กรณีรัฐมนตรีแถลงลาออกเมื่อวันก่อน

ทำให้อดนึกไปถึงเรื่อง "รามเกียรติ์ ตอนไมยราพสะกดทัพ" ไม่ได้

ทศกัณฐ์ขอให้พญาไมยราพใช้ยาสะกดทัพแล้วฆ่าพระรามพระลักษณ์

เมื่อพระรามมีนิมิต หนุมานจึงรับอาสาหาวิธีป้องกันโดยนิมิตตนใหญ่เท่าเขาจักรวาล และเอาหางวงเป็นปราการล้อมรอบกองทัพลิง โดยอ้าปากอมพลับพลาไว้ และใช้ลิ้นเป็นประตูเปิดปิด

เมื่อพญาไมยราพเล็ดรอดเข้าไปได้ จึงเอายาสะกดใส่กล้องแล้วเป่าไปทำให้เหล่าวานรทั้งหลายหลับสนิท พญาไมยราพก็ช้อนเอาพระรามขึ้นใส่เหนือบ่าแล้วรีบแทรกแผ่นดินกลับไปเมืองบาดาล

ครั้นพระรามถูกพาตัวไปแล้วหนุมานก็ตื่นฟื้นกายเห็นไม่พบพระราม จึงอาสาไปช่วยพระรามที่เมืองบาดาลตามที่พิเภกแนะนำ คือ ไปยังสระบัวต้นทางที่จะไปเมืองบาดาลเห็นบัวดอกหนึ่งใหญ่เท่ากับกงรถจึงหักก้านบัวออกแล้วนิมิตตนเองลอดไปตามสายบัว แล้วแลเห็นกำแพงล้อมป้อมค่ายมีหมู่ยักษ์นับพันเฝ้า ด่านแรก หนุมานจึงฆ่าหมู่ยักษ์และช้างด่านที่สอง ทำลายภูเขาเหล่าเพลิงกรดจนดับสิ้น ด่านที่สาม จับขยี้ยุงซึ่งตัวเท่าแม่ไก่ ด่านที่สี่ พบมัจฉานุซึ่งเป็นลูกของหนุมานกับนางสุพรรณมัจฉาและเป็นบุตรบุญธรรมของพญาไมยราพ เมื่อสู้รบกันเป็นเวลานานแต่ไม่ปรากฏแพ้ชนะ จึงได้ทราบว่าทั้งสองเป็นพ่อลูกกัน และบอกใบ้จนหนุมานหาทางลงไปถึงที่อยู่ของไมยราพและได้พบนางพิรากวนจึงถามนางว่าได้นำพระรามไปขังไว้ที่ใด นางตอบว่าขังอยู่ที่ดงตาลท้ายเมืองบาดาลแต่การที่จะผ่านเข้าไปถึงที่อยู่ไมยราพจะต้องผ่านนายประตูซึ่งมีตราชูชั่งน้ำหนัก หนุมานจึงคิดอ่านผ่านด่านที่ห้าซึ่งมีตราชูคอยชั่งน้ำหนักโดยแปลงตัวเป็นใยบัวติดสไบของนางพิรากวนเข้าไป เมื่อนางเดินไปที่ด่านชั่งน้ำหนักปรากฏว่าตราชูเกิดลั่นเดาะหักลงมา พวกยักษ์จึงถามว่าพาใครเข้ามาจึงทำให้ตราชูหัก นางพิรากวนตอบว่า ตนมาผู้เดียวดังที่เห็นอยู่ส่วนการที่ตราชูหนักนั้นก็มันเก่าคร่ำคร่าจึงผ่านด่านไปได้

จากนั้นหนุมานจึงร่ายเวทอำพรางตัวรีบไปที่กรงขัง เมื่อมาถึงก็ร่ายมนต์สะกดหมู่ยักษ์ที่เฝ้าพระราม ครั้นแล้วหนุมานก็เห็นพระรามนั่งหลับอยู่ในกรงเหล็กใหญ่ก็ก้มลงกราบและทำลายกรงเหล็กแล้วช้อนองค์พระรามรีบพาเหาะจากเมืองบาดาลมาถึงเขาสุรกานต์จึงวางองค์พระรามพักไว้ที่แท่นฝากเทวดาฟ้าดินปกปักรักษา เพื่อกลับมาฆ่าไมยราพ

ระหว่างการต่อสู้ทำอย่างไร หนุมานก็ไม่สามารถฆ่าไมยราพได้จึงร้องถามนางพิรากวนว่าเป็นเพราะเหตุใด นางตอบว่า ไมยราพถอดจิตออกเป็นตัวแมลงภู่ใส่กล่องแก้วแล้วเอาไปซ่อนไว้ในยอดเขาตรีกูฏ หนุมานจึงนิมิตร่างใหญ่เท้าเหยียบอกไมยราพแล้วง้างมือไปที่ยอดเขาคว้าตัวแมลงภู่ที่เป็นหัวใจของไมยราพแล้วขยี้ ไมยราพถึงแก่ความตาย หนุมานกลับไปปล่อยไวยวิกแล้วตั้งให้เป็นเจ้าเมืองบาดาลแล้วให้มัจฉานุเป็นอุปราช หิ้วเศียรไมยราพเหาะกลับมายังเขาสุรกานต์

หนุมานนั้นอาสาที่จะปกป้องพระราม

แต่เมื่อเผลอถูกสะกดจนหลับไปปล่อยให้ไมยราพ "อุ้ม" พระรามไปได้

ก็ยังอาสาที่จะไป "แก้ไข" เหตุการณ์ที่ตนมีส่วนเกี่ยวข้อง

สุดท้ายสามารถแก้ไขเหตุการณ์ได้และยังกำจัดศัตรูของพระรามได้อีกด้วย

อะไรจะเกิดขึ้นในรามเกียรติ์

ถ้าหนุมานตื่นขึ้นมาแล้วประกาศลาออกก่อนจะสะบัดหางเดินออกไปเฉยๆ

รัฐมนตรีมีหน้าที่ต้องปกป้องผลประโยชน์ประเทศชาติ เข้ามาทำงานก็ถือว่าอาสา

ดันกลับทำตัวเหมือนโดนมนตร์โดนยา

เอาผลประโยชน์ของประเทศชาติไปประเคนให้ต่างชาติ

แล้วยังมีหน้ามาบอกว่า "ผมขอรับผิดชอบ"

หากประเทศชาติเสียหายไปด้วยกรณีนี้ อย่าว่าแต่รัฐมนตรีคนเดียวเลย

ต่อให้ทั้งคณะรัฐบาล ทั้งโคตรเหง้าวงศ์ตระกูลของ ฯพณฯท่านทั้งหลาย

ก็รับผิดชอบไม่ไหว

จากนี้ไป นอกเหนือจากต้องเลิกบริหารบ้านเมืองแล้ว

ฯพณฯ ท่านควรจะต้องถูกตีตรวนขื่อคาตามระบิลบ้านเมืองชั่วชีวิตอีกด้วย

ผิดที่ทำ ยังระยำ ทำไม่รู้ผิด

ทำแล้วปิด ปล่อยให้ผิด ไอ้ระยำ

ผิดแล้วไม่สำนึก ยังพูดคึก ให้คนขำ

อธิปไตยถูกล่วงล้ำ ไหนล่ะคำ "รับผิดชอบ" มึง