• คนโทใส่น้ำ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-01-16
  • จำนวนเรื่อง : 212
  • จำนวนผู้ชม : 67334
  • จำนวนผู้โหวต : 698
  • ส่ง msg :
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



วันพุธ ที่ 14 พฤษภาคม 2551
เพราะเป็นคนชอบต่อปาก...ต่อกลอน (4)
Posted by คนโทใส่น้ำ , ผู้อ่าน : 337 , 21:19:35 น.  
พิมพ์หน้านี้


ไม่มีบ้านกลอนเหมือนใครเขา  
ก็เลยเอามาลงที่ตรงนี้  
กลอนเก่าเก่าเก็บมาอ่านกันอีกที  
หากท่านมีเมตตาอย่าว่ากัน  

กลอนสั้นสั้นเพราะมันเป็นคอมเม้นต์  
เปิดไปเห็นบ้านไหน...ไปสังสรรค์  
ตอบสั้นสั้นดั้นสดสดให้กดทัน  
มิฉะนั้นกลอนจะหายเสียดายเอย.  

รวมกลอนมาอีกแล้ว...
มาคั่นเวลาทุกครั้งที่คนโทใส่น้ำต้องห่างหายไปจากที่นี่สักระยะ...
หวังว่าคงจะคิดถึงกันบ้าง

เหนื่อยไหมกับทางสายนั้น
ทางที่ความฝันไม่รู้อยู่ตรงไหน
ทางที่ไม่มีคนเข้าใจ
ทางที่ต้องเดินไปอยู่ทุกทุกวัน

ฉันล้าเต็มทีแล้วเพื่อน
บนทางที่แลเลือนร้างฝัน
บนทางที่ไร้การแบ่งปัน
บนทางที่สายสัมพันธ์ลวงตา

ฉันหน่ายเบื่อเหลือจะกล่าว
กับเรื่องราวที่มิได้ปรารถนา
กับสิ่งมอมเมามายา
กับกาลเวลาดิ้นรน

เหนื่อยนะกับทางสายนั้น
เหนื่อยกับฝันที่ไร้ขอบเขตของเหตุผล
เหนื่อยที่ต้องย้ำใจย่ำอย่างจำทน
เหนื่อยที่ต้องคอยเล่นกล กับชีวิต......

"ลานเทวา"

ไปต่อปากต่อกลอนไว้ว่า...

ทางนั้นคือทางใด
โปรดเปิดใจช่วยเฉลย
หากเป็นทางที่คุ้นเคย
อย่าผ่านเลยเมื่อผ่านมา

เหนื่อยหน่ายพักเสียหน่อย
แล้วจึงค่อยเดินรุดหน้า
เส้นทางคือมายา
เป้าหมายข้างหน้าคือของจริง

http://www.oknation.net/blog/phutanow/2008/01/15/entry-1


พอศอ สองพันห้าห้าเอ็ด
ดิฉันมี ข่าวเด็ด มาบอกคุณ
เป็นข่าวดู ชมพู ชุลมุน
กำลังหัวหมุนเรื่องจัดตั้งรัฐบาล

วันนี้ต้องการเก้ากระทรวงใหญ่
วันหน้าไป ขออีก สองแล้วกาน
กลาโหมหากไม่มีใครจะค้าน
ขอควบนั่ง แม้ไม่นาน ก็ขอลอง

ครานี้คงสมหวังได้เป็นใหญ่
วันหน้ายังไง ข้าไม่สน ขอนั่งจอง
ชาวบ้าน ยินรายชื่อ รมต.สยอง
ขนลุกพอง คิดว่าผี หนีหลุมมา

เลือกครานี้ ใกล้มี รัฐบาลใหม่
ไม่แปลกใจ คนหน้าเก่า ธรรมดา
คุณหมอ เอ๊กซ์เรย์ ต่อมจรรยา
กลับพบว่า หดหายไป หาไม่เจอ

"นิดนรี"

ต่อปากต่อกลอนไปว่า...

คอศอสองศูนย์ศูนย์แปด
มีฝาแฝดคุ้นหน้าเป็นนายก
แฝดหนึ่งเป็นเงาจากเตานรก
แฝดหนึ่งสกปรกเปื้อนปากมอม

http://www.oknation.net/blog/pasalarksee/2008/01/25/entry-1/


เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง
เขาบินเอียงมาเป็นฝูง
เชือกผูกถูกลากจูง
ลอยสูงสูงต่ำต่ำมา
..............................

ยังบินไม่เข้าที่
ติดตีนผีรี่แซงหน้า
โด๊ปยาดีมีราคา
ส่งลัดฟ้าจากแดนไกล
..................................

โอยโอยร้องโอดโอย
อุ๊ยหิวโหยโกยเข้าไว้
แบ่งสันปันกันไป
ลงตัวไซร้ไม่กัดกัน
................................

เวลาน้อยไม่คอยท่า
โชคชะตาอาจพลิกผัน
ฟ้าฝนยังหลงวัน
คนรู้ทันมันพอมี
.................................

ขอโอกาสแม้ไม่ให้
ทำไรได้มาแล้วนี่
เอ้าเอากันอีกซักที
ครบขวบปีมีรางวัล
...............................

"Chompoopookha"

ต่อปากต่อกลอนไปว่า...

สิ่งที่เห็นเป็นเพียงแค่ส่วนยอด
หลุดเล็ดลอดเผยมาประชาเห็น
ที่ซ่อนซุกอุกอาจราษฎร์ลำเค็ญ
ก็ยังเป็นเชื้อหน่อทรราชย์กินชาติเรา

http://www.oknation.net/blog/chompoopookha/2008/02/01/entry-1/


มิอาจถนอมใจไปตลอดชาติ
มิอาจปล่อยใจดังปรารถนา
แม้นขัดข้องทั้งสองต้องเจรจา
เพื่อที่ว่าร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน

(เจ้าของปิดเอนทรีนี้ไปเสียแล้ว)
http://www.oknation.net/blog/pukpik/2008/02/01/entry-1/

หนึ่งปีอยู่ร่วมบล็อก..........เดียวกัน
เกิดเป็นความผูกพัน.........อันมีค่า
เพื่อนผองพี่น้องกัน..........ล้วนสมาน ไมตรี
หวังเพียงวันนี้วันหน้า........ยังเป็น เพื่อนกัน
http://www.oknation.net/blog/chalee2/2008/02/15/entry-1


   เปลื้องผ้าสิสาวน้อย         ขณะนี้มิมีใคร
ไยดีฤดีใส                          บริสุทธิเดียงสา     
   แม้ธารละหานแห้ง          วนะแกร่งเพราะเธอกล้า
อาบแสงอุษาพา                 รพิกอดตระกองขวัญ     
   โปรยปลิวละลิ่วลม          สิจะห่มพนมวัน
เผยร่างสะอางอัน               ยุวรุ่นดรุณศรี    
   ปลายฝนลุต้นหนาว         ดุจหนาวมิปรานี
สืบปราณลุผ่านปี               บมิง่ายฤทัยสม     
   เหมันต์และคิมหันต์         ขณะผันก็ผ่าวคม
สาวน้อยจะคล้อยตรม         ฤจะเติบประสบการณ์    
   เหนียมอายกระไรหนอ     วระโฉม ณ แดดฉาน
หล้าภพจะพบพาน             วิรภาพประทับตรึง    
   เปลือยหนามและลำนาง   อุทะขังวิเศษซึ้ง
เอื้อออมถนอมถึง                สุวสันตวรรษา    
   ผ้าใหม่สไบเขียว             สิจะเกี้ยววิโลกา
เรียวก้านสุกานดา              จะประดับฤดีแดน     
   ฝนดินฤดูดอน                ทุระซ่อนวิบากแสน
ขวัญเวฬุแร้นแค้น              ดลเกียรติฤดูกรรม    
    รักเธอและศรัทธา          วนะนาริเลิศล้ำ
หลงทางและขาดน้ำ           บมิตายเพราะปล้องน้อย

"ธมกร"

มิกล้าต่อปากกับคุณครูกานต์ แต่ไปเดาว่า...

ยามรุ่น หยุ่นมือ ยอดแหลม
โผล่แพลม เย้ายั่ว ตัวขาว
ยามสวย พวยพุ่ง สูงยาว
ยามสาว เปิดสไบ ให้ชื่นชม
http://www.oknation.net/blog/krugarn/2008/03/20/entry-2


I've cried so many tears now I have so many fears

เสียน้ำตามากมายให้ความรัก
หวาดหวั่นนักว่ารักชักหวั่นไหว
แม้หากมีใครรักชักกลัวใจ
อดีตรักชักใยให้ใจกลัว
http://www.oknation.net/blog/Germany/2008/04/04/entry-1


เพียงเริ่มต้นในหนทาง
อารมณ์อันบอบบางและอ่อนไหว
ผ่านหนาวผ่านร้อนสะท้อนนัย
ความเป็นไปอันผจญประจัญ

บนถนนจินตนาการ
ข้าเร่ตรมซมซานเรียงร้อยฝัน
ร่ำร่ายบทกวีแห่งชีวัน
สื่อถ้อยย้ำรำพันสมัยยุค

บนแก่นแท้อันโหยหา
สืบก้าวชีวาย่ำปลอบปลุก
อุปสรรคหนักเบาเร้ารุก
วนทุกข์วนสุขในมรรคา

บนความเป็นไปชีวิต
ไหววาดลิขิตโดยตัณหา
สรรพบทต่างต่างนานา
เขียนจดโดยชีวาพานพบ

"ลานเทวา"

ไปรำพึงรำพันถึงตัวเองไว้ว่า...

สรรพบทต่างต่างนานา
เขียนจดโดยชีวาพานพบ

น่าแปลกใจ...บางบทที่จดไว้
ความเป็นไป...ของเหตุ-ผล
ซ้ำซาก...แปลกพิกล
ต้องเตือนตน...ให้จดจำ
http://www.oknation.net/blog/phutanow/2008/04/05/entry-2


..ความเงียบ..
มีเพียงสายลมพัดแผ่วๆ
แว่วๆ ใบไม้ไหว
เพียงนั่งนิ่งปล่อยทุกสิ่งหมุนไป
ปล่อยวางใจให้ว่าง..ว่างเปล่า

อยู่ในความเงียบ..เงียบสงบ
เพื่อพบเพื่อถามใจเรา
เพื่อตรึกเพื่อตรองกรองเกลา
เพื่อบรรเทาเบาบาง..บางสิ่ง

มองใจด้วยใจด้วยรู้สึก
ด้วยสำนึกในสัจจะขณะนิ่ง
ค้นให้พบความหมาย..จริงๆ
แล้วละทิ้งในสิ่งไร้คุณค่า..

"จันทร์วารี"

...แต่กับตัวเอง รู้สึกว่า....

ไม่มีหรอก..สิ่งใด..ไร้คุณค่า
เพียงแต่ว่า..เวลา..มาไม่ถึง
วันหน้ามี..วันนี้ไม่..ให้คำนึง
คิดให้ซึ้ง..เลือกให้ได้..ใจเย็นเย็น
http://www.oknation.net/blog/waranin/2008/04/24/entry-1


โปรแกรมที่ 5  เดือนธันวาคม ไปเที่ยวนอนเต้นท์  สัมผัสอากาศหนาว
อำเภอภูเรือ  เที่ยวฟ้าเพียงดิน  ภูทับเบิก เขาค้อ ภูหินล่องกล้า  จังหวัดเลย

โปรแกรมห้า น่าสนใจ
อยากเที่ยวไป ค้นคืนวัน
ย่ำย้อนรอย ร้อยความฝัน
เคยสุขสันต์ วันเยาว์วัย
http://www.oknation.net/blog/lovetour/2008/04/11/entry-1


๏ เห็นเส้นขอบฟ้านั่นใช่ไหม 
ฉันเคยแกว่งไกวเมื่อได้เห็น 
โค้งฟ้าลับโค้งเหมือนลำเค็ญ 
ไกลเกินจะเป็นอย่างจินตนา 

๏ เวิ้งฟ้าเวิ้งน้ำตัดเส้นนั้น 
จินตนาฝันหวั่นผวา 
ขอบฟ้าไหวไหวไกลเกินตา  
ไหวใจไหวกว่ากระทบใจ 

๏ ยินคลื่นครวญครางระลอกคลื่น 
เหมือนแอบสะอึกสะอื้นกับน้ำใส 
ฝั่งนี้กับฝั่งโน้นนอกกับใน 
ไกลกับใกล้ได้รู้เหมือนไม่รู้ 

๏ ยินเสียงหัวใจไหวและหวาด 
ทุกเสียงคลื่นสาดวาดใจสู่ 
เสียงทรายเสียงใจไหวเกรียวกรู 
สรรพเสียงเคียงคู่ฤดูใจ 

๏ แสงทองตัดโค้งลับขอบฟ้า 
บางแสงเหว่ว้าคล้ายอ่อนไหว 
บางแสงอบอุ่นละมุนละไม 
ตัดขอบฟ้าไกลจนใกล้ตา 

๏ เห็นเส้นขอบฟ้านั่นใช่ไหม 
ตัดเส้นหัวใจใกล้มือคว้า 
ความรักรับรู้และเป็นมา 
และรู้ว่าความรักเช่นนั้นแล้วฯ 

"นายทิวา"

แปลกใจที่เห็นนายทิวาในมุมหวาน...

บทจะหวานก็หวานน้ำตาลหนี
เลือดกวีมีทั่วในตัวเขา
โหดมันฮาเลียนล้อก็ไม่เบา
นี่คือเขายอดชายนายทิวา

http://www.oknation.net/blog/naitiwa/2008/04/22/entry-1

นิ้วน้อยน้อยเกาะนิ้วนั้น
คือผูกพันมีความหมาย
เป็นสายใยสัมพันธ์มั่นมิคลาย
เป็นริ้วลายสลักลงตรงกลางใจ

(จำไม่ได้ว่าเม้นต์ไว้บ้านไหน บังเอิญคีย์ใส่ notepad ไว้)

เพราะเป็นคนชอบต่อปาก...ต่อกลอน (1)
http://www.oknation.net/blog/konto/2007/08/28/entry-1

เพราะเป็นคนชอบต่อปาก...ต่อกลอน (2)
http://www.oknation.net/blog/konto/2007/09/25/entry-1

เพราะเป็นคนชอบต่อปาก...ต่อกลอน (3)
http://www.oknation.net/blog/konto/2007/11/05/entry-1

(ภาพและเพลงจากอินเตอร์เน็ต)


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 59
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 19/05/2008 เวลา : 03.05 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit

ความคิดเห็นที่ 58
แฟนผีแดง วันที่ : 19/05/2008 เวลา : 00.37 น.
http://www.oknation.net/blog/ManUtd
RYAN  GIGGS

อัพเรื่องใหม่แล้วคับ
ความคิดเห็นที่ 57
theeratatt วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 23.50 น.
http://www.oknation.net/blog/thebier

หนาวดี
ความคิดเห็นที่ 56
chalee วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 20.25 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   


ต๊ะเอ๋

ป๊ะป๋า หนูเอาสาวคนโท มาให้คนโทคนหนุ่มจ๊า


"นู๋ลี"
ความคิดเห็นที่ 55
YOKUJUNG วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 19.51 น.
http://www.oknation.net/blog/yokujung
 Follow your heart and your dreams will come true. 

บ้ายทาสีสวยอีกแล้วนะคะ
ความคิดเห็นที่ 54
เอื้อยนาง วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 19.46 น.
http://www.oknation.net/blog/ouynang

ก็คิดถึงจึงแวะมา
มีเวลาเพียงน้อยนิด
ได้ฟังเพลงวังเวงจิต
ขอฟังอีกนิดหนึ่งรอบนะ
ความคิดเห็นที่ 53
ยายเม้าท์เองค่ะ วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 08.18 น.
http://www.oknation.net/blog/yaimout
"เม้าท์"  กันไหมคะ? คุณๆขา....

ชื่นชมด้วยการ+1 โหวตค่ะ
ความคิดเห็นที่ 52
วิตามินบี วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 00.34 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
ความอ่อนน้อมถ่อมตน คืออาภรณ์ประดับกายที่งดงาม


ทางนั้นคือทางใด
โปรดเปิดใจช่วยเฉลย
หากเป็นทางที่คุ้นเคย
อย่าผ่านเลยเมื่อผ่านมา

เหนื่อยหน่ายพักเสียหน่อย
แล้วจึงค่อยเดินรุดหน้า
เส้นทางคือมายา
เป้าหมายข้างหน้าคือของจริง

บีชอบบทนี้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 51
thesaint วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 23.32 น.
http://www.oknation.net/blog/thesaint
----น่าเศร้าใจ...ที่มีผู้นำเฮงซวย...ระยำหมา...หอกหัก----  


------มาเยี่ยมด้วยเหตุผลง่ายๆ คิดถึงในไมตรีจิตครับ -----
ความคิดเห็นที่ 50
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 20.54 น.
http://www.oknation.net/blog/suntawanyim

ดีครับ บทเดียวจบกินใจ
ความคิดเห็นที่ 49
กัญจ์ วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 15.59 น.
http://www.oknation.net/blog/mint
 สรรพสิ่ง ล้วน แปรผัน ตามกาลเวลา .

กลอนเพราะ บ้านสวย รวยวาจา

แวะมาเยี่ยม..หลังจากตื่นนอนยามบ่าย..

ไปบ้านไหนไม่ค่อยถูก เลยมาตั้งหลักแถวนี้ก่อน

เหมือนมาเม้นแล้ว..ตั้งะบ้านทาสีใหม่ แต่เอ้...
ถูกบ้านเหรือเปล่าหว่า..


ความคิดเห็นที่ 48
ชาลี วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 14.34 น.
http://www.oknation.net/blog/chaleejang
This land taught me the value of life.

ก๊าก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คห.47 ต่อกลอนได้เยี่ยมยอด โคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


http://www.oknation.net/blog/Memyself/2008/05/16/entry-2
ความคิดเห็นที่ 47
supameeh วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 10.53 น.
http://www.oknation.net/blog/digitalmedia
เปิดโลกทัศน์ ดิจิตอลมีเดีย


ยอดเยี่ยมครับ ผมก็ชอบต่อกลอนเหมือนกัน
แต่ช่วงหลัง ๆ สมองตื้อ ๆ เลยไม่ได้อาจหาญต่อกลอน
กับใคร เอนทรีนี้มาจุดประกายผมอีกครั้ง

ขอต่อกลอนกับคุณคนโท สักหน่อยครับ
ความคิดเห็นที่ 46
chettapat วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 10.50 น.
http://www.oknation.net/blog/chettapat

มาอ่านครับ
ความคิดเห็นที่ 45
raksanok วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 10.34 น.
http://www.oknation.net/blog/raksanok
รักสนุกเพราะความสุขอยู่ที่ใจ

ช่างต่อกลอนจังเลย

เรื่องกลอนขอแค่อ่านละกัน

ทั้งต่อและแต่งไม่เป็นเลย
ความคิดเห็นที่ 44
apooh วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 00.29 น.
http://www.oknation.net/blog/bedtaled
ในบางคราความรู้สึกที่ลึกล้ำ เหยียบย่ำย้ำในหัวใจเศร้า เมื่อมองเห็นเส้นทางระหว่างเรา เงียบเหงา ว้าเหว่วังเวงจำ (ดั่งดวงหฤทัย) : ทมยันตี

ไม่ว่าพี่จะไปไหน
เที่ยวขอให้สนุก
งานขอให้สำเร็จ
ไปเรือไม่มีพายุ
ไปเครื่องไม่มีหลุมอากาศ
ไปรถไฟให้ทางต่อดี
ไปถนนให้เจอปั้มตลอดทางค่ะ

แล้วกลับมาเร็วๆๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 43
apooh วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 00.27 น.
http://www.oknation.net/blog/bedtaled
ในบางคราความรู้สึกที่ลึกล้ำ เหยียบย่ำย้ำในหัวใจเศร้า เมื่อมองเห็นเส้นทางระหว่างเรา เงียบเหงา ว้าเหว่วังเวงจำ (ดั่งดวงหฤทัย) : ทมยันตี



เรื่องกลอนนี้ไม่ได้เลย อ่านไม่เข้าใจ แต่งก้อไม่เป็น นับถือ นับถือ

ความคิดเห็นที่ 42
มีนา วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 00.15 น.
http://www.oknation.net/blog/mena
มุมมองของมีนา

ตามมาทวงคำเฉลยเรื่องอินสบรูคอีกรอบค่ะ
ความคิดเห็นที่ 41
roselobster วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 23.10 น.
http://www.oknation.net/blog/Memyself
" บ ท ก วี ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น ข อ ง ค น แ ต่ ง....แ ต่ เป็นของคนที่ต้องการมันต่างหาก " 

สีบ้านนี้เย็นใจ เย็นตาดีนักแลลลลลล
ความคิดเห็นที่ 40
chalee วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 16.43 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   

ฮา
คงนึกล่ะสิว่ามันไม่ไปไหนรึไงฟระ

ฝนตก ไฟดับ ไปหลับมาแย๊ว ตื่นมาก็กิน ไฟมาเปิดเครื่อง

ป๊าดดดด เจอบ้านใหม่ อย่างที่นึกไว้ตอนเข้ามาไม่ได้มะเช้า อิอิ


"นู๋ลี"
ความคิดเห็นที่ 39
chalee วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 16.40 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   

ป๊าสวย

มะใช่ป๊าสวย บ้านสวยแระ ตะกี้ ชายหาดเล็กไปหน่อย ตอนนอะเครแระ อิอิ

นึกแย๊ว ปิดบ้าน ทาสีใหม่ ครึ่งวัน

เร็ว เจง ๆๆ วิศวเกิน คนเนี้ย


"นู๋ลี"
ความคิดเห็นที่ 38
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 08.48 น.
http://www.oknation.net/blog/rinn

กลอนเพราะ ๆ ทั้งนั้นเรยย...
ความคิดเห็นที่ 37
ทิวสน วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 22.45 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

พี่ช่างกล้า...ช่างเก่งต่อกลอน (มิใช่ต่อกร) จริงๆ

อ่านไป ยิ้มไป และซาบซึ้งกับเพลงเก่าที่ชื่นชอบ
และไม่ได้ฟังนานแล้ว

ขอบคุณครับ

* * * * * * * * * *
ความคิดเห็นที่ 36
chalee วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 20.49 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   

พี่มุกกี้ เหตุไฉน ผลุบๆๆๆ โผล่ ๆๆๆๆเนี่ยเฮ้อออออออออ

มารับไม้ต่อจากป๊ะป๋าเหยอ

อยู่กันไม่เคยครบเร เด๋วคนนุงหาย เด๋วคนนุงโผล่

"นู๋ลี"
ความคิดเห็นที่ 35
mookie วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 20.19 น.
http://www.oknation.net/blog/mookie
มนุษย์…ยืดสุดตัว ก็ไปไม่ถึงไหน  ก้มต่ำสุดก็ไป ไม่ได้ไกล.. แล้วใยยังไขว่คว้า หาในสิ่งเกินตัว...

บ้านไม่มีกลอน รุ่นนี้ไม่ต้องล็อก... เปิดประตูอ้าซ่าส์ ยังปลอดภัยดี...

ป๊ะป๋าพักร้อนเหรอครับ รีบกลับมาเน้อ คิดเถิงงง

ความคิดเห็นที่ 34
chalee วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 20.17 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   

ยัยมิ้น
มันมาใส่กลอน..."รวมมิตรสะกิดรัก"




"นู๋ลี"
ความคิดเห็นที่ 33
กัญจ์ วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 19.59 น.
http://www.oknation.net/blog/mint
 สรรพสิ่ง ล้วน แปรผัน ตามกาลเวลา .

ด้วย..การงานยุ่งเหยิง หนักหนา
รัก..บลอกเกินห้ามวาจา เลือกยาก
จาก..แล้วพี่จำจรจาก พรากไป ไกลกัน
ใจ..พี่ห่วงหาอาลัย กลับมา คืนถิ่น

ความคิดเห็นที่ 32
chalee วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 18.27 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   


เพราะเป็นคนชอบต่อปากต่อกลอน
เลยจับกลอนมานอนไว้ที่ในบ้าน
วันไหนที่จะหายไปนานนาน
นอนขวางบ้านซะอย่างนั้นนะเจ้ากลอน

“นู๋ลี”
๑๕ พ.ค.๒๕๕๑
ความคิดเห็นที่ 31
naitiwa วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 17.53 น.
http://www.oknation.net/blog/naitiwa
...ที่เห็น ที่เป็นไป ใช่ ไม่ใช่ ไม่สำคัญ...

ต่อปากต่อคำ
ส่งต่อรอยจำยุคสมัย
ระหว่างอะไรกับอะไร
ด้วยหัวใจจดจำฯ

แหะ แหะ
แวะมาอ่านครับ
สวัสดีครับ
ความคิดเห็นที่ 30
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 17.10 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit

อ่านกลอนซะจุใจเลยน๊ะ...จิงจิ๊ง...

จะไปไหนเหรอคะ หายหน้าหายตาน่ะ..
ความคิดเห็นที่ 29
BlueHill วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 13.00 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

น้ากล้วย (ยืมพี่มะอึกมาใช้) ผมไม่ถนัดแต่งกลอน
น้ากล้วยอย่าว่านะครับ
น่ากล้วย ขอบคุณครับ
ความคิดเห็นที่ 28
กระเช้าสีดา วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 10.41 น.
http://www.oknation.net/blog/thanapa

สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากนะคะที่แวะไปตอนที่ไม่อยู่
และขอบคุณที่ให้กำลังใจเรื่องคุณแม่ค่ะ

พอจะว่างนิดหน่อยเลยแวะมาอ่านกลอนเก่าเก็บ
แต่ดีค่ะ ทั้งกลอน ทั้งภาพ และเพลง

นิ้วน้อยน้อยเกาะนิ้วนั้น
คือผูกพันมีความหมาย
เป็นสายใยสัมพันธ์มั่นมิคลาย
เป็นริ้วลายสลักลงตรงกลางใจ

ชอบบทนี้จังเลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 27
มะอึก วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 10.09 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom