คุณทราบมั้ยค่ะ คำว่า "ดอยเต่า" มีที่มาจากอะไร ….ก.น้ำเต้า  ข.แตงโม... ติ๊ก ตอกๆๆๆ ^_^ เฉลยเลยแล้วกันนะคะ ที่มาของดอยเต่าก็คือ แตงโม ^O^ ค่ะ อ่ะๆ งงล่ะสิว่ามันเกี่ยวกันได้ไง เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า....

     สมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าได้เสด็จจาริกเทศนาสั่งสอนเผยแผ่พระธรรมไปตามท้องที่ต่างๆ จนได้เสด็จมาถึงดินแดนแห่งนี้ (ท้องที่อำเภอดอยเต่า) และประทับแรมสั่งสอนประชาชน ณ สถานที่ที่เป็นเนินเล็กๆ ภายใต้ร่มไม้ใหญ่อากาศเย็นสบาย ซึ่งไม่ห่างไกลจากหมู่บ้านมากนัก เมื่อประชากรทราบข่าวต่างก็มีความปีติยินดีเป็นล้นพ้น ก็ได้เตรียมภัตตาหารมาถวาย เมื่อพระพุทธเจ้าทรงรับบิณฑบาต แล้วสังเกตเห็นว่าสิ่งของที่ประชากรนำมาถวายนั้น มี "มะเต้า" (แตงโม) มากกว่าสิ่งของอื่นใด พระพุทธองค์จึงทรงทำนายและตรัสกับประชากรที่นำของมาถวายว่า "ดูกร ท่านทั้งหลายดินแดนแห่งนี้อุดมด้วยพืชพันธุ์ ธัญญาหาร ต่อไปภายหน้าจะเจริญรุ่งเรืองเป็นบ้านเมืองและขอตั้งชื่อสถานที่แห่งนี้ว่า "ดอนเต้า" (ดอนคือเนินเล็ก ๆ เต้า คือมะเต้า หรือแตงโม คำว่าดอนเต้า เรียกขานกันมาตั้งแต่บัดนั้น นาน ๆ เข้าก็เรียกเพื้ยนไปเป็น "ดอยเต่า" จนปัจจุบันนี้และชื่อดอยเต่าก็เป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลดอยเต่า เป็นหมู่บ้านดั้งเดิมมีประชาชนอาศัยอยู่หนาแน่น) อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ทางทิศเหนือตอนบนของประเทศไทย ที่ว่าการอำเภอดอยเต่า ตั้งอยู่ที่ บ้านแปลง 5 หมู่ที่ 3 ตำบลท่าเดื่อ บนถนนสายฮอด-แม่ตืน (ทางหลวงหมายเลข 1103 กิโลเมตรที่ 33) ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศใต้ 125 กิโลเมตร ไปตามถนนสายเชียงใหม่-ฮอด 90 กิโลเมตร (ทางหลวงหมายเลข 108) และตามถนนฮอด - แม่ตืน (ทางหลวงหมายเลข 1103)

     ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อที่นี่ก็คือ "ทะเลสาบดอยเต่า"  ซึ่งบริเวณทะเลสาบดอยเต่าแห่งนี้  แต่เดิมเป็นที่ตั้งของแก่งสร้อย มีชื่อร่ำลือกันในหมู่คนเรือที่เดินทางขึ้นล่องในลำน้ำปิงแต่โบราณว่าเป็นจุดหนึ่งที่ทางน้ำเล็กแคบ กระแสน้ำก็ไหลเชี่ยว โขดหินกลางน้ำก็มีมาก เป็นอุปสรรคแก่การขึ้นล่องของเรือแพ ปัจจุบัน เมืองสร้อยฯ และแก่งสร้อยจมอยู่ใต้ทะเลสาบ  แม่ปิงกว่าหกสิบเมตรเหนือเมืองสร้อยฯ ที่จมอยู่ใต้น้ำ มีวัดพระธาตุแก่งสร้อย เป็นวัดสำคัญของพื้นที่แถบนี้  ในอุโบสถของวัดมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งมีรูปหนึ่งเขียนเจดีย์พระบรมธาตุ และอาคารเสนาสนะที่มีการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่

     ความงดงามของทะเลสาบแห่งนี้ นอกจากผืนน้ำที่เสมอขอบฟ้าแล้ว ยังได้เห็นทิวเขาเขียวขจีทอดตัวเล่นระดับให้แสงและเงาในบรรยากาศที่แตกต่างกันตามช่วงเวลาของวันโดยเฉพาะยามเช้าและช่วงอาทิตย์อัสดง  มองเห็นเรือนแพน้อยใหญ่เรียงรายลอยลำอยู่ริมน้ำให้บริการนักเดินทางทั้งการล่องแพรับประทานอาหารหรือจะพักผ่อนค้างคืนตามแต่ความสะดวก กลางทะเลสาบมีเรือหางยาวของชาวบ้านล่องออกไปจับปลา บ้างก็ใช้ "ตุ้ม" หรือเครื่องมือจับปลาพื้นบ้านขนาดใหญ่ ดักปลาช่อน ปลาซิว ปลากด ปลาคัง ปลาเนื้ออ่อน ที่มีอย่างอุดมในแอ่งเป็นวิถียังชีพ นำกลับมาปรุงอาหาร หลากเมนูแนะนำ อาทิ ปลาเนื้ออ่อนทอดกระเทียม ยำปลากรอบ แกงเมืองปลาคังที่เน้นรสชาติจัดจ้าน ปรุงรสเครื่องแกงด้วยตะไคร้และขมิ้นสูตรพื้นบ้าน นั่งรับประทานอาหารรับลมเย็นสบาย บางครั้งอาจจะเจอกับสายฝนที่โปรยลงมาสร้างความเย็นสดชื่น ต้อนรับคนต่างถิ่นที่ไม่มีโอกาสพบเจอบรรยากาศแบบนี้บ่อยนัก อีกทั้งเรียกได้ว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่สำหรับการล่องแพในทะเลเหนือยอดดอยเต่าทีเดียว เกินที่ใครจะนึกไปถึงว่าบนภูเมืองเหนือมีทะเลให้เห็น จากเสียงเว้าวอนของไอ้หนุ่มดอยเต่าเมื่อวันวานให้ลูกหลานรีบกลับไปเยือนบ้านด้วยคำพื้นเมืองว่า "ขอให้ขะไจ๋ปิ๊กบ้านเน้อ" ^o^

มีเรือให้บริการ

วงนกแล