เปิดกระเป๋าสตางค์ทีไร ก็เห็นรูปๆ หนึ่ง

:::

เห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ กับคำถามของเจ้าของรูป

"มอริส เคย์ เค้าเป็นอะไรกับม.ฤทธิ์เต็ม"

:::

คิดถึงไปถึง...น้องชายที่กำลังป่วยหนัก (ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว)

"แม่ไปทำบุญกับวัดธรรมกายมาหมื่นนึง ภาวนาว่าให้มันหายเจ็บหายป่วย"

:::

คิดไปถึง...ก่อนเรียนจบ

"ตอนเอ็งเล็กๆ ไม่สบายมาก แม่เลยพาไปถวายเป็นลูกหลวงพ่อโต (วัดป่าเลไลยก์) เรียนจบเอ็งก็มาบวชให้หลวงพ่อซะนะ"

:::

คิดไปถึง...วันที่ถอดเข็มขัดนากจากเอวยื่นให้

"ไปเอาข้าวสารมาถังนึง ให้เข็มขัดเขาไว้ด้วยนะ"

:::

คิดไปถึง...น้ำตาและเสียงตะโกนในวันหนึ่ง

"ที่ไหนมีความสุขกว่าที่บ้านนี้ ก็ไปเลย"

:::

( : ชวนไปอ่าน : )

สองมือที่ดังไม่มีความสําคัญ คือสองมือที่ทำให้โลกหมุนไป
http://www.oknation.net/blog/konto/2007/08/09/entry-1

นกเจ้าโผบิน
http://www.oknation.net/blog/konto/2008/07/21/entry-1

ความเห็นต่างระหว่างฉันและแม่...ฉันจึงเดินออกจากบ้าน
http://www.oknation.net/blog/konto/2008/07/15/entry-1

ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต
คำร้อง/ทำนองโดย ประภาส ชลศรานนท์
ขับร้องโดย ศุ บุญเลี้ยง

ตื่นมาวันวัน ไม่เห็นแม่ทำอะไร
คอยยุ่งแต่ฟืนแต่ไฟ หุงข้าวหาปลา
เก็บทั้งหมอนทั้งมุ้ง ไล่ยุงและป้อนยา
เห็นแต่เล็กแล้วหนา ว่าทำไรในวันวัน
ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คลงขี้ไคล
ก. ไก่ ถึง บ. ใบไม้ แม่ให้ท่องพัลวัน
ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน
เห็นแต่ครั้งกระนั้น ว่าวันวันแม่ทำอะไร

**อยากกอดแม่ไว้ ให้นานเท่านาน
ชั่วกาลปาวสาน กอดแม่กลางดวงใจ
หากใครจะถาม ว่าแม่ทำอะไร
ยิ่งใหญ่เพียงไหน แม่สร้างลูก สร้างคน
กล่อมอยู่บนเปล แล้วสอนให้เดินเป็น
นอนตื่นยังเคี่ยวยังเข็น ไม่เห็นแม่ทำอะไร
จะสอบกี่ครั้งกี่หน แม่ก็ค้นตำรามาให้
รู้กันแล้วใช่ไหม แม่ทำไรในวันวัน
(ซ้ำ**)