|
 หน้ากาก มนุษย์สร้างสรรค์ขึ้นมา บ้างบูชา บ้างว่าศิลป์ สวมใส่จนเคยชิน ลืมเสียสิ้นหนังหน้าเดิม แต่งแต้ม ยังพอล้าง ซีดจาง ยังพอเสริม ติดสันดาน พาลจะเพิ่ม ฮึกเหิมเกริม หลงตัวตน กระชากหน้ากากออก คนลวงหลอก คนหลงคน จริงแท้อย่าสับสน เพราะบางคนทำแนบเนียน หน้ากากที่แย้มยิ้ม แอบแทงทิ่มจนปวดเศียร หน้ากากอันสะอิดสะเอียน อาจวนเวียนคอยช่วยคน ทุกคน..ใส่หน้ากาก....
|