พิมพ์หน้านี้
|
อีกนานเท่าไหร่... หญิงสาว... หลับให้สนิทเถิด ตื่นมาจะสดชื่น พรุ่งนี้เธอจะเดินทางไกล สู่ทิศใต้เหมือนหลายหลายครั้ง เหมือนหลายหลายปีมา อ้อมแขนของฉันยังไม่คลายอุ่น อ้อมใจสิ จะขาดวิ่นเมื่อเธอโบกมือลา ยังจำได้ถึงมือน้อยไหวไหว น้ำตาสิจะร่วงรินอยู่ร่ำไป อีกนานเท่าไหร่... จะอยู่ใกล้กัน พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534 |