ความจริงตั้งใจว่าจะพักการเข้าบล็อกสักพักใหญ่ๆ ด้วยสถานการณ์รอบตัวและภารกิจส่วนตัวทำให้ไม่มีเวลาเขียน อ่าน แสดงความเห็นเท่าไหร่เลย จึงได้นำเรื่องเก่าๆ ที่เคยเขียนไว้ 2 เอนทรี มาเรียบเรียงใหม่แบ่งเป็น 6 เอนทรี เพราะเห็นว่าไม่ควรเขียนยาวๆ ในเอนทรีเดียว ...แต่แน่นอนว่า ความต่อเนื่องในอารมณ์ระหว่างการอ่านย่อมแตกต่างกันด้วย ...แม้กระทั่งคนเขียน มาอ่านเองยังรู้สึกได้... และแม้จะมีบางคน(แกล้ง)ทักว่า เขายิงกันจะเป็นจะตาย ยังจะมาเขียนเรื่องรักอยู่ได้... ก็เพราะไม่รัก เพราะรักผิดๆ นี่มิใช่หรือ ประเทศชาติจึงเป็นเช่นวันนี้... ในเรื่อง มิยูกิที่รัก (6) จดหมายฉบับแรกจากมิยูกิ..จบบริบูรณ์  ความคิดเห็นที่ 34 ของคุณเป๊ปซี่ ทำให้อยากจะเขียนอีกสักเรื่องหนึ่ง คุณเป๊ปซี่ เขียนแสดงความเห็นไว้ดังนี้ครับ ...เฮ้อ !! อ่านซะเหนื่อยเลยกว่าจะจบ... ...แต่ผมว่าเธอยังรัก "ไทซัง" อยู่นะ... ...ไม่งั้นไม่ติดต่อเขียนจดหมายมาหรอก... ...รูปลูกสาวนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอเยาะเย้ย... ...เธออยากจะให้ไทซังรู้ว่าเธอมีความสุขดีและยินดีกับเธอด้วยเท่านั้น... ...ความรัก...ใช่จำเป็นต้องจบลงด้วยการอยู่ด้วยกันที่ไหน... ...ความรักคือความยินดีที่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขต่างหาก... ..."ไทชัง" เองต่างหากที่ไม่รู้จัก "ความรัก"...!!! ขอบคุณคุณเป๊ปซี่ สำหรับเบียร์สองลังที่สนามฟุตบอล สำหรับความเห็นที่ดีมากๆ ครับ เรื่องที่ทำให้ผมอยากเขียนมาจาก 2 บรรทัดนี้ ...ความรัก...ใช่จำเป็นต้องจบลงด้วยการอยู่ด้วยกันที่ไหน... ...ความรักคือความยินดีที่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขต่างหาก... เนื่องจากได้เคยอ่านเรื่อง "ความรัก" มา 2 แบบ 2 เรื่องที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ "ผีเสื้อ" เมื่อไม่นานมานี้ มีทั้งความรักแบบที่ไม่จำเป็นต้องครอบครองหรืออยู่ด้วยกัน และความรักแบบไปไหนไปกัน เธอตายฉันก็จะตายด้วย หรือถ้าเธอไปจากฉันเธอก็จงตายเสียเถอะ ::: :: ::: :: ::: ในพจนานุกรมสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ในนิยามคำว่า "รัก" ไว้ว่า "ชอบอย่างผูกพันพร้อมด้วยชื่นชมยินดี" และให้นิยามคำว่า "ผูกพัน" ไว้ว่า "ติดพัน เอาใจใส่ ใฝ่ใจ รักใคร่" ถ้าจะว่ากันตามพจนานุกรมและในเชิงศาสนา ความรักที่ยึดติด ยึดมั่น ถือมั่น ครอบครอง นั้นย่อมสู้ ความรัก ความยินดีในรักด้วยความไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่ได้ จึงมีคำกล่าว "ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์" หรือ "ความพลัดพรากจากสิ่งที่รักนั้นเป็นทุกข์" เพราะรักนั้นเป็นรักที่ยึดติด ::: :: ::: :: ::: แต่จะมีสักกี่คนที่รักอย่างไม่ยึดติด รักอย่างไม่หวังครอบครองสิ่งอันเป็นที่รัก??? ::: :: ::: :: ::: ผีเสื้อสีขาว เคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งแต่จำชื่อหนังสือ ชื่อผู้เขียนไม่ได้เสียแล้ว เพราะไปยืนอ่านในร้านหนังสือ (ต้องขออภัยต่อผู้เขียนและสำนักพิมพ์เป็นอย่างสูง และหากใครได้เคยอ่านเรื่องนี้ กรุณาแจ้งชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียนด้วย เพื่อแก้ไขในเอนทรีนี้) เนื้อเรื่องที่จำได้คร่าวๆ คือ ชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่ง รักกันมาก จนเกือบจะแต่งงานกันอยู่แล้ว ต่อมามีเหตุให้หญิงสาวเจ็บป่วย (จำไม่ได้ว่าเป็นอุบัติเหตุหรือเป็นโรคร้าย) ต้องเข้าโรงพยาบาล หญิงสาวนั้นอาการหนักถึงขั้นอาจจะต้องเสียชีวิต แฟนหนุ่มว่าที่เจ้าบ่าวจึงอธิษฐานว่าขอให้หญิงสาวหายเป็นปกติ แม้จะตนเองจะต้องเสียอะไรก็ยอม ไม่รู้ว่าเทพองค์ใดดลบันดาลให้หญิงสาวก็หายวันหายคืน แลกกับการที่ชายหนุ่มจะต้องไม่พบหน้ากับว่าที่เจ้าสาวเลยเป็นเวลา 3 ปี ชายหนุ่มก็ยินยอม ฝ่ายหญิงสาวค่อยๆ หายดี เมื่อไม่พบกับชายหนุ่มก็เริ่มสนิทสนมกับนายแพทย์ที่รักษาตนเอง สุดท้ายชายหนุ่มทราบข่าวหญิงสาวแต่งงานกับนายแพทย์ ตนเองก็เสียชีวิต ไปเกิดเป็นผีเสื้อที่เฝ้าบินตามหญิงสาว แต่ดูเหมือนหญิงสาวจะไม่ได้รับรู้ความรัก ความเสียสละของชายหนุ่มและเจ้าผีเสื้อตัวนั้นเลย เจ้าผีเสื้อก็ได้แต่บินจากหญิงอันเป็นที่รักมาอย่างเศร้าสร้อย ...ผมจำเรื่องได้ไม่ชัดเจนนัก ผิดพลาดขออภัย... เป็นอย่างไรครับ ความรักที่เสียสละ ชื่นชมยินดีเมื่อเห็นคนที่เรารักมีความสุข เท่าที่จำได้ ก็มี "ลี้คิมฮวง" อีกคนหนึ่งที่รัก "ลิ่มซีอิม" อย่างมิต้องครอบครอง มิต้องอยู่ด้วยกัน แต่ในฤทธิ์มีดสั้นนั้น รักของคู่นี้ก็เป็นรักที่ระทมยิ่งนัก ::: :: ::: :: ::: ผีเสื้อสีดำ เคยอ่านเจอเรื่อง The Butterfly Lovers มีตำนานเรื่องราวของวีรสตรีชาวจีนนาม Zhu Ying-tai ที่มีความกล้าหาญและความมุ่งมั่น เธอปรารถนาที่จะเข้าไปศึกษาในเมือง Hangzhuo แต่จารีตประเพณีที่กีดกันไม่ให้ผู้หญิงได้ศึกษาเยี่ยงผู้ชาย เธอจึงอ้อนวอนต่อบิดาเพื่ออนุญาตให้เธอได้เข้าไปศึกษาในเมืองโดยปลอมตัวเป็นผู้ชาย ในขณะที่ศึกษาอยู่นั้น เธอได้ตกหลุมรัก Liang Shan-bo เพื่อนชายร่วมชั้นเรียน เมื่อจบการศึกษาซึ่งเธอต้องไปจากเมืองนั้น เขาได้ตามไปส่งเธอเป็นระยะทาง 18 ไมล์ ซึ่งเป็นการเดินทางที่มีชื่อเสียงมากในประวัติศาสตร์จีน โดยที่เขาก็ยังไม่รู้เลยว่าเธอคือผู้หญิง Zhu บอกแก่เขาว่าเธอต้องการให้น้องสาวของเธอ (ซึ่งก็คือตัวเธอนั่นเอง) แต่งงานกับเขา เธอขอร้องให้เขาไปหาเธอที่บ้านและรีบจัดการสู่ขอตามประเพณีโดยด่วน อีก 1 ปีให้หลังจากนั้นเขาจึงได้ไปหาเธอที่บ้าน แต่บิดาของ Zhu ได้ตระเตรียมการแต่งงานให้เธอเรียบร้อยแล้ว ยังความเสียใจให้กับ Liang เป็นอย่างมาก เขาล้มป่วยและตรอมใจตายในที่สุด เมื่อถึงวันแต่งงาน Zhu ถูกบังคับให้เข้าพิธี แต่เธอวิ่งหนีไปยังหลุมฝังศพของชายคนรักและคร่ำครวญร่ำไห้อย่างน่าเวทนา ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม ดินปากหลุมศพเริ่มแยกออก เธอตัดสินใจกระโดดลงไปในหลุมศพทันที ทั้งสองคนได้กลายร่างเป็นผีเสื้อที่โบกโบยบินท่ามกลางมวลดอกไม้ ::: :: ::: :: ::: ต่อมาจึงมี The Butterfly Lovers Violin Concerto เป็นผลงานการประพันธ์ของคีตกวีร่วมสมัยชาวจีน He Zhan-hao Gang และ Chen Gang ทั้งคู่ประพันธ์ร่วมกันในปี 1959 บทเพลงทั้ง 3 กระบวนของ The Butterfly Lovers คอนแชร์โตประกอบด้วย - Swear to be Brothers: พี่น้องร่วมสาบาน - Opposition to an Arranged Marriage: คลุมถุงชน - Transformation into Butterflies: กลายร่างเป็นผีเสื้อ เรื่องราวโศกนาฏกรรมแห่งความรักของทั้งคู่ได้ถูกนำมาถ่ายทอดเป็นเรื่องราวของบทเพลง The Butterfly Lovers ที่ประทับใจผู้ฟังตราบเท่าทุกวันนี้ ...นี่ก็เป็นโศกนาฎกรรมของความรักในรูปแบบที่ต้องใกล้ชิด ผูกพัน มิพรากจากกัน... ::: :: ::: :: ::: ความรักของคุณเป็นแบบไหน? ผีเสื้อขาว หรือผีเสื้อดำ *ผีเสื้อสีขาว ผีเสื้อสีดำ เป็นการสมมุติเองของผู้เขียน เพื่อให้เห็นภาพชัดเจน ::: :: ::: :: ::: ขอให้ผู้อ่านมีความรักที่สุขสมหวังทุกท่านครับ (เสียงเพลงอาจจะเบาไปสักนิด กรุณาเร่งเสียง)