พิมพ์หน้านี้
|
ความมืดมิด คือคืนที่มืดมิด ดวงดาวไม่มี หิ่งห้อยก็ไม่มา มีแต่จิ้งหรีดตัวเดิม ร้องไห้... คือคืนที่ดาวหม่นหมอง นกน้อยละเมอจากพุ่มไม้ บอกเรื่องราวของตั๊กแตน แล้วหลับต่อไป รอรุ่งเช้าจะขยับปีกบิน คือคืนที่อาดูร สูญสิ้นเสียทุกอย่าง อ้างว้างไร้คนเคียงข้าง เพียงรอรุ่งสาง จะจากจร พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534 : ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต |