แอบรัก  ... แอบคิดถึง

          ดื่นดึก... ดวงจันทร์เข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ  หนุ่มไกลบ้านกำลังจะล้วงกระเป๋ากางเกงหาใบสตางค์เพื่อชำระราคาอาหารและค่าน้ำในขวดสีอำพันที่เหลืออยู่ก้นขวดอยู่นิดหน่อย ..

          แว่วเสียงเพลงแผ่วๆ .... ลอยมาจากลำโพงที่หลับไหลอยู่ตรงซอกหลืบทางออกไปหลังร้าน   แหล่ะนั่นคือ  เป็นกริ่งสัญญาให้แขก (ผู้มีพระคุณ) ที่มาดื่มกินในร้าน ได้ทราบว่า    ได้เวลา คิดถึงห้องหับ   หรือจะไปต่อที่ไหน  ก็ไปเถอะ ! ( อะไรแบบนั้น..  ) 

   แต่ก็เนื้อหาและท่วงทำนองบทเพลงทำให้เขาต้องหย่อนตัวนั่งลง     และนั่งฟังจนจบเพลง ..แบบครุ่นคิดคำนึง     

.... เมื่อได้เห็นหน้าเขาเพียงหน่อยเดียว
รั้งเหนี่ยวจิตใจเลื่อนลอยเฝ้าคอยแอบมองเขาอยู่ได้
แปลกใจไม่เบานี่ใจของเราเป็นอะไร
ร้อนลุ่มกลุ้มใจจะบอกกับใครเขาอย่างไรเล่า

เมื่อได้เห็นหน้าแล้วลาจากลับ
เหมือนกับจิตใจวูบหายกระวนกระวายแสนจะเศร้า
เฝ้าเหม่อมองหาไม่พบหน้าตาพาเงียบเหงา
รู้แล้วตกเป็นทาสเขาให้เราคอยหา

โอ้..แปลกแท้ใจแอบรักคิดถึงเขาอยู่ได้
ปักจิตใจอยากพบเห็นหน้า
ร้อนรนทรวงในจะทำฉันใดให้เขารู้ว่า
รักคิดถึงเขาหนักหนาใครกันหละก็น่าจะรู้

ไม่ได้เห็นหน้ายิ่งพากลุ้มนัก
เขาจากไปหนแห่งใดโปรดทราบว่าใครเขาคิดถึงอยู่
ได้ฟังเพลงเตือนอย่าเลือนลับเลยหรือทำไม่รู้
เสียงเพลงแว่วได้ยินก้องหู ......  รู้ไหมเล่าใคร......เขาคิดถึง

          ก่อนอื่น  ก็ต้องยอมรับกันละ ว่า   บทเพลงจัดวรรคน้ำเสียง

 ความรู้สึกได้ลงตัวอบอุ่นชุ่มชื่นใจได้ดีทีเดียว   ประกอบกับภาพลักลักษณ์ใสซื่อและน้ำเสียงอ้อนเศร้า ของสาวไทบ้านของน้องสาวแกร่ง สู้ชีวิต(น้องต่ายอรทัยที่อมยิ้มเศร้าๆใสๆ บาดใจอยู่ด้านบน นั่นแหล่ะ)

        จึงก่อเป็นตะกอนสายธารน้ำไหลระรินรดเอ่อล้นในห้องหับหัวใจเปลี่ยวเหงาของใครหลายคน

        บทเพลงนี้...เป็นบทเพลงเก่าฉบับที่เอามาเล่าใหม่ใส่น้ำเสียงและเพิ่มอรรถรสในแบบกลิ่นอายสาวบ้านนา  เสมือนการได้ครุ่นคิดถึงหนุ่มบ้านไกลหรือ  หนุ่มไทบ้าน .. เดียวกันที่มาขายแรงงานที่หัวเมืองใหญ่  แต่บ่กล้าบอก ว่า “  คึดฮอดเขา หลายแท้เด้น้อ.... อ้ายเอ๊ย  ”    

     บทเพลงได้สอดรับกับความรู้สึกเหงา  คิดฮอดเฮือน คึดฮอดบ้าน

คึดฮอดอีแม่ ... อีพ่อ  อาจจะรื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ  ถึงกลับทำให้บ่อน้ำตาของใครบางคนให้ไหลซึมเบาๆ ได้

        จะว่าไปแล้ว... ความคิดถึงนี่ก๊ไร้เหตุผลที่มารองรับ  เวลาจะคิด ก็จะคิด  จู่ๆ  ก็แวบเข้ามาในความรู้สึก   ยิ่งเวลาได้ฟังเพลงมาแว่วหวานยิ่งจะทำให้ต่อมความรู้สึกมีท่วงทำนองอ่อนไหว  เป็นคำฮัก ที่สะกิดหัวใจ  เปิดประตู ความคิดถึงทลายได้

        แต่...  ความคึดฮอดความคิดถึง นี่แหล่ะ   จะทำให้เรามีแรงกายแรงใจที่จะสู้ต่อไป    แม้งานจะเหน็ดเหนื่อยแสนเข็ญ  แต่เพื่อคนที่เฮาฮัก  คนที่เฮาแพง   ฅนที่เฮาคึดถึง    ก็จะทำให้เฮาผ่านพ้นความทุกข์ยากไปได้

      ความรักที่งามง่าย  คือรักแบบพอเพียง  ให้เฮาแอบรักแอบคิดออด แอบคิดถึงแบบพอเพียง   ไม่น้อยไม่มากเกินไป  แบบพอดี

           ความรักที่แท้จริง  ก็อาจจะมาจากรักที่อิงแอบแบบไม่ต้องการยึดครอง   เป็นรักที่บริสุทธิ์ยืนยาว  เคียงคู่ห้องหับหัวใจไปตลอดกาล...

      กับคำเล็กๆที่ยิ่งใหญ่เสมอที่กลั่นจากดวงใจ ว่า  “   คิดถึง น่ะ  ” 

 ให้กับคนที่เรารัก   กับเพื่อนที่ใกล้ชิด  หรือ  อาจจะเป็นฅนไกล  ..

 หรืออาจจะเป็นเพื่อนบ้านในบล๊อก  ที่ไม่เคยแม้แต่ พบเห็นหน้า

 ..จะมีก็เพียงถ้อยคำผ่านอักษรถามข่าวคราว ฝากบอกความคิดคำนึงถึงส่งข่าวเงียบๆ  .. แล้ว    ก็เฝ้าแอบรอคอย ว่า เขาจะอ่าน หรือทราบ หรือเปล่า หนอ ?

ความฮัก  ความคิดถึงนี่   ทำให้โลกสั่นไหวได้จริงๆ  นะ

 ว่าแต่ว่า ...วันนี้ เราเอ่ย บอกคำ  ว่า  :

คิดถึง น่ะ ...กับ ใคร ใคร      แล้วหรื ยัง ล่ ะ  !