปิน : เมฆา
อัลบั้ม : โสรยาหน้าจอ

ปล. บทเพลงระหว่างทางของฅนผ่านทางยังเปิดดำเนินการตามปกติครับ
      เข้าไปไม่ยาก  แค่คลิกที่นี่เท่านั้นเองครับ

--