| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
เหมือนมีอะไรติดอยู่ในลำคอ ในขณะที่ได้ยินเสียงเพลงหวีดหวิว ความทรงจำบางอย่างที่ได้หวนเข้ามาในห้วงคำนึง เลยทำให้รู้ว่าเงาแห่งอดีตกำลังเข้ามาครอบงำจิตใต้สำนึกของผมอีกแล้ว เรื่องราวที่ผ่านมาและมันกำลังจะผ่านไป วงจรชีวิต วงจรแห่งความรู้สึก คล้ายกำลังหมุนอยู่รอบๆ ตัว หรือหมุนติ้วอยู่ในหัวผมก็ไม่แน่ใจ รู้เพียงว่าสิ่งต่างๆ ที่เคยผ่านพ้นไปแล้วกลับโคจรมาเจอกันอีกครั้ง เหมือนกลางวันและกลางคืนที่สลับสับเปลื่ยนกันเข้ามาหาในทุกๆ วัน
ความสุขใจที่เข้ามาสู่ชีวิตก็คงเช่นเดียวกัน.. แต่ก็ยังสงสัยเหมือนกันว่าช่วงเวลานั้นทำไมมันถึงได้สั้นนัก สั้นจนตั้งตัวไม่ทัน แต่ใช่ว่าจะไม่สามารถยอมรับกับสภาพความสูญเสียอันนั้นได้ และใชว่าจะไม่เคยได้รับรู้ลิ้มรสชาติของมันเสียเมื่อไหร่ กลับตรงกันข้ามกัน.. ร่องรอยบาดแผลความเจ็บปวดยังคงติดตัวติดใจอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยจางหาย บางทีบางครั้งก็อยากให้มันหลุดพ้นไปเสียจากใจ แต่ก็ไม่เคยทำได้สักที หากกลับพอกพูนเพิ่มเติมมากขึ้นทุกๆ วินาที.. ตราบใดที่ลมหายใจยังถูกสูดเข้าออก และไม่จางหายไป เหมือนเป็นได้แค่เพียงความฝันที่ไม่เคยเป็นจริง.. เส้นทางสู่ดวงดาวที่เดินทางอย่างไรไม่เคยไปถึง
อย่างไรก็ตามความสวยงามที่เกิดขึ้นมันก็ได้ทำให้เรามีความสุขใจและอบอุ่น ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่แสนสั้น แต่จะเป็นความทรงจำที่ดีอยู่ในหัวใจ.. ความรู้สึกที่ได้รับยังสวยงามเสมอไม่มีวันเปลี่ยนแปลง "ความรักยังคงอยู่ตลอดไป" ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ผลัดกันหมุนเวียนกันเข้ามาสู่ชีวิต ดีบ้างร้ายบ้าง ทำให้เกิดการเรียนรู้ที่จะสามารถอยู่กับมันอย่างมีความสุข และมันก็เป็นครูที่คอยเฝ้าสอนคำเดิมๆ ให้เราได้รู้ว่าเรายังมีมิติมาตรฐานแห่งการได้เกิดมาเป็น "มนุษย์!!" "มนุษย์!!.. ที่ได้รวมทุกสิ่งทุกอย่างหลากหลายไว้ในตัวมันเอง"
ขอขอบคุณจริงๆ
ขณะนี้มีผู้ online จำนวน |