วานิช สุนทรนนท์ นสพ.ฅนตรัง
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี
Permalink :
http://www.oknation.net/blog/kontrang49
วันพุธ ที่ 6 สิงหาคม 2551
กลอนเปล่าเปล่า - คืนจันทร์เสี้ยว ลมแรง และอารมณ์
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 40
, 16:07:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คอลัมน์ กลอนเปล่าเปล่า ไม่ใส่น้ำแข็งคืนจันทร์เสี้ยว ลมแรง และอารมณ์วานิช สุนทรนนท์นสพ.อันดามัน ไทม์ 16-31 ส.ค. 51 ดึกมากแล้ว...ฟ้าครึ้ม ไม่มีดาวจันทร์ข้างขึ้นส่องแสงริบหรี่...แขวนเสี้ยวเรียวรี อยู่เหนือผืนทะเลริ้วคลื่นขุ่นคลั่กแล่นเข้าหาฝั่งไม่ขาดสาย ไม่จบ ไม่สิ้น... ดึกมากแล้ว...ในอีกไม่กี่ช่วงเวลาต่อมาลมทะเลโหมแรงกระหน่ำหูกวางหน้าห้องเอนลู่ ปลิดใบปลิวกระจายสายฝนสาดซัดมาถึงริมประตูเสียงกระเบื้อง....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 24 กรกฎาคม 2551
ลม... ที่หายใจอยู่ตามลำพัง - กลอนเปล่าๆ ไม่ใส่น้ำแข็ง
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 51
, 22:30:31 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ลม... ที่หายใจอยู่ตามลำพัง ฝนลงหนักมาตั้งแต่ก่อนเที่ยงแล้วพราวน้ำไหลหยาด
หยดจากราวระเบียงใสวาวก่อนจะทิ้งตัวกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้มาก่อนเป็นเนื้อเดียว... วันที่ลมไม่พัด ฝนหลงโปรยอีกครั้งตกใส่ใบไม้ใบหนาหนักลู่น้อมลง... เบื้องล่างในทุ่งนารกร้างนกกระยางค่อยๆ ย่างเยื้องบ้างก็หันชำเลืองมองกังขานัก...ใยฝนเม็ดขาวหล่นปรายไม่ขาดสายแม้ใจดวงน้อยมิหวั่นไหวแต่มุ่งหมาย... สิ่งใดหรือ... ผีเสื้อสีเหลืองอ่อนตัวกระจ้อ....
|
วันพุธ ที่ 25 มิถุนายน 2551
ผีเข้า กับวาระของจังหวัดตรัง - วานิช สุนทรนนท์ - นสพ.รักษ์ตรัง วันที่ 1-15 ก.ค. 51
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 43
, 12:54:18 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ผีเข้า กับวาระของจังหวัดตรังโดย วานิช สุนทรนนท์นสพ.รักษ์ตรัง วันที่ 1-15 ก.ค. 51 ผมว่าวันนี้ ถึงเวลาที่เราจะต้องจัดการกับเรื่อง ผีเข้า กันอย่างจริงจังเสียที... ค่อนดึกของคืนวันเสาร์ก่อนปลายเดือน เลย 4 ทุ่มมาพอควรแล้ว ผมเพิ่งกลับมาจากภารกิจหนึ่งของเพื่อนๆ สื่อหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นภาคใต้ พอถึงบ้านก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์ เหมือนที่เคยปฏิบัติอยู่เป็นประจำ เพื่อตรวจหาจดหมา....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 19 มิถุนายน 2551
ความรู้สึกดีๆ ที่ตกลงในทะเลทราย ยามค่ำคืน...
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 86
, 00:52:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ความรู้สึกดีๆ ที่ตกลงในทะเลทราย ยามค่ำคืน...๑ ใจหาย... เป็นความรู้สึกแรกที่พลันเกิดขึ้น... ปกติแล้ว นานๆ สักครั้งที่ผมจะโทรศัพท์หาเธอ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเราติดต่อหรือส่งข้อความถึงกันผ่านระบบจดหมายอิเล็กทรอนิค หรือ อี-เมล อยู่แล้ว เปล่า... มิได้เป็นเรื่องส่วนตัวอะไรทำนองนั้นหรอก เป็นไปเฉพาะเรื่องของงานเท่านั้นเอง เธอเป็นคนหนึ่งที่มีส่วนช่วยเหลือหนังสือพิมพ์ของผมมาน....
|
วันศุกร์ ที่ 13 มิถุนายน 2551
กำลังใจให้พันธมิตรฯ จาก คนไกล... ที่ไม่อาจจะไปร่วมได้
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 76
, 23:28:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เอ้าเหรอ...ไม่นึก ไม่คิด ไม่ฝัน ที่สะพานฯ มีคน แบบนี้มัฆวาน รังสรรค์ อ๊ะดีๆ รู้อย่างนี้ ไปด้วย ช่วยกันสาวน้อย กลอยใจ เข้มแข็ง ประคอง แสงเทียน ไม่ยั่นร่วมชาติ ร่วมชีวิต ทุกวัน อีกไม่นาน พบทาง สู่ชัย... ชนะขอบคุณ : ภาพ จาก เมเนเจอร์ ออนไลน์....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 12 มิถุนายน 2551
บทกวี สุดท้าย เดียวดายก็เหมือนเดิม - ยามเย็น โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 70
, 00:19:08 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ยามเย็น แดดยามเย็นหลบลงต่ำแล้วไม่นานก็มืดค่ำนกตัวแรกเริ่มบินกลับรังใบไม้หยุดไหวภูเขาไกลไกลเห็นเพียงรางรางเธออยู่ไหนไม่เห็นกลับมา พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันพุธ ที่ 11 มิถุนายน 2551
บทกวี เดียวดายก็เหมือนเดิม - รู้ไหม... โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 69
, 00:05:36 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 รู้ไหม... เธอเคยบอกว่า...เหงารู้ไหมมีคนเหงามากกว่าเธอ เธอเคยบอกว่า...เจ็บปวดรู้ไหม...มีคนร้าวรวดยิ่งกว่าเธอ รู้ไหม...เธอเป็นเพียงคนอ่อนไหว... ก็เท่านั้น... พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันอังคาร ที่ 10 มิถุนายน 2551
บทกวี เดียวดายก็เหมือนเดิม - ก็ยากไร้ โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 74
, 00:01:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ก็ยากไร้ ดึกแล้วเอย...ให้หม่นหมองแหงนมองฟ้าก็ไร้ดาวอยากร้องไห้ ลมเอย...ก็หนาวเหน็บอยากซ่อนตัวใต้ผ้าห่มผืนหนาก็ยากไร้... พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันจันทร์ ที่ 9 มิถุนายน 2551
บทกวี เดียวดายก็เหมือนเดิม - สมุดเล่มหนา โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 74
, 00:01:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 สมุดเล่มหนา ดึกมากแล้ว...ลมเย็นโรยตัวเข้ามาทางหน้าต่างข้างนอกท้องฟ้าสว่างไสวทำให้ต้นไม้เป็นสีดำหมาเห่ามาจากหัวถนนแล้วเงียบไป นานแล้วไม่ได้พบหน้า...สมุดเล่มหนาบรรทัดที่คดเคี้ยวคิดถึงใจจะขาดรอนรอนเคยพบกันก่อนจะหลับทุกคืน พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 8 มิถุนายน 2551
บางคนกับบางคืน - โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 91
, 01:53:45 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 บางคนกับบางคืน บางคืนก็เงียบดีบางคืนก็เงียบเกินไปบางคืนก็เงียบเป็นบ้า...ชีวิตบางคนก็มีแต่กลางคืน เช่นนี้...อยู่เช่นนี้ หายใจอยู่เช่นนี้... ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะสะดุดหยุดลง... เสียที... 01.31 น. วันที่ 8 มิ.ย. 51ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต....
|
เดียวดายก็เหมือนเดิม - อ่อนแอ โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 79
, 00:06:58 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 อ่อนแอ ดึกดื่น...คืนที่ฟ้าไร้ดาวคลุมโลกสลัวรางเพลงบรรเลงดังแว่วว่าว้าเหว่ผู้คนหลับใหลฉันเดียวดายกับค่ำคืน................................................ฉันอ่อนแอกว่าวันวาน... พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันเสาร์ ที่ 7 มิถุนายน 2551
เดียวดายก็เหมือนเดิม - ลืมสิ้น... โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 64
, 00:13:20 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ลืมสิ้น... ชีวิตเอย...เจ้าเคยใฝ่ฝันสวยงามเมื่อยามเยาว์วัยกว่าวันนี้แต่พอผ่านไปเป็นปีปีเจ้าก็ลืมความฝันเสียสิ้น เจ้าฝันถึงดวงจันทร์เจ้าฝันถึงดวงดาวเจ้าเคยเล่าเรื่องราว ให้ฉันฟังทั้งจักรวาล บัดนี้เจ้าลืมเมื่อเจ้าโผบินสูงลอย ชีวิตเอย...เรื่องราวมันเป็นอย่างนี้เจ้าจะได้ยินที่ฉันพูดไหมก็เจ้าอยู่แสนไกลตีนไม่ติดดิน...พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันศุกร์ ที่ 6 มิถุนายน 2551
เดียวดายก็เหมือนเดิม - อารมณ์ โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 78
, 00:27:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 อารมณ์ แสงสีเสียงดนตรีนักร้องแอร์คอนดิชั่นเบียร์เย็นเป็นวุ้น ชายหนึ่งคนหญิงหนึ่งคนคนละโต๊ะมองตากันดึกแล้ว...หญิงบอกเช็คบิลจะกลับแล้วหรือครับ หญิงพยักหน้าไม่นานก็จากไปเหลือความเหงาบนโต๊ะว่างเปล่า พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 5 มิถุนายน 2551
ผมอาจจะเป็นคนอ่อนไหว แต่ไม่ใช่เจ้าชาย... คอลัมน์ เช้าที่รุ้งทอสาย โดย วานิช สุนทรนนท์ นสพ.บินหลา ไทม์ ฉบับวันที่ 1-15 มิ.ย. 51
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 98
, 12:18:05 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ผมอาจจะเป็นคนอ่อนไหว แต่ไม่ใช่เจ้าชาย...๑. ในวันเวลาที่ผ่านมาไม่นานนัก ผมเคยเล่าให้หญิงสาวคนหนึ่งฟังถึงหนังเรื่องนี้... มีหนุ่มนักท่องเที่ยวนายหนึ่ง เขาเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่น ระหว่างเวลาที่เป็นลูกทัวร์ของบริษัทในเมือง เขาได้นั่งรถไปเยี่ยมชมสถานที่สำคัญต่างๆ มากมายในกรุงโตเกียว สาวน้อยที่คอยอธิบาย หน้าตาสวยนัก บางครั้งที่เธอร้องเพลงให้คนโดยสารฟัง ไพเราะเหลือเกิน
....
|
เดียวดายก็เหมือนเดิม - ก่อนสิ้นใจ - โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 72
, 00:04:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ก่อนสิ้นใจ ปวดร้าวเอย...ไปไหนมาเป็นแถวแถวรักฉันเข้าแล้วหรือไรถึงไม่ห่างกาย ปวดร้าวเอย...เรียงหน้าเข้ามาเถอะฉันทรุดกายอยู่นี่แล้วตบตีแล้วเหยียบซ้ำให้หนำใจ หม่นหมองจริงนะร้องไห้สิร้องออกมาให้น้ำตาไหลนองความรู้สึกปร่าปร่าจะได้ลดลง ร้องไห้สิ...ร้องให้เสียงดังดังอย่าลืมปิดประตูขังเสียก่อนซ่อนเร้น อย่าให้ใครเห็นหัวใจสีเทา ซบหน้ากับหมอนนอนคิดถึงวันคืนเก่าเก่าสักชั่วครู่ก่อนสิ้นใจ... พิมพ์ครั้งแรก : เดียว....
|
วันพุธ ที่ 4 มิถุนายน 2551
เดียวดายก็เหมือนเดิม - ทางฝัน - โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 84
, 00:02:16 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ทางฝัน สวัสดีสมุดเล่มน้อยฉันจากเธอไปตั้งนานคิดถึงฉันบ้างไหมหรือหัวใจเธอหม่นหมองมาเถอะ...มารับรู้ความในใจของฉันอีกสักครั้งหนึ่ง... นะ ฉันอยากจะบอกกับเธอว่าความฝันของฉันยังอยู่ฉันอยากดูนกสีขาวบินผ่านฟ้าสีครามฉันอยากเดินได้บนผิวน้ำฉันอยากให้ความฝันเป็นจริงให้น้ำตาเหือดหายเงียบเงียบ... ความรู้สึกเกิดขึ้นอย่างนั้นหรือความปรารถนาดีแผ่ไปทุกเม็ดเลือดความรักหรือ...ฉันไม่กล้า ความฝันหรือ...ฉันเพียงอยากจะเดินบน....
|
วันอังคาร ที่ 3 มิถุนายน 2551
เดียวดายก็เหมือนเดิม - ลาก่อน... โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 78
, 00:17:26 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ลาก่อน... สายแล้ว...ทะเลยังสงบราบเรียบเรือสองลำแล่นอยู่ริมฝั่งฉันนั่งเหม่อมองอยู่ใต้ต้นสนเพื่อจะมาบอกลาทะเล ขอบคุณทะเลให้ความสดใสขอบใจต้นสนให้ร่มเงาคลื่นน้อยน้อยยังหลับใหลอีกนานฉันลาก่อน...มีเวลาจะมาเยี่ยมเยือนฉันคงคิดถึงเธอตลอดไปทั้งคิดถึงใครอีกคนเคยอยู่ใกล้นั่งมองทะเลด้วยกัน เราฝันว่าจะเดินเล่นบนแผ่นน้ำขณะที่นกสีขาวบินข้ามขอบฟ้าแล้ววันนี้เล่า... ลาก่อนทะเลสีครามลาก่อนแผ่นน้ำและฟ้ากว้างหัวใจฉันอ้างว....
|
วันจันทร์ ที่ 2 มิถุนายน 2551
เดียวดายก็เหมือนเดิม - นกน้อย โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 94
, 00:00:56 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 นกน้อย นกน้อย...ร้องเพลงมิตรภาพให้ดวงดาวฟังอยู่ร่ำไป พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต....
|
วันอาทิตย์ ที่ 1 มิถุนายน 2551
เดียวดายก็เหมือนเดิม - เดินทาง โดย ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 235
, 00:00:43 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เดินทาง คลื่นเล็กเล็กไล่กันเข้าหาฝั่งพอมองเห็นเป็นเส้นขาวบางเรือลำเล็กจอดแอบเกาะอยู่ไกลลิบโน่นอีกไม่นานคงออกเดินทาง เดินทาง...ใจหายเมื่อคิดถึงเวลามาเร็วเหลือเกินการพลัดพรากเกิดขึ้นอีกครั้งแล้วครั้งเล่า ใครหนอเคยบอกไว้ว่าการพลัดพรากไม่ใช่ความโศกเศร้าแต่ฉันคงอดหลั่งน้ำตาไม่ได้เมื่อถึงวันนั้น ใบสนเรียวเล็กร่วงลงดินฉันค่อยค่อยเก็บแนบหนังสือเพื่อคิดถึงอันเป็นนิรันดร์วันห่างไกลไอทะเล และสนลานตา พิมพ์ครั้....
|
วันเสาร์ ที่ 31 พฤษภาคม 2551
กอด... ที่แตกต่าง งานเขียน (บทพล่าม) ล่าสุด ของ ดาวศรัทธา
Posted by
วานิชสุนทรนนท์
,
ผู้อ่าน : 90
, 14:57:18 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 กอด... ที่แตกต่างหลายปีก่อนนี้...ผมเคยดึงใครคนหนึ่งเข้ามาสวมกอดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะบรรจงจูบเธอตรงหน้าผากจากนั้นไม่นาน อ้อมแขนก็เริ่มคลายผลักไสเธอเบาๆ"ไปเถอะ..."ค่ำวันนั้น...ผมยืนมองเธอเดินจากไปด้วยดวงตาพร่าชื้นรัก...บางแบบเราต่างเพรียกหามาเป็นเจ้าของเมื่อจำต้องลาร้างห่างหายก็ได้แต่เสียใจอยู่นั่นแล้วรัก...ที่เหลืออยู่กับเราเพียงข้างเดียว บางที...ก็ก่อให้เกิดความหวาดหวั่นไม่มั่นใจ...เมื่อเร....
|