ผมเองก็โง่อยู่ตั้งนาน
เพิ่งมาถึงบางอ้อไม่กี่วันก่อนเอง (ปกติอยู่บางแคร์ยูเวรี่มัช)
แต่ไม่เป็นไร ตัวเรายังมีเรื่องโง่ๆ อยู่อีกเยอะ
ต่อให้มีอายุเป็นพันๆ หมื่นๆ ปี มันก็ยังมีเรื่องที่ "ไม่รู้" อยู่ร่ำไป
คราวนี้ผมจะมา "บ่น" เรื่องอะไรล่ะ?
เคยเป็นมั้ย เวลาไปบ้านบล็อกเกอร์คนอื่นๆ แล้วมีปัญหาในการอ่านเรื่อง
ถ้ายกเว้นเรื่องสายตาไม่ค่อยดีแล้วล่ะก้อ
เราอาจจะมีปัญหาอื่นๆ อีก เช่น
:: ขนาดของตัวอักษร
:: สีของตัวอักษร
:: สีและรูปภาพกราฟิกประกอบ
:: ภาพที่ล้นพื้นที่เขียนเรื่อง
ผมหายโง่เพราะบังเอิญไปเจอที่เอนทรีนึง รู้สึกจะบ้านคุณ minmint (ถ้าจำผิดขออภัย) บอกว่าถ้ามีปัญหาเรื่องดูรูปที่มันล้นเฟรม ก็ให้คลิก "พิมพ์หน้านี้"
ผมลองทำตามดู เออ....หายโง่ (เฉพาะเรื่องนี้) ในบัดดล
จริงๆ แล้วหลายๆ คน (หรือทั้งหมดก็ไม่รู้นะ) รู้อยู่แล้ว
แต่ขอนำมาบอกกล่าว เผื่อสำหรับบล็อกเกอร์ที่ยังไม่รู้ก็แล้วกันนะ
ทีนี้ใครที่รู้สึกยากลำบากเหลือเกินในการอ่านบล็อก เพราะ "รูปแบบ" ของบ้านนั้นๆ จะได้อ่านแต่ "เนื้อหา" จริงๆ ซะที
สรุปว่า "รกตา" แก้ปัญหาได้แล้ว
แต่ถ้า "รกใจ" ผมช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ
ผมยกตัวอย่างบ้าน Slipknot น้องรัก ที่ผมชอบเข้าไปอ่าน ไปฟังเพลง ไปลุ้นการเป็นพ่อคนของน้องคนนี้
แต่น้องรักจะรู้ไหมว่าพื้นดำ ตัวหนังสือแดงของบ้านน้องทำให้พี่ต้องรีดความสามารถในการมองเห็นออกมาอย่างสุดความสามารถ
ไหนจะรูปประกอบบ้าน ที่ลูกชายพี่กลัวนักกลัวหนาอีกล่ะ
แต่เราไม่กล้าบ่น
เพราะการแต่งบ้าน มันเป็นความสุขของเขา
เราไปเยี่ยมบ้านเขา เพราะเรารักเขา
แล้วเราไม่อยากให้คนที่เรารักมีความสุขหรือไง?
ต่อจากนี้ไป พี่ก็จะอ่านเรื่องของน้องอย่างสบายใจแล้ว
ไม่เข้าใจว่าทำไมไปมองโลกแง่ร้ายขนาดนั้น !!!!!
สิ่งที่ท่านได้เขียนแสดงความเห็นไว้
อาจจะถูกต้องกับการใช้ชีวิตของท่าน แต่ไม่ใช่กับทุกคน และกับทุกสถานการณ์
แต่...คนเราไม่ควรเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล
แล้วคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำและคิดถูกต้องทั้งหมด
คนที่เขาเลือกรูปแบบแต่งบล็อกก็เพราะเขามีความชอบเช่นนั้น
เขาอาจจะตั้งใจ ไม่ได้ฉาบฉวย
เขาอาจจะจริงใจ ไม่ได้สร้างภาพ ไม่ได้หลอกลวง
เขาอาจจะทำเพื่อฝึกฝน มิได้หรูหรา ฟุ่มเฟือย
ร้ายที่สุด (จริงหรือ?) เขาอาจจะทำแล้วเขามีความสุข และคิดว่าไม่ได้เป็นการไปรบกวนใคร จึงไม่ต้องไปสนใจความเห็นของใคร..ก็เป็นได้