พิมพ์หน้านี้
|
ดวงดาว ดึกมากแล้ว... ฉันนั่งดูดวงดาวอยู่บนราวระเบียง ลมพัดเบาเบาก็หนาวเย็น จิ้งหรีดกรีดปีกระรัว หมาเห่าก้องมาจากที่ไกลไกล สวนยางรอบข้างครึ้มดำ ดูดาวสิพราวแสง ทางน้ำนมสิขาวนวล บ้างก็เหมือนอยู่ใกล้ น่าจะเอื้อมมือไปถึง บ้างก็บางเบาแสนไกล แต่อย่างไรก็ดวงดาว ความฝันสวยงาม เหมือนเดิม ยากจะลืมเลือน ดึกมากแล้ว... อากาศหนาว โหยหา เมื่อดาวหล่นหายไปอีกดวง... พิมพ์ครั้งแรก : เดียวดายก็เหมือนเดิม พ.ศ. 2534 ขอบคุณ : ภาพจากอินเตอร์เน็ต |