หลังเลือกตั้งเสร็จแล้ว ท้องฟ้าบ้านเราจะมีสีอะไร...

                เช้าวันที่ ๑๕ ธันวาคม วันนี้ท้องฟ้าสีมัวซัว ไม่ค่อยจะมีแสงแดด...

หลังเสร็จภารกิจในตอนเช้า ที่ขี่จักรยานออกไปหากาแฟร้านประจำ ซึ่งวันนี้นั่ง ‘แหลงเรื่องเพื่อน’ ได้ไม่นานนัก ผมก็ต้องรีบกลับเข้าบ้าน ด้วยเหตุผลที่ต้องปิดต้นฉบับหนังสือพิมพ์เพื่อจะได้ส่งเข้าโรงพิมพ์ในตอนสายๆ แม้บางบทความของพรรคพวกจะยังมาไม่ถึง แต่บทบรรณาธิการ ที่ไม่อาจจะเป็นงานของคนอื่นได้ก็ต้องเรียบร้อยรอไว้ก่อน

พอนั่งลงกับโต๊ะที่รกจนเกือบจะวางคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กไม่ได้ ผมก็เริ่มเปิดฝา-เปิดเครื่อง ทันทีที่ ‘เจ้าเครื่องมือหากิน’ เริ่มพ่นลมออกมาเบาๆ กับเสียงที่แสดงให้รับรู้ว่า พร้อมจะทำงาน ผมก็นึกขึ้นได้ว่า วันนี้เป็นวันแรกที่มีการเลือกตั้งล่วงหน้า เอาอย่างนี้ดีกว่า เมื่อถึงอย่างไรก็ยังนึกไม่ออกว่าจะพูดคุยกับผู้อ่านเรื่องอะไร ออกไปดูที่ศาลาประชาคม ข้างๆ ที่ว่าการอำเภอก่อนดีกว่า

ตรงศาลาประชาคมวันนี้มีความเคลื่อนไหวต่างกับวันหยุดอื่นๆ และไม่เหมือนกับการจัดหน่วยเลือกตั้งตามปกติที่มีเจ้าหน้าที่อยู่เพียงไม่กี่คน เช้าวันนี้ แม้คนที่จะเดินทางมาใช้สิทธิลงคะแนนล่วงหน้ากันไม่มาก แต่เจ้าหน้าที่ไม่ต่ำกว่าสามสิบคนก็นั่งคอยจะให้บริการอยู่อย่างพร้อมเพรียงแล้ว และไม่สามารถคาดเดาได้ว่า ทั้งสองวันนี้จะมีคนมาใช้สิทธิมากน้อยแค่ไหน เพราะไม่มีการลงทะเบียนให้ได้รู้จำนวนกันมาก่อน

พ่อคนหนึ่งมายืนรอลูกสาวอยู่หน้าหน่วย ใกล้ๆ กับจุดที่ผมยืนถ่ายรูป เขาบอกเหตุผลที่ลูกสาวต้องมาลงคะแนนล่วงหน้าก็เพราะว่า ในวันเลือกตั้งจริงเธอติดเรียนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต ศูนย์ตรัง ผมถามว่า แล้ววันนี้เด็กไม่เรียนหรือ เขาบอกว่า เรียนครับ...

ไม่นานนัก ผมก็ขี่รถเครื่องกลับบ้าน ระหว่างทางที่ไม่ไกล ผมคิดอะไรๆ ไปเรื่อยเปื่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการเลือกตั้งในครั้งนี้ ที่ยังไม่รู้ว่าจะนำพาบ้านเมืองไปทางทิศไหน

การเปิดโอกาสให้คนใช้สิทธิล่วงหน้าอย่างในวันนี้ พรุ่งนี้ เป็นเรื่องที่ดี รวมทั้งการใช้สิทธิล่วงหน้าสำหรับคนที่ทำงานอยู่ต่างประเทศก็เป็นเรื่องที่ต้องทำแม้จะมีค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างสูงมากก็ตาม และน่ายินดีว่า การเลือกตั้งครั้งนี้ คนไทยที่อยู่ต่างประเทศไปใช้สิทธิมากกว่าครั้งก่อนๆ ถึงสี่เท่าตัว

เมื่อวานซืนสิ คุณจรัญ ชื่นในธรรม ผู้ช่วยผู้อำนวยการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ประจำกรุงปักกิ่ง (แม้ภารกิจจะมากล้นขนาดไหน แต่ยังกรุณาเขียนบทความให้กับหนังสือพิมพ์คนตรังอยู่อย่างสม่ำเสมอ) โทรศัพท์ข้ามฟ้ามาบอกว่า ท่านได้ไปลงคะแนนแล้วตั้งแต่วันที่ ๙ ธันวาฯโน่น และได้สอบถามความเห็นเกี่ยวกับความเป็นไปของการเมืองไทยหลังการเลือกตั้ง ผมบอกว่า การเมืองในปีหน้า อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ แม้แต่ ‘การนองเลือด’ ที่หลายๆ คนเริ่มวิตก

การเลือกตั้งครั้งนี้จะยังไม่นำไปสู่การแก้ปัญหาในทุกเรื่องได้ ความขัดแย้งของผู้คนในสังคมยังมีอยู่ ทั้งความขัดแย้งเก่าในระดับโครงสร้างที่มีมาก่อนนานแล้วระหว่างคนที่ยึดครองทรัพยากรกับคนที่ไม่มีอะไรเลย หรือความขัดแย้งใหม่ ระหว่างคนเอา ‘ทักษิณ’ กับคนไม่เอา ที่ยากจะสลายได้ง่ายๆ ในวันสองวัน สุดท้าย ผมบอกกับคุณจรัญไปว่า หากหลังเลือกตั้งแล้ว ประเทศไทยไปในทิศทางที่เป็นบวกก็น่าจะเริ่มยิ้มกันได้ แต่หากเป็นลบถึงขั้นเสียเลือดเสียเนื้อ คุณจรัญเองต้องทำงานหนักเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าอย่างแน่นอน

การเลือกตั้งล่วงหน้าจึงเป็น ‘วิธีการ’ หนึ่งที่เล็กกระจ้อย เมื่อเปรียบเทียบกับ ‘เนื้อหา’ ว่าหลังเลือกตั้งแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทย

และไม่มีใครยืนยันได้เลยแม้แต่คนเดียวว่า ในตอนเช้าหลังวันเลือกตั้งไปแล้ว ท้องฟ้าจะเป็นสีใด...

(ตีพิมพ์ บทบรรณาธิการ นสพ.คนตรัง ฉบับวันที่ 16-31 ธ.ค. 50)