| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ผมได้รับ Tag ซับน้ำตาลูกรักบ้านพรุชิง จากบล็อกเกอร์โฟล์คเหน่อ เพื่อเป็นการกระจายข่าวความเดือดร้อนจากเหตุการณ์ที่โรงเรียนบ้านพรุชิง อ.เทพา จ.สงขลา ได้ถูกลอบวางเพลิงเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2550 หรือสามารถเข้าไปดูรายละเอียดได้ที่ บล็อกของ "ครูพันธกานท์ ตฤณราษฎร์" ครับ ผมไม่เชื่อเลยว่าว่าการเข่นฆ่ากันนอย่างเลือดเย็นจะมีอยู่ในคำสั่งสอนของศาสนาใดๆ เพราะทุกศาสนามุ่งให้ทุกคนทำดีละเว้นชั่ว การเผาโรงเรียนหลายโรงเรียนในพื้นที่ก็เช่นเดียวกัน แม้จะไม่ได้ทำลายชีวิต แต่จิตใจของเยาวชนผู้บริสุทธิ์ที่ไม่มีส่วนรู้เห็นได้ถูกทำลายไปแล้วอย่างสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้ผมได้เคยบันทึกเกี่ยวกับเหตุการณ์ความไม่สงบของจังหวัดชายแดนใต้ไว้ในเอนทรี่ "อย่าเครียดนะคะ.. พวกเรายังอยู่กันได้.. อ้อ!!.. แต่กำลังใจก็สำคัญค่ะ" ลองคลิกเข้าไปอ่านดูนะครับ " ปัญหาในจังหวัดชายแดนภาคใต้เกิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องยาวนานนับเป็นร้อยปี สืบเนื่องมาจากแนวคิดทางประวัติศาสตร์และชาติพันธุ์ ความเชื่อเรื่องการมีอยู่ของรัฐปัตตานี ดารุสลาม การยึดมั่นในความเป็นชาติพันธุ์มลายูของประชาชนในพื้นที่ ทำให้เกิดกระแสความเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิพิเศษทางการเมืองมาโดยตลอด มีทั้งการต่อสู้ทางความคิด และการใช้ความรุนแรง มีการก่อตั้งเป็นกลุ่มการเมืองการทหาร เช่น BIPP, PULO, GMIP, BRN Co-ordinate, BRN congress, BURSATU เพื่อดำเนินกิจกรรมที่นำไปสู่การมีรัฐปัตตานี ดารุสลาม การต่อสู้เรียกร้องส่งผลให้สังคมที่เคยอยู่กันอย่างสันติสุขของจังหวัดชายแดนใต้ได้ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงโดยน้ำมือของคนไม่กี่คน สันติภาพ เสรีภาพ และภราดรภาพของพี่น้องทุกเชื้อชาติ ศาสนา วัฒนธรรม ที่เคยมี ถูกลบล้าง โดยการบิดเบือนหลักศาสนา แอบอ้างความดีงามของศาสนา เพื่อสนองตอบผลประโยชน์ของใครบางคน สิ่งเลวร้ายสุดคือ การทำลายเยาวชน ลูกหลาน หลอกลวงให้เยาวชนหลงเชื่อในสิ่งที่เลวร้าย และใช้เยาวชนเป็นเครื่องมือทำบาปแทน ทำลายและทำร้ายต่อชีวิตและทรัพย์สิน.." และคงต้องยอมรับว่าการละเลยการเอาใจใส่ต่อประชาชนในพื้นที่จากอดีตก็เป็นส่วนประกอบที่สำคัญ การไม่เห็นคุณค่าแห่งเกียรติยศของผู้คน การไม่มองเรื่องความแตกต่างแห่งวิถีของวัฒนธรรม การขาดความเห็นอกเห็นใจในความเจ็บปวดจากนโยบายและการปฏิบัติจากฝ่ายปกครอง การข่มเหงรังแกจากผู้มีอำนาจในอดีต ก็ส่งผลต่อเหตุการณ์อย่างไม่สามารถปฏิเสธได้ จนกลายเป็นชนวนเหตุที่ทำให้ฝ่ายปกครองไม่สามารถเข้าถึงจิตใจของมวลชนได้อย่างเด็ดขาด แต่บางกระแสที่ถูกวิพากย์ขึ้นมา ว่ายังมีใครบางคนที่ยังไม่อยากไม่เหตุการณ์สงบนัยว่าผลประโยชน์แห่งข้อตกลงยังไม่ได้รับการตอบสนอง อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เราเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่เดือดร้อน หากเราไม่ช่วยเหลือกัน ไม่เป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ไม่เผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน ต่อไปอีก ร้อยปี สองร้อยปี หรือแม้แต่ชาติหน้า ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ที่เหตุการณ์จะกลับคืนสู่สภาพเดิม อาตัดปะตาอีนีอา ดาบาเยาะซูซอซูโงะ บนแผ่นดินนี้มีแต่ความยากลำบากจริงๆ ............................................ ด้วยมิตรภาพ
"หยุดร้องไห้เถิดลูก" ขอเชิญปิยมิตรบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นผู้มากเมตตา - หนังสืออ่านที่เหมาะสมกับห้วงวัยของนักเรียน - และหรืออื่นๆที่เห็นสมควร -------------------------------------------------- ทั้งนี้...ปิยมิตรบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นและหรือพี่น้องร่วมแผ่นดิน ขอขอบคุณครับ ------------------------------------------------------- ขออนุญาตส่ง Tag ต่อให้กับบล็อกเกอร์อีก 5 ท่านดังนี้ครับ 1. เดอะแจ็ค สเปโต (ในฐานะเข้ามาเจี๊ยบคนแรก) ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ------------------------------------------------------- Special Thanks
|