Permalink : http://www.oknation.net/blog/konto2
- คนโทใส่น้ำ
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : kontosainam@gmail.com
- วันที่สร้าง : 2008-01-22
- จำนวนเรื่อง : 81
- จำนวนผู้ชม : 37256
- จำนวนผู้โหวต : 320
- ส่ง msg :
- บทความเทิดพระเกียรติ สำหรับวัยฉกรรจ์ ( เรือรบเมืองมั่น )
- รูปพุทธประวัติ ( waree )
- กลุ่ม เพื่อนเนวิน ตัวแปร...ตั้งรัฐบาลใหม่!!! ( สงราษฎร์ )
- พ่อพาลูกดูโลก (เขียนข้างเปล ตอน ๗๒) ( จันทร์ส่งแสง )
- ภาพนาทีชีวิต......ทหารใต้ ( ละครชีวิต )
- บทความหมอประเวศ หลังหมดม๊อบ.. ( เด็กการะเกด )
- เมื่อคำถามได้ยุติ ( วรรณ )
- อนาถใจ... เมื่อนักการเมืองไทยยอมอยู่ใต้ชายกระโปรง(ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) ( นายหวั่นไหว )
- แพร- ระริน อุทกะพันธุ์ กินนมแก้แพ้ท้อง ( ท่านเจ้าคุณ )
- ฑีฆายุโก โหตุ มหาราชา : น้อมเกล้าถวายพระพรองค์พ่อหลวงขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ( redribbons07 )
พิมพ์หน้านี้
|
๏ ๏ เรื่อง "ปี่หาย" ที่คนโทใส่น้ำได้ยกกลอนสุนทรภู่มาอ้างถึง อดีตเมื่อไม่กี่ปีก่อน.... "บัดเดี๋ยวดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา อีกบท... แมวเอ๋ย แมวเหมียว รูปร่าง ประเปรียว เป็นหนักหนา
บทท่องจำอาขยาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ ๏ ๏ เด็กน้อย ๏ ๏ เด็กเอ๋ย เด็กน้อย ความรู้ เรายังด้อย เร่งศึกษา ๏ ๏ แม่ไก่ ๏ ๏ แม่ไก่อยู่ในตะกร้า ไข่ๆ มาสี่ห้าใบ ส่วนบทนี้..จำไม่ได้ว่า ป.อะไร เจ้านกน้อยน่ารักร้องทักว่า ไปไหนมาหนูเล็กเด็กชายหญิง
เห็นกวางย่างเยื้องชำเลืองเดิน................ เหมือนอย่างนางเชิญ เขาสูงฝูงหงส์ลงเรียง............................ เริงร้องซ้องเสียง กลางไพรไก่ขันบรรเลง.......................... ฟังเสียงเพียงเพลง ยูงทองร้องกระโต้งโห่งดัง...................... เพียงฆ้องกลองระฆัง กะลิงกะลางนางนวลนอนเรียง................. พญาลอคลอเคียง ค้อนทองเสียงร้องป๋องเป๋ง...................... เพลินฟังวังเวง ฝูงละมั่งฝังดินกินเพลิง.......................... ค่างแข็งแรงเริง ป่าสูงยูงยางช้างโขลง............................ อึงคะนึงผึงโผง บทท่องจำอาขยาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ ๏ ๏ โมกขศักดิ์ ๏ ๏ ทูลว่าพระลักษณ์สุริยวงศ์ ยังไม่ปลงชีวังสังขาร์ ทรงอานุภาพฤทธิรุทร ต้องใครจะฉุดนั้นไม่ไหว แม้นละไว้จนรุ่งราตรี ต้องแสงพระระวีจะอาสัญ อย่าเพ่อรีบรถบทจร ข้ามยุคนธรภูผา ยังเขาสรรพยาบรรพต ปรากฏอยู่ยอดคีรีศรี แม้นว่าได้บดชโลมลง องค์พระอนุชาไม่อาสัญ จบ ป.๔ จากโรงเรียนวัดใกล้ๆ บ้าน ต้องไปสอบเข้า ป.๕ ที่โรงเรียนใกล้อำเภอ บทท่องจำอาขยาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ ๏ ๏ สักวา ๏ ๏ สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน ไม่เหมือนแม้นพจมานที่หวานหอม (จริงๆ ยังแถมด้วย... แล้วก็ถึงเรื่อง "พระอภัยมณี" เป็นครั้งแรก บทท่องจำอาขยาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ พระฟังความพราหมณ์น้อยสนองถาม จึงเล่าความจะแจ้งแถลงไข ถึงมนุษย์ครุฑาเทวราช จตุบาทกลางป่าพนาสิน ให้ใจอ่อนนอนหลับลืมสติ อันลัทธิดนตรีดีหนักหนา แล้วหยิบปี่ที่ท่านอาจารย์ให้ เข้าพิงพฤกษาไทรดังใจหวัง ในเพลงปี่ว่าสามพี่พราหมณ์เอ๋ย ยังไม่เคยชมชิดพิสมัย พระจันทรจรสว่างกลางโพยม ไม่เทียบโฉมนางงามเจ้าพราหมณ์เอ๋ย เจ้าพราหมณ์ฟังวังเวงวะแว่วเสียง สำเนียงเพียงการเวกกังวาลหวาน ศรีสุวรรณนั้นนั่งอยู่ข้างพี่ ฟังเสียงปี่วาบวับก็หลับไหล พอขึ้น ป.๗ เจอบทที่ยากมาก จนวันนี้ก็จำไม่ได้ บทท่องจำอาขยาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๗ ๏ ครานั้นเพชรกล้าได้ฟังถาม ก็ชื่นชอบตอบความหาช้าไม่ เราเป็นเชื้อเจ้าท้าวคำแมน มียศถึงแสนตรีเพชรกล้า พระครูผู้บอกวิทยา ชื่อว่าศรีแก้วฟ้ากล้าแข็ง เจ้าหนุ่มน้อยนี่หรือชื่อพลายงาม ช่างสมรูปสมนามดูงามยิ่ง จะเปรียบลูกก็อ่อนกว่าลูกเล็ก จะเปรียบหลานพาลจะเด็กกว่าหลานข้า จะได้เป็นขวัญตาโยธาทัพ เป็นฉบับแบบไว้ในทหาร ๏ ครานั้นพลายงามทรามคะนอง ร้องตอบต่อคดีตรีเพชรกล้า ตัวท่านแก่กายอย่างควายเฒ่า อันตัวเราถึงเด็กเล็กลูกเสือ ถ้าไม่ดีที่ไหนใครจะมา จะขอลองวิชากับตาแก่ ขออภัยอย่าให้ถึงบิดา แต่ลูกยาท่านจะชนะหรือ ๏ ครานั้นแสนตรีเพชรกล้า โกรธาตาแดงดั่งแสงครั่ง เท้ากระทืบกระทบโกลนโผนผก มุ่นหมกขับคว้างมากลางสนาม พอจบ ป.๗ ..ต้องสอบไปเรียน ม.ศ.๑ ที่โรงเรียนประจำอำเภอที่อยู่คนละฝั่งแม่น้ำกับโรงเรียนเก่า ...(บล็อกเกอร์บางคนไม่รู้หรอกมั้ง ว่าเคยมี ป.๗ ด้วย...เคยมี ม.ศ. ๑-๕ ด้วย) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ๏ ๏ พระอภัยมณี ๏ ๏ พระฟังคำอ้ำอึ้งตะลึงคิด จะเบือนบิดป้องปัดก็ขัดขวาง ถึงเลือดเนื้อเมื่อน้องต้องประสงค์ พี่ก็คงยอมให้มิได้หวง พี่ว่าเขาเขาก็ว่ามากระนี้ มิใช่พี่นี้จะแกล้งแสร้งเสกสรรค์ แล้วตรัสบอกลูกน้อยกลอยสวาท เจ้าหน่อเนื้อเชื้อชาติดงราชสีห์ ทรลักษณ์อกตัญญุตาเขา เทพเจ้าก็จะแช่งทุกแห่งหน เพราะบิดามาด้วยอุศเรนนี้ คุณเขามีมากล้นพ้นกำหนด ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ ๏ ๏ กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน ๏ ๏ เห่ชมเครื่องคาว ๏ ๏ ๏ แกงไก่มัสมั่นเนื้อ นพคุณ พี่เอย ๏ มัสมั่นแกงแก้วตา หอมยี่หร่ารสร้อนแรง ๏ ยำใหญ่ใส่สารพัด วางจานจัดหลายเหลือตรา ๏ ตับเหล็กลวกหล่อนต้ม เจือน้ำส้มโรยพริกไทย ๏ หมูแนมแหลมเลิศรส พร้อมพริกสดใบทองหลาง ๏ ก้อยกุ้งปรุงประทิ่น วางถึงลิ้นดิ้นแดโดย ๏ เทโพพื้นเนื้อท้อง เป็นมันย่องล่องลอยมัน ๏ ความรักยักเปลี่ยนท่า ทำน้ำยาอย่างอกงขม ๏ ๏ เห่ชมเครื่องหวาน ๏ ๏ ๏ สังขยาหน้าไข่คุ้น เคยมี กาพย์ ๏ซ่าหริ่มลิ้มหวานล้ำ แทรกใส่น้ำกะทิเจือ ๏ลำเจียกชื่อขนม นึกโฉมฉมหอมชวยโชย ๏มัศกอดกอดอย่างไร น่าสงสัยใคร่ขอถาม ๏ลุตตี่ นี่น่าชม แผ่แผ่นกลมเพียงแผ่นแผง ๏ขนมจีบเจ้าจีบห่อ งามสมส่อประพิมประพาย ๏รสรักยักลำนำ ประดิษฐ์ทำขนมเทียน ๏ทองหยิบทิพย์เทียมทัด. สามหยิบชัดน่าเชยชม ๏ขนมผิงผิงผ่าวร้อน เพียงไฟฟอนฟอกทรวงใน ๏รังไรโรยด้วยแป้ง เหมือนนกแกล้งทำรังรวง ๏ทองหยอดทอดสนิท ทองม้วนมิดคิดความหลัง ๏งามจริงจ่ามงกุฎ .ใส่ชื่อดุจมงกุฎทอง ๏บัวลอยเล่ห์บัวงาม คิดบัวถามแก้วกับตน ๏ช่อม่วงเหมาะมีรส หอมปรากฏกลโกสุม ๏ฝอยทอง เป็นยองใย เหมือนเส้นไหมไข่ของหวาน กาพย์เห่เรือ เห่ชมกระบวนเรือ ปางเสด็จประเวศด้าว ชลาลัย กาพย์ นาวาแน่นเป็นขนัด ล้วนรูปสัตว์แสนยากร เรือครุฑยุดนาคหิ้ว ลิ่วลอยมาพาผันผยอง สรมุขมุขสี่ด้าน เพียงพิมานผ่านเมฆา สมรรถชัยไกรกาบแก้ว แสงแวววับจับสาคร สุพรรณหงส์ทรงพู่ห้อย งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์ เรือชัยไวว่องวิ่ง รวดเร็วจริงยิ่งอย่างลม คชสีห์ทีผาดเผ่น ดูดังเป็นเห็นขบขัน เรือม้าหน้ามุ่งน้ำ แล่นเฉื่อยฉ่ำลำระหง เรือสิงห์วิ่งเผ่นโผน โจนตามคลื่นฝืนฝ่าฟอง นาคาหน้าดั่งเป็น ดูเขม้นเห็นขบขัน เลียงผาง่าเท้าโผน เพียงโจนไปในวารี ดนตรีมี่อึงอล ก้องกาหลพลแห่โหม กรีธาหมู่นาเวศ จากนคเรศโดยสาชล ๏ ๏ เวนิสวาณิช ๏ ๏ ๏ อันว่าความกรุณาปราณี จะมีใครบังคับก็หาไม่ เป็นสิ่งดีสองชั้นพลันปลื้มใจ แห่งผู้ให้และผู้รับสมถวิล ประดุจทรงวราภรณ์สุนทรสวัสดิ์ เรืองจรัสยิ่งมกุฏสุดสง่า ประดับพระวรเดชวิเศษฤทธิ์ ที่สถิตอานุภาพสโมสร เสถียรในหฤทัยพระราชา เป็นคุณของเทวาผู้มหิทธ์
ถ้าแม้นแก้วตามาด้วยพี่ จะชวนชี้ชมไม้ไพรพฤกษา แลเห็นเขาเง้าเงื้อมชะง่อนโงก เป็นกรวยโกรกน้ำสาดกระเซ็นซ่าน เป็นชะวากวุ้งเวิ้งตะเพิงพัก แง่ชะงักเงื้อมชะง่อนล้วนก้อนหิน ตรงตระพักเพิงผาศิลาเผิน ชะงักเงิ่นเงื้อมงอกชะแง้หงาย บ้างเป็นยอดกอดก่ายตะเกะตะกะ ตะขรุตะขระเหี้ยนหักเป็นหินห้อย บ้างงอกเง้าเป็นเงี่ยงบ้างเกลี้ยงกลม บ้างโปปมเป็นปุ่มกระปุบกระปิบ เหล่ามิ่งไม้ไทรโศกอยู่ริมห้วย ลมชวยหล่นลอยกระแสสินธุ์ สัตตบุษย์บัวแดงขึ้นแฝงฝัก พันผักพาดผ่านก้านบุปผา สาหร่ายเรียงเคียงทับกระจับจอก ผักบุ้งงอกยอดชูดูสะอ้าน ...โดยเฉพาะที่ทำตัวเน้นไว้ จะชอบและจำได้แม่น เพราะเป็นการเล่นคำ เล่นอักษร ที่ทำให้เรานึกเตลิดไปได้...อิอิ... ๏ ๏ นิราศภูเขาทอง๏ ๏ ๏ เดือนสิบเอ็ดเสร็จธุระพระวสา รับกฐินภิญโญโมทนา ๏ ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด คิดถึงบาทบพิตรอดิศร ๏ ถึงหน้าแพแลเห็นเรือที่นั่ง คิดถึงครั้งก่อนมาน้ำตาไหล ๏ ดูในวังยังเห็นหอพระอัฐิ ตั้งสติเติมถวายฝ่ายกุศล ๏ ถึงอารามนามวัดประโคนปัก ไม่เห็นหลักลือเล่าว่าเสาหิน ๏ ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง มีคันโพงผูกสายไว้ปลายเสา ๏ ๏ หลังจากจบ ม.ศ.3 คนโทใส่น้ำก็เข้ากรุงเทพฯ แล้วไม่ได้ท่องจำเหมือนที่ใครเขากระทบกระแทกเป็น "นกแก้ว นกขุนทอง" อีกเลย |
