เตี่ยผมอายุ 84 ปี  

คือถ้าเตี่ยผมยังอยู่นะ วันนี้เตี่ยก็จะอายุ 84 ปี  

แต่เตี่ยผมตายไปตั้งแต่ผมอายุ 12 ขวบแล้ว  

**********************

ความตายของเตี่ยผมก็ง่ายเหลือเชื่อ  

เพื่อนของเตี่ย 2 คนมีปากเสียงกัน  

ถึงขั้นจะลงไม้ลงมือกัน   

เตี่ยผมก็เข้าห้าม

เปล่า...เตี่ยผมไม่ได้ถูกลูกหลง

ตอนค่ำของวันรุ่งขึ้น

เพื่อนของเตี่ยหนึ่งในสองคนนั้น

มาหาเตี่ยที่บ้าน

หิ้วเหล้าและอาหารมาด้วย

เหล้านั้นใส่ยานอนหลับ

เพื่อนของเตี่ยใช้มีดตัดหนัง

กรีดตั้งแต่อกจนถึงท้องน้อยของเตี่ย

เตี่ยตายไปง่ายๆ แบบนั้นเอง

**********************

เตี่ยตายไปตามคำพิพากษาของเพื่อน

ที่เห็นว่าเตี่ยควรจะตาย

เพียงเพราะเขารู้สึกว่า

เตี่ยเข้าข้างเพื่อนอีกคนหนึ่ง

**********************

เพื่อนของเตี่ยที่ผมเรียกว่าอาเจ่กนั้น

ถูกจับได้ยังไม่ทันข้ามคืน

ผมได้ให้อโหสิกรรมไปแล้ว

เขาติดคุกตลอดชีวิตไปแล้ว

และตายในคุกไปแล้ว

**********************

แต่คำพิพากษาของเขา

ทำให้ชีวิตของแม่ 1 คน ลูก 8 คน เปลี่ยนไป

จากลำบาก..เป็นลำบากที่สุด

พี่ผู้ชายสามคนต้องออกจากโรงเรียน

**********************

คำพิพากษาของเขา

ทำให้มีรอยแผลในใจของผม

ว่าผมควรจะไปใส่ใจกับเรื่องของคนอื่นหรือไม่

**********************

รอยแผลนั้นหายไปนานแล้ว

ผมก็ยังใส่ใจกับเรื่องของคนอื่น

มากบ้าง น้อยบ้าง เป็นเรื่องๆ เป็นคนๆ ไป

**********************

มีไม่กี่คนนักที่รู้เรื่องความตายของเตี่ย

ผมเคยเล่าเรื่องเตี่ยผมให้เพื่อนคนหนึ่งฟัง

ตอนนี้ผมถูกเพื่อนคนนั้นพิพากษา

ด้วยสาเหตุเดียวกันกับที่เตี่ยผมเคยได้รับ

ก็เข้าใจได้นะ -

เขาก็คิดว่าผมไปพิพากษาเขาก่อน

ว่าเขาผิด เพื่อนอีกคนหนึ่งถูก

ทั้งๆ ที่ถ้าเขากลับไปทบทวนดู

จะเห็นว่าผมไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเลย

**********************

เขาคงเอามีดมากรีดอกผมให้ตายไม่ได้

เพราะมันเป็นแค่วาทกรรมออนเอ็ม

แต่คำพิพากษาของเขา

ได้กรีดหัวใจผมขึ้นอีกรอยหนึ่งแล้ว

**********************