บ้านเมืองวุ่นวาย เพราะผู้นำขาดจริยธรรม ประเทศชาตฉิบหาย เพราะทหารเอาผลประโยชน์เป็นใหญ่
เกิดอะไรขึ้นกับประเทศ?

ในความรู้สึกประชาชนส่วนใหญ่ ต่างรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทยของเรา เมื่อเกมการเมือง ของคนบ้างคนไม่ยอมเลิกลา คิดว่าซักวันจะต้องกลับมาเป็นใหญ่ มันเป็นเรื่องราวที่ผู้คนฟังจนเบื่อ แต่ก็ไม่มีผู้ใดทำการอันใดเพื่อจัดการเพียงแค่คนๆ เดียว

มันเป็นต้นต่อที่หลายคน อยากจัดการ แต่ก็ติดกับปัญหาต่างๆ มีหลายคนอยากพลีชีพกำจัดคนระยำเพียงคนเดียวแต่ก็ทำได้ลำบาก  และมีหลายคนทนไม่ไว้กับการกระทำเพื่อนบ้านที่มันคิดว่าตอนนี้ประเทศไทยกำลังวุ่นวาย แล้วคิดจะออกมาสู้รบ เพราะคิดว่าทหารไทยคงไม่มีน้ำยา เพราะเพื่อนบ้านมองว่า ทหารไทย ปกป้องตำรวจเท่านั้น

เขมรไม่ใช้ศัตรูของประเทศไทย แต่ผู้นำมันคือศัตรูสัตว์นรกที่กรอบโกยผลประโยชน์ในประเทศมัน แล้วรับผลประโยชน์จากคนระยำ ที่คิดว่ามันคือผู้ยิ่งใหญ่ เขมร มันด่าเรา ทำร้ายเราสารพัด แต่ประเทศไทยที่มีศักยภาพที่ดีกว่าทุกด้านกับเป็นรองทุกครั้งไป

แนวชายแดนประเทศไทยกำลังวุ่นวายเพราะผู้นำเขมรคิดต่อกรวัดกำลังกับทหารไทย แต่ผู้นำเหล่าทัพที่ปกป้องดินแดนกับไม่สนใจใยดีต่อเหตุการณ์ ปล่อยให้ผู้ใต้บังคับบันชาที่หวงแหนประเทศชาติอยากจะออกไปตบหน้าผู้นำเขมรแทบใจจะขาด  เหล่าทหาร หาญกล้าคงทำได้เพียงรอคำสั่ง แต่เงินที่คนระยำมันทิ้งไว้และมีลูกๆ เป็นตัวประกันคงจะทำได้เพียงให้เขมรมันทำประเทศไทยต่อไป

ไอ้ขอทานจากเด็กจนๆ วันหนึ่งมันขึ้นมาเป็นผู้นำเขมร แล้วตั้งตนเป็นเชื้อเจ้า ทำตัวใหญ่โตในประเทศ ประชาชนเขมรกับไม่รู้ตัวว่า มันโกงกินขายแผ่นดินในประเทศให้ต่างชาติไปเท่าไรแล้ว เงินฝากที่ต่างประเทศมากมาย เขมรก็ไม่มีปัญญาไปตรวจสอบ เพระเกรงกลัวผู้นำที่หาแดกบนหลับประชาชนเขมร

ขณะที่คนระยำที่อยู่เบื้องหลังรัฐบาลไทยก็จ้องทำลายประเทศที่มันกำเนิดและหาผลประโยชน์ไปเสพสุขไม่รู้ชาตินี้จะหมดหรือเปล่า รากเหง้าของมันยังดำเนินการภายใต้รัฐบาลฆ่าประชาชน โดยทำไม่รู้ร้อนรู้หนาว เพียงต้องการหาผลประโยชน์จากประเทศชาติ โดยการทำลายประเทศให้จมลง

มันโยนเงินให้พวกข้าราชการ ที่ซื้อได้ ให้เป็นพวก และทำทุกอย่างเพื่อคนระยำให้ได้ผลประโยชน์และกลับมาเป็นใหญ่อีกครั้ง เกมมันไม่ได้จบแค่นี้ แต่มันยาวไม่รู้จบถ้าไม่ชนะมันก็เล่นกันไม่หยุดโดยมีประเทศไทยเป็นตัวประกัน

ทหารไทยยุคหลังๆ ความสามารถในการสู้รบไม่ค่อยจะได้พบ เลยไม่ได้เห็นความหาญกล้า และปกป้องประชาชน ประเทศชาติเท่าใด มีเพียงคำพุดคำสองคำ แต่การกระทำกลับหน้ามือเป็นหลังเท้า แต่ก็มีผู้นำทหารหลายท่านก็ออกมาปกป้องราชวงศ์ และประชาชนด้วยใจเป็นธรรม แต่การจะทำอย่างเปิดเผยก็ไม่ได้

ความขัดแย้งในผู้นำเหล่าทัพ จึงเป็นการขัดขว้างซึ่งกันล่ะกัน เมื่อกลุ่มหนึ่งต้องทำเพื่อผลประโยชน์ตัว และอีกกลุ่มหนึ่งทำเพื่อประเทศชาติ ด้วยจิตสำนึกความรักษ์ชาติเป็นใหญ่ เมื่อเป็นเช่นนี้ผู้นำเหล่าทัพจึงทำอะไรกันไม่ได้

เหตุนี้ต่อไปจะได้เห็นผู้ใต้บังคับบันชา ออกมาเคลื่อนไหวเพื่อประเทศชาติอย่ างแน่นอน

ถึงเวลาหรือยังที่ต้องทำอะไรสักอย่างให้ประเทศไทยสงบเสียที พ่อแม่พี่น้อง