พิมพ์หน้านี้
|
อย่ามีน้ำตา แดดบ่าย... ลมเย็น ฟ้าใส... ว่าวเครื่องบินของใครหลุดลอย เคว้งคว้างอยู่กลางฟ้า ลอยไปก็ต่ำลง ล่มหายก็จมหาย ไปกับสวนยางครึ้มเขียวหลังบ้าน เด็กน้อย... เธออยู่ที่ไหนหนอ ใครปล่อยของรักให้หลุดลอย สูญหาย ขอเพียงอย่ามีน้ำตา ในวันฟ้าใสใส... พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534 |