"เมิงเก็บเอาไว้ทำไมวะ"

          คำถามเดิมๆ จากเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งที่เมื่อมาหาผมมักจะเอ่ยคำถามนี้กับผมเสมอ

          สิ่งที่ถูกถามถึงหมายถึงม้วนเทปกว่าพันม้วนที่ถูกวางเรียงซ้อนกันชิดกับข้างฝา ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกจัดหมวดหมู่ตามประเภทของเพลงและเรียงตามชื่อของศิลปิน ด้วยนิสัยส่วนตัวที่ชอบฟังเพลงเป็นบ้าเป็นหลัง ตั้งแต่เด็กๆ เมื่อเริ่มมีทุนที่จะสามารถหาซื้อมาฟังเองได้การเริ่มสะสมก็เริ่มมาตั้งแต่ตอนนั้น ซึ่งผมเองก็จำความไม่ได้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่ แต่หลังจากพ้นจากวัยนักศึกษาและการโยกย้ายถิ่นที่อยู่บ่อยๆ ม้วนเทปเหล่านั้นจึงไม่ได้ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบอีกต่อไป มีเพียงการจับมาวางซ้อนๆ คละกันไปที่ดูเหมือนเป็นระเบียบ แต่เวลาจะหาตลับเพลงของใครสักม้วนกลับได้อีกม้วนมาเบี่ยงเบนความสนใจทุกที.. คนเรามักถูกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเบี่ยงเบนความสนใจอยู่เสมอ ความตั้งใจบางอย่างจึงจางหายไปตามกาลเวลา

          ผมเคยแอบฝันด้วยซ้ำไปว่าสักวันหนึ่งจะเป็นนักดนตรีกะเขาบ้าง แต่หลังจากเส้นทางหักเหจึงได้หันมาเป็นเป็นผู้ฟังอย่างเดียว ฟังทุกเพลงที่อยากฟัง แต่มักเป็นเพลงที่ใครๆ เขาไม่ค่อยฟัง มีอยู่ครั้งหนึ่งผมเปิดเพลง "คุณหญิงคุณนาย" ของวงเฮฟวี่มดเสียงดังสนั่นรถ คำถามที่ได้รับก็คือ

         "เพลงอะไรของเมิงวะ"

          บางช่วงเวลาของชีวิตสมองตื้อจนคิดอะไรไม่ออก หรือในยามที่อยากนั่งปล่อยอารมณ์อย่างสงบ ผมจะนั่งลงตรงหน้ากำแพงตลับเทปเหล่านั้น จ้องมองอย่างนั้นอยู่เนิ่นนาน ไล่ไปทีละม้วน บางม้วนก็นึกไม่ออกว่าตอนที่ได้มาผมอยู่ในอารมณ์ไหน บางครั้งหน้ามืดตาลายหลับพับอยู่ตรงนั้นก็มี

          จากเอนทรี่ที่แล้ว ผมตั้งใจเพียงแค่อยากบอกกับตัวเองว่าให้กลับมามองสิ่งของใกล้ตัว เพราะในขณะที่ความสามารถในการมองของสายตาเราไปได้ไม่มากนัก แต่เรากลับคิดไปถึงอะไรก็ไม่รู้ คิดไปถึงสิ่งที่มองไม่เห็น แต่สิ่งใกล้ตัวกลับถูกมองข้ามไปอย่างไร้เยื่อใย หลายๆ คอมเม้นต์ทำให้ผมฉุกคิด บางคอมเม้นท์เป็นคำแนะนำที่น่าประทับใจยิ่ง

         "วันไหนถ้าพี่สำรวจตัวเองครบถ้วนแล้วไม่มีอะไรจะทำอีกผมแนะนำให้พี่ลองดึงเทปตลับล่างสุดของแถวออกมาดูสัก สาม สี่ ตลับแล้วพี่จะรู้ว่ามีอะไรทำแน่....555"

          เป็นคำแนะนำของ พ่อต้นฝ้าย ที่น่าลิ้มลองเป็นอย่างยิ่ง แต่ไว้ก่อนดีกว่าเอาไว้ว่างๆ กว่านี้ค่อยทำ (ตอนนี้ยังไม่ว่างขนาดนั้นว่ะทิน)

         "อยากบอกว่า เค๊าอ่ะนะ มีเครื่องเล่นเทปด้วยล่ะ... ถ้าพี่หอมฉุยเก็บแต่เทปไว้ ไม่มีเครื่องเล่น ก๊ะเหมือนมีรถแต่ม๊ะมีน้ำมันเติมอ่ะ... เอางี้ เพื่อให้เทปของพี่มันมีคุณประโยชน์ พี่ยกท้างหมดให้เค๊าจิ... แล้วมานจามีประโยชน์โดยทันที... ไม่ใช่มีไว้เป็นกำแพงบ้านอย่างนั้น...อ้อ เค๊าอ่ะนะ มีดีวีดีหนังต้นทุนต่ำ (ท่าทางเจ้าของมานจะม๊ะมีทุนสร้างเจงๆ เพราะขนาดเสื้อผ้านักซาแดง มานยางม๊ะมีให้ใส่กันท้างเรื่อง ซักกะคนเลยอ่ะ) เด๋วเค๊าไรท์ให้เอาม๊ะ เค๊ามีอยู่ปลามาน สองร้อยฝ่าเรื่อง เด๋วแลกก๊ะเทปออริจิ ของพี่ละกันเน๊อะ.. จัดห้ายย ด้วยฟาร์มเต็มจัย"

          ข้อเสนอของ ไอ้มุ๊กกี้ หัวหน้าวินมอเตอร์ไซต์ผู้มากอิทธิพลแถบชายแดน ก็เข้าท่ามิใช่น้อย แถมเสนอหนังต้นทุนต่ำให้อีกต่างหาก แต่พอบอกว่าเทปพันกว่าม้วนขนย้ายลำบากถ้ายกเครื่องเล่นเทปให้ผมน่าจะง่ายกว่า เห็นเงียบไปเลย

         "ถึงจะไม่ได้ฟังแล้ว แต่คิดว่าเวลาที่คุณมองเทปพวกนั้น คุณจะต้องคิดถึงช่วงเวลาที่คุณซื้อมา อายุขณะนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนั้น ความรู้สึกเมื่อได้ฟังเพลงในม้วนเทปเหล่านั้น ตอนนี้เทปไม่ได้ให้เสียงเพลงแก่คุณ แต่ให้ความทรงจำแทน.."

          Delicoco เธอให้แง่คิดไว้อย่างน่าสนใจทีเดียวครับ

         "อย่าเอาไปไหนนะคะ.....เก็บไว้อย่างนี้แหละ ก็ภูมิใจมิใช่หรือ กว่าจะมีตั้งพันม้วนอย่างนี้น่ะ แต่ละม้วนมีที่มาที่ไป ลองหยิบมาสักม้วนซีคะ......รำลึกเหตุการณ์....ที่เราไม่เคยลืม.......เรื่องราวจะพรั่งพรูออกมาในจิตในใจ.....หยิบซี......หยิบซี....."

          คำแนะนำจากพี่ คนสวย นี่แหละครับทำให้ข้อเสนอของหัวหน้าวินมอเตอร์ไซต์แถบชายแดนต้องมีอันตกไปในทันที

          ในขณะที่ผมเริ่มเข้าสู่ภวังค์จากการเพ่งมองไปที่กำแพงเทป พลันสายตาผมก็สะดุดเข้ากับเทปตลับหนึ่งชื่อว่า "UNTITLE เชน นฤภัย" ทำให้รู้สึกคุ้นๆ ว่าเคยเห็นชื่อนี้จากที่ไหนสักแห่งซึ่งน่าจะเป็นในบล็อกโอเคเนชั่นนี่แหละ ก็เลยทั้งงัดทั้งแงะออกมาด้วยความยากลำบากเนื่องจากเป็นตลับที่อยู่ล่างๆ เมื่อเปิดดูด้านในแล้วคิดว่าน่าจะใช่ จึงได้รีบต่อสายทางไกลต่างประเทศไปยังไอ้มุ๊กกี้โดยทันที เพราะเห็นเข้าไปป่วนในบล็อกนี้อยู่เป็นประจำ

         "เชน นฤภัย.. นฤภัย คเชนทร์.. อืมมม" ผมพึมพำอยู่คนเดียวก่อนเข้าสู่นิทรารมณ์

          เชน นฤภัย อัลบั้ม UNTITLE สงวนลิขสิทธิ์ พ.ค.2537 มีเพลงทั้งหมด 10 เพลงคือ นาวาชีวิต (ที่ท่านกำลังได้ยินอยู่นี้), คนชั้นสอง, เวลา, หร่อยมั้ยน้อง, ยังมีดาว, ค่ำนี้, บนดอย, ถนนดวงดาว, เส้นทางฝัน และคิดถึงเดือนเพ็ญ และเท่าที่ทราบปัจจุบัน เชน นฤภัย เป็นนักแต่งเพลงมือทองของค่ายเพลงชื่อดังแห่งหนึ่ง และฝังตัวเองปะปนอยู่ในโอเคเนชั่นอย่างเงียบๆ (ลองคลิกที่นี่สิครับ)

 ::: ฉันหลงรัก.. ผู้ชายคนนี้ :::
(เวอร์ชั่น : เอากะเค้ามั่ง.. อะคริอะคริ)

          ตอนนี้เทปชุด UNTITLE ถูกเสนอแลกด้วย Phantom คันงามของไอ้มุกกี้ ซึ่งมีกำหนดส่งมอบของกันในอีกไม่นานนี้.. (ตัดใจให้จริงๆ นะเนี่ย)

Phantom คันนี้แหละครับที่ไอ้มุกกี้จะแลกกับเทป

ขอขอบคุณ
เพลง : นาวาชีวิต
โดย : เชน นฤภัย
(นฤภัย คเชนทร์ หรือ ตี๋ โจนาธาน)

--