|
ไม่มีบ้านกลอนเหมือนใครเขา ก็เลยเอามาลงที่ตรงนี้ กลอนเก่าเก่าเก็บมาอ่านกันอีกที หากท่านมีเมตตาอย่าว่ากัน กลอนสั้นสั้นเพราะมันเป็นคอมเม้นต์ เปิดไปเห็นบ้านไหน...ไปสังสรรค์ ตอบสั้นสั้นดั้นสดสดให้กดทัน มิฉะนั้นกลอนจะหายเสียดายเอย.
งวดนี้ต้องขออภัยที่ไม่ลงเรื่องของเจ้าของบ้านที่คนโทใส่น้ำไปแสดงความเห็นเป็นร้อยกรองเอาไว้ แต่ก็แสดง url เอาไว้ให้ท่านไปติดตามอ่านได้... 
"ไม่รู้หรือเฮียตือนั้นพ่ออั๊ว อย่าซี้ซั้วทำเสล่อเดี๋ยวเจอตบ" ไอ้ ชา-ติ-หะ-มา สำรากซ่าส์ น่าบัดซบ มันเรียนจบ ส่งไปใต้ เผื่อตายเร็ว
http://www.oknation.net/blog/riverpoem/2007/09/21/entry-1 เสียงธรรมเสียงย่ำฆ้อง ระฆัง เสียงย่ำยาตราดัง กึกก้อง เสียงมนต์แพร่พะลัง ลือทั่ว ไปเฮย เสียงท่านคือเสียงร้อง ใฝ่หา เสรี
แสงธรรมเรืองรองแล้ว ถางทางแผ้วสู่หนทาง ธรรมะมิปล่อยวาง มิเว้นว่างห่างชาวชน กระสุนกระจายใส่ มิใส่ใจมิใช่ทน ศรัทธานำพาพ้น ประชาชนชูธงธรรม http://www.oknation.net/blog/pasalarksee/2007/09/27/entry-1
ไม่หวังไกล ไม่หวังกว้าง เพราะหวังยาก แค่ในโอเค ก็ลำบาก แล้วนิดเอ๋ย ถอดหน้ากาก กันเมื่อไหร่ คงใช่เลย ไอ้ที่เคย บอกไม่แบ่ง แว้งกัดกัน
http://www.oknation.net/blog/pasalarksee/2007/10/04/entry-1 เปรียบน้ำกลิ้งวิ่งไล่บนใบบัว มณีใสใกล้ตัวเป็นมุกล้ำ มองชีวิตคิดขนบขบเป็นคำ ร่ายลำนำจาก "ลำภา มัคศรีพงษ์"
http://www.oknation.net/blog/folkner/2007/10/08/entry-1 แม่จ๋า...พี่ยังไม่กลับมาบ้านเรา หลายสิบปี..ข่าวคราวไม่มาถึง จะตามหา..ไม่หวั่นไหว ไม่คำนึง ก่อนวันหนึ่งกระดูกแม่แปรเป็นดิน
http://www.oknation.net/blog/pasalarksee/2007/10/06/entry-1 เหินสู่ห้วงหาวดาวพราย ประกายพร่างพริบยิบยับ จันทร์นวลชวนดาววาววับ ระยิบยับรอรับดวงตะวัน
http://www.oknation.net/blog/chaleeja/2007/10/17/entry-1 เลือนลางทุกอย่างแล้ว เจ้าน้องแก้วโปรดช่วยพี่ อยากจำกลับลืมอยู่ทุกที อัลไซเมอร์อย่างพี่..ทำฉันใด
http://www.oknation.net/blog/chaleeja/2007/10/18/entry-1 หากหนาวเนื้อ..เชื่อพี่..มีคู่เถิด แต่หนาวใจ..ให้เปิด...ใจ..รับไอหนาว หนาวเนื้อ..ได้เนื้อห่ม..ข่มชั่วคราว หนาวใจ..ข่มใดเล่า..เท่าข่มใจ
http://www.oknation.net/blog/chompoopookha/2007/10/21/entry-1 นาทีนั้น เธอเป็นดาววาวแวว ฉายแสงแพรวพราวพร่างกลางเวหน พลันฟ้าดับดาวลับหาย...ใจหมองหม่น ในใจคนยังตรึงจิต...วิชชุดา
http://www.oknation.net/blog/raterko/2007/10/26/entry-1 ลุงเจริญรำพันถึงฝันร้าย ทะเลกลายหาดทรายสูญพยูนหนี อนิจจาน้ำตาท้นล้นปฐพี จะมีใครใยดีเท่าชาวบ้านเอย...
สู้ สู้ http://www.oknation.net/blog/kanis/2007/11/03/entry-1 มีเพลงเพราะๆ มาฝากด้วยครับ
เพลงสายชล :: จันทนีย์ อูนากูล เหม่อมองดูสาย น้ำวน เหม่อมองสายชล ที่ไหลริน เหม่อมองดูนก ผกผิน บินลับไป ยามเหงา เราถอนใจ บินไป ไม่กลับมา เปล่าเปลี่ยวจริงหนอ หัวใจ อยากจะรักใคร เศร้าใจทุกครา หมดแรงกำลัง อ่อนล้า และหลง ทาง เจ็บนั้น ยังเจ็บไม่จาง อ้างว้าง ดังสายชล แม้ใจจะเจ็บ เก็บมาคิดคิด อดีตช่างงามล้ำล้น มิเคยลืม ภาพเราสองคน มิเคยลืม ยังหลอกลวงตน มิเคยลืม.... ว่าเคยรักเธอ สาย ชล หลั่งรินไหลวน มาพานพบเจอ เหตุการณ์ผ่านไป ยังเพ้อ พะวงทุกวัน อก เอ๋ย ขมขื่นตื้นตัน จากกัน หรือฝันไป มิเคยลืม ว่าเคยรักเธอ สายชล หลั่งรินไหลวน มาพานพบเจอ เหตุการณ์ผ่านไป ยังเพ้อ พะวงทุกวัน อก เอ๋ย ขมขื่นตื้นตัน จากกัน หรือฝันไป..
เพราะเป็นคนชอบต่อปาก...ต่อกลอน (1) http://www.oknation.net/blog/konto/2007/08/28/entry-1 เพราะเป็นคนชอบต่อปาก...ต่อกลอน (2) http://www.oknation.net/blog/konto/2007/09/25/entry-1
|