| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
อาตัดปะตาอีนีอา ดาบาเยาะซูซอซูโงะ บนแผ่นดินนี้มีแต่ความยากลำบากจริงๆ หากผมสามารถทำได้ขณะที่อุ้งมือของผมกำลูกโบว์ลิ่งเพื่อโยนมันออกไปกระทบกับพินแห่งความหวังที่ถูกวางเรียงรายอยู่เบื้องหน้า ให้ความเลวร้ายที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองมันแตกกระจายและมลายหายไปในบัดดล
ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกผมโยนออกไปทุกๆ ลูก วิ่งไปกระทบจิตสำนึกของผู้หลงผิดที่ลงมือปฏิบัติการอันโหดร้ายและป่าเถื่อน ที่ยังเรียกตัวเองว่า "มนุษย์" แต่เข่นฆ่ามนุษย์ด้วยกันเอง ให้มีจิตสำนึกแห่งความเป็นมนุษย์และจิตสำนึกในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขบังเกิดในจิตใจของพวกเขาเหล่านั้นในทันที และอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขดังเดิม ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกผมโยนออกไปทุกๆ ลูก วิ่งไปกระทบจิตสำนึกของบุคคลที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนไทยที่ยังไม่อยากให้ความสงบกลับคืนมา เพียงเพราะหวังกอบโกยผลประโยชน์ที่ได้รับจากเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้น และเหยียบย่ำอยู่บนความทุกข์ทรมานและความตายของผู้ที่เป็นคนไทยด้วยกันเอง รวมทั้งงบประมาณทั้งลับและไม่ลับได้ถูกใช้ในการแก้ปัญหาอย่างคุ้มค่ากับภาษีที่ประชาชนได้จ่ายไป ไม่อยากให้เหมือนกับการเลี้ยงไข้เอาไว้ โดยหวังเพียงเพื่อจะได้กินกันไปนานๆ ทั้งๆ ที่แท้จริงแล้วชีวิตเขาก็ไม่ได้จีรังยั่งยืนอะไรเลย ในที่สุดแล้ววันหนึ่งเขาก็ต้องคืนชีวิตให้กับแผ่นดินเช่นเดียวกัน แล้วแผ่นดินนั้นก็เรียกว่า "แผ่นดินไทย" เหมือนกัน
ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกผมโยนออกไปทุกๆ ลูก วิ่งไปกระทบจิตสำนึกและหัวสมองอันชาญฉลาดของผู้มีอำนาจและคอยบัญชาการ หรือแม้กระทั่งผู้ยกมือไหว้ประชาชนเพื่ออาสาเข้ามาทำงานรับใช้สังคมและบ้านเมือง ให้เขาเหล่านั้นมีความจริงใจในการแก้ไขปัญหาเหตุการณ์เลวร้ายที่เป็นอยู่ตามคำพูดที่ได้เคยพูดไว้ตอนที่เดินไปตามท้องถนนอันร้อนระอุ เพื่อเข้าไปนั่งในห้องแอร์อันเย็นฉ่ำบนหอคอยงาช้าง ว่าแท้ที่จริงแล้วคุณคือผู้รับใช้ประชาชน หาได้เป็นเจ้านายประชาชนไม่ ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกผมโยนออกไปทุกๆ ลูก วิ่งไปกระทบจิตสำนึกของศาสนชนทุกศาสนาที่มีบางคนคอยบิดเบือนหลักธรรมคำสอน ว่าแท้ที่จริงแล้วทุกศาสนานั้นเฝ้าพร่ำสอนในทุกคนทำดีและละเว้นทำชั่ว และผมไม่เคยเชื่อว่าการกระทำดีที่เกิดขึ้นจะได้มาโดยการเข่นฆ่าและล้างผลาญ โดยเฉพาะการฆ่าฟันและทำลายล้างมนุษย์ด้วยกันเอง ว่าแท้ที่จริงแล้วเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นพียงข้ออ้างและการบิดเบือนเพื่อผลประโยชน์ของตัวเขาเองมากกว่ามิใช่หรือ
ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกผมโยนออกไปทุกๆ ลูก วิ่งไปกระทบจิตสำนึกของผู้คนทุกๆ คนในบ้านนี้เมืองนี้ให้หันกลับมามองเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นอย่างจริงใจ ใส่ใจ และสำนึกอยู่เสมอว่าความเจ็บปวดและความสูญเสียที่เกิดขึ้น มันคือความเจ็บปวดและความสูญเสียของตัวเราเช่นกัน ไม่ใช่เพียงคิดว่ามันเป็นเพียงภาพชินตาตามหน้าหนังสือพิมพ์หรือในจอโทรทัศน์เหมือนดั่งละครน้ำเน่าที่ไม่อยากดู แต่มันคือเหตุการณ์ในชีวิตจริงที่เกิดขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริงของทุกๆ คน ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกผมโยนออกไปทุกๆ ลูก วิ่งไปกระทบจิตสำนึกแห่งการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันของผู้คนที่อยู่ร่วมกัน ให้ทุกคนได้รู้ว่า แท้ที่จริงแล้วเราไม่ใช่ใครอื่นที่ไหน แต่เราคือญาติพี่น้องกัน มีเลือดสีเดียวกันคือ แดง ขาว และน้ำเงิน อย่างน้อยกำลังใจที่เกิดขึ้นแม้เพียงในใจ แม้มิต้องอ้าปากเปล่งเสียง แต่การรแบ่งปันช่วยเหลือเพียงเศษเสี้ยวและเล็กน้อยเหล่านั้นจะมีค่าและเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ที่จะบังเกิดขึ้นในหัวใจของผู้ที่ได้รับผลกระทบที่โหดร้ายเหล่านั้น ให้เขาได้รู้ว่าเราไม่ได้ทอดทิ้งให้พวกเขาอยู่เพียงเดียวดาย และกำลังใจที่เกิดขึ้นนั้น ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเฉพาะผู้รับเท่านั้น แต่ความอิ่มเอิบนั้นจะอยู่ในหัวใจของผู้ให้ด้วยเช่นเดียวกัน โบว์ลิ่งลูกนั้นที่ถูกโยนออกไป !!.. ผมอยากให้...............ฯลฯ
ในวันที่ 4 พฤษภาคม 2551 ที่จะถึงนี้ ผมอยากให้ลูกโบว์ลิ่งที่ถูกโยนออกจากมือของพวกเรา วิ่งไปกระทบจิตสำนึกของทุกๆ คน ที่เรียกตัวเองว่า "คนไทย" ด้วยมิตรภาพครับ
ผมกลับขึ้นมาจากท้องทะเล และเข้ามายังที่นี่อีกครั้ง ได้รับ Tag จาก ศิษย์น้อง (บล็อกเกอร์ผู้หญิงตัวเล็ก) จึงได้รับรู้ถึงความดีงามและสวยงามที่กำลังจะเกิดขึ้น รายละเอียดแห่งหมายกำหนดการนั้นผมคงไม่ต้องนำมาเขียนซ้ำอีก ท่านสามารถเข้าไปดูได้ตามลิ้งค์ด้านล่างนี้ ซึ่งผมคิดว่าที่นั่นรายละเอียดสมบูรณ์ในตัวมันเองอยู่แล้ว เพียงเข้าไปดูก็เป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่สำหรับการนี้แล้วล่ะครับ การแข่งขันโบว์ลิงค์การกุศล ------------------------------------------------------------------- ขอขอบคุณอย่างแรง
|